zaterdag 9 februari 2013

nogmaals ... Boeken

Kennelijk ben ik heel vergeetachtig. Haha.
Het afgelopen heb ik nog meer boeken gelezen, waarvan ik van een aantal mijn 'beleving' hier wil delen.

Boeken van Henri Nouwen.
- Een Parel in God's ogen (Toen Henri Nouwen met zijn vriend Fred in het centrum van New York wandelde, vroeg Fred hem: 'Je moet eens iets over jouw geestelijke leven schrijven dat is afgestemd op mij en mijn vrienden.' Henri schreef dit boek in de stijl van een persoonlijke brief aan Fred en zijn vriendenkring. Dat deed hij bewust, want het hielp hem om precies onder woorden te brengen wat hij op zijn hart had.... Namelijk... Dat je een door God geliefd kind bent.)
- Binnen geroepen (Dit is in de vorm van een dagboek. Hij heeft dit dagboek geschreven in een tijd dat hijzelf in een crisis zat en het erg moeilijk had. De manier waarop hij schrijft over je angst omarmen, i.p.v. er voor wegvluchten, komt erg dicht bij mijn eigen leven. Korte hoofdstukken, die voor mij erg bemoedigend waren. Dit geestelijk dagboek laat zien dat er bevrijding mogelijk is uit beklemming en angst).
- Adam
Een aangrijpende getuigenis van Henri Nouwen over zijn leven met Adam, zijn gehandicapte vriend uit de Arkgemeenschap. En dit boek is voor mij zo bijzonder, omdat het me met hele andere ogen naar Vincent laat kijken. Hij vergelijkt het leven van Adam met dat van Jezus. Eerst de 'verborgen' jaren thuis. Daarna de 'zichtbare' jaren, als deze jongen niet meer thuis woont, maar in de Arkgemeenschap. Als je met Adam in contact komt, zie je niet meer zijn handicap, maar Jezus.
Deze jongen sterft ook. De handicap is een hele andere dan die van onze zoon. Maar het heeft mij geholpen om met nog meer liefde naar mijn eigen kind te kijken. In onze zoon is ook Jezus in óns midden. Niet altijd makkelijk om te bedenken als onze zoon 'buien' heeft, waarin hij niet te bereiken is. Wel goed om me er bewust van te zijn. Ik zou willen dat meer mensen zo naar onze zoon konden kijken. Dan wordt hij minder als 'lastig' gezien.
Bedankt Henri, voor het nalaten van dit boek. De tranen rolden af en toe over mijn wangen, zóveel herkenning (en daardoor ook bemoediging).





Aansluitend beschrijf ik het boek van Ingrid Rensen 'We zouden samen fietsen en sprookjes lezen'. Het leven lacht Ingrid Rensen toe. Ze heeft een leuke baan, is gelukkig getrouwd en heeft een hoop fijne vriendinnen. Haar geluk lijkt compleet als ze zwanger blijkt. Maar de zwangerschap eindigt in een vroeggeboorte. Vanwege een infectie loopt haar dochtertje een zware hersenbeschadiging op, waardoor zij zich geestelijk nooit verder zal kunnen ontwikkelen dan een baby van twee maanden.
Het leven te volgen van deze moeder en haar dochtertje Marit en haar 2 zoontjes, die ze later nog mocht krijgen, is zeer aangrijpend. Ook in haar machteloosheid, herken ik mijn machteloosheid m.b.t. onze zoon. Want het zijn andere 'handicaps', maar allebei een grote zorg... letterlijk.

De man van deze schrijfster is een collega van me. Dit meisje is geboren in mei 2002. Ik was toen net zwanger van onze jongste zoon. Aangrijpend boek. Maar zo geschreven, dat je er in blijft lezen tot het einde.


En ten slotte:
Koester je hart van Mirjam van der Vegt. 40 stiltetips voor je leven.
Dit boekje heb ik gekregen op het EVAvoorjaarsweekend in maart 2012. Het is geen spoorboekje wat je wanneer moet doen om 'stil' te worden. Het zijn wel tips, die helpen om tijd met mezelf en met God door te brengen. En ook dat stilte niet gemakkelijk is. Soms is écht stil worden helemaal niet fijn. Ik zie het vooral als levenslessen. Levenslessen om soms ook bewuster te leven. Meer in het nu. Om gewoon 'te zijn'. Het thema van dat weekend was ook: Rust & Stilte. Met als centrale vraag: "bén je er". Gewoon 'zijn', als een gespeend kind, in de armen van Vader. Dat is dagelijks mijn wens...in de hectiek en gebrokenheid van mijn leven.
Ik wil hier ook graag eindigen met psalm 131:

1 Een pelgrimslied van David.
HEER, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is
voor mij en te hoog gegrepen.
2 Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.
3 Israël, hoop op de HEER,
van nu tot in eeuwigheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten