donderdag 7 maart 2013

Wat memorials m.b.t. papa

Ik ben wat gaan snuffelen in mijn 'archieven' en vond van een paar jaar geleden (uit 2010) wat gedachten en gedichten over mijn vader. Ik wil ze hier graag delen.
Ik wil ze hier delen met 'voortschrijdend inzicht' van 3 jaar. Of beter: met verwerking van de afgelopen tijd. Want ik merk dat er NU een stuk minder verdriet speelt in dit verlies. Ik ben er vrijer in geworden. Alsof er een 'navelstreng' is doorgeknipt. Natuurlijk was en is het een gemis en een gebrokenheid. Maar ik ben minder dat kind en meer de volwassene... Hoewel... Uit dit allereerste, grote verlies in mijn leven heb ik nog wel een stuk verlatingsangst overgehouden... tot de dag van vandaag. Als mensen onverwachts lang niets van zich laten horen, of later thuis komen (zonder dat te melden), dan word ik héél onrustig. Dat is de onrust van toen. Toen papa dood was, heb ik dagelijks nog op de deurmat gestaan om hem op te wachten. Ik was 3. En hij kwam elke dag door die deur. Dus ik was er vast van overtuigd, dat hij nu ook wel weer zou komen. Ik zei dan ook tegen mama (en dacht dat ook echt): "papa komt heus wel "tejug" (ik kon de 'r' toen niet uitspreken). Dan zei mama steevast: "nee, papa is in de hemel". Zoveel als ik op die deurmat gestaan heb, zoveel heb ik ook naar de wolken gestaard. Achter die wolken was de hemel in mijn beleving, en dáár was dus papa.... Totdat we, toen ik al 4 was, een keer naar de Hema gingen (in het dorp waar we eerst woonden, was geen Hema). We liepen daar binnen en mijn 1e vraag aan mama: "waar is papa nu?". Mama had tegen me gezegd: "we gaan naar de Hema". In mijn vreugde had ik waarschijnlijk gedacht dat we naar de hemel gingen om papa te ontmoeten. Pas na dat Hema-bezoek is het echt een beetje tot me gaan doordringen dat papa dood was en dat dat betekende...dus nooit meer terug. Pfff. Om pas ruim 40 jaar later écht te gaan huilen/rouwen om dit grote verlies.

Op 14 september 1970 overleed papa. Ik was toen nog geen 3 jaar oud. Op 4 september was hij jarig. Vlak voor hij overleed, werd hij 42 jaar.

__________________________________________________________________________________

Als ik aan mijn vader denk, denk ik aan…

- Een lieve man.
- Een hard werkende man.
- Een man die erg veel van zijn vrouw hield.
- Een man die erg veel van zijn dochters hield.
- Een man die snel vermoeid is.
- Een ondergewaardeerde man.
- Een gevoelige man.
- Een geëmancipeerde man.
- Een man die mij de weg wilde wijzen in het leven, maar daar helaas zelf te kort voor leefde.
- Een man die nog veel dromen had, met en voor zijn vrouw en kinderen.
- Een man die aandacht had voor zijn medemens.
- Een man die zichzelf snel wegcijferde.
- Een man die veel meegemaakt heeft.
- Een man die van zijn wijsheid en liefde kon uitdelen.
- Een gelovig man.
- Een goed-gelovig man.
- Een man met gevoel.
-
- Mijn pap-bordje, dat hij uit de stad meebracht.
- Mijn blijdschap als hij thuiskwam uit zijn werk.
- Mijn onvoorwaardelijke band met hem.
- Mijn wachten op hem, als hij uit zijn werk kwam.
- Mijn bijnaam “de commandant” die hij mij gaf.
- Zijn kaart(jes) uit Cuijk (toen hij daar werkte).
- Zijn trots op zijn dochters.


__________________________________________________________________________________

Er is een Vader die wacht,
Die je opvangt als je valt,
Die dicht bij je is in de nacht,
Als het licht is verdwenen.

Er was een vader,
Hier vlakbij,
Nu ver weg,
Oh vader,
Waarom zo ver van uw kind?

U riep mij bij mijn naam,
Ik vreesde niet,
U zag mij onvoorwaardelijk staan.
Weg, weg.

Het was niet eerlijk,
U liet ons alleen,
De wereld was op ons tegen,
Zonder u moesten we daar doorheen.

Geen begrip van naasten
Hoe alléén het kind kon zijn,
Eenzaam was het om te voelen,
Elke dag, alle pijn.

En nog is het vechten, vechten,
Om te blijven op het pad van de hoop
En niet uw Naam te vervloeken
in grote wanhoop.

Een vloek is dan een gebed
Om een vader heel dichtbij,
Die alsjeblieft niet meer loslaat,
Zo dat uw kind stevig in het licht staat.


Een kind.


__________________________________________________________________________________

PAPA,
jij was mijn papa.
PAPA,
jij was mijn zon.
PAPA,
jij was mijn held.
PAPA,
jij was mijn gids.
PAPA,
jij was mijn kracht.
PAPA,
jij was mijn veiligheid.
PAPA,
ik ben jouw kind.
PAPA,
ik ben jouw schaduw.
PAPA,
ik ben jouw lievelingetje.
PAPA,
ik ben jouw trouwe leerling.
PAPA,
ik ben jouw trots.
PAPA,
ik wil je bedanken voor de 3 jaar, dat wij elkaar gekend hebben.
PAPA,
door u (en uw overlijden) ben ik geworden wie ik nu ben.
PAPA,
in uw 6 kleinkinderen leven scherfjes van u weer voort.
PAPA,
het ga u goed en hopelijk tot ziens in de hemel.
PAPA,
ik stuur u een hele dikke kus en knuffel naar boven.

je dochter.


__________________________________________________________________________________

Een beeld hoe het 43 jaar geleden was:
Papa met z'n 3 meisjes in het zwembad.

1 opmerking: