zondag 26 mei 2013

De barmhartige samaritaan - Nieuwe woorden?!


 
Uit 'Kleutervertelboek voor de Bijbelse geschiedenis' van Anne de Vries (1962)


















Uit 'De nieuwe kinder Bijbel, nieuwe testament'(1969)













Als kind, was ik gewend dat mama dagelijks na de maaltijd uit de (kinder)bijbel voorlas. Zo rond de leeftijd van 5, 6, 7 jaar, had ik een favoriet Bijbelverhaal, namelijk: 'de man die gevallen was' (zo noemde ik het verhaal van de barmhartige Samaritaan). Bijna dagelijks wilde ik mama dat verhaal horen lezen!

Ik ga wat vertellen over een 'gevallen', gewonde man.

De gewonde man, in elkaar getrapt door verlies, pesten, misbruik, afwijzing en verlating, wordt volledig gepasseerd door priesters en Levieten, mede omdat de gewonde man net doet alsof er niets aan de hand lijkt te zijn. Er komt een keer een Samaritaan voorbij (dacht de man), die hem wel weer vertrouwen zou geven... Maar in plaats van vertrouwen, brak hij hem verder af.

Tot, jaren, jaren, jaren later, door de liefdevolle aandacht van een passerende Barmhartige Samaritaan de gewonde man breekt en hij de leugen (van geheim houden en verbergen) niet meer kan ophouden.

En zo is er een langdurig en intens proces van verzorging en heling begonnen. Soms nog vastklampend aan de passerende Barmhartige Samaritaan en de ezel waar hij met moeite opgetild is (aan hem vastklampend, omdat hij barst van de verlatingsangst). Soms ook in de armen van de échte Samaritaan (=Jezus), die hem liefdevol in dit alles ondersteunt, die hem verzorgt met wijn en olie. En Soms ook bij de Herbergier (=de Vader), veilig in de Herberg. (
Het blijft steeds spannend of de gewonde man zich daar wil laten verzorgen omdat hij zo snel mogelijk weer naar buiten wil.)
En in de armen van de échte Samaritaan en de Herbergier, luistert hij naar andere woorden over hem. Geen woorden van misbruik, verlating, afwijzing, verlies door veel te vroege dood, etc. Maar woorden van leven.

Er is een lied van Martin Brand, dat zo mooi vertelt over het willen horen van die 'nieuwe woorden', woorden van Liefde.
Ik heb in dit filmpje beelden gebruikt van de atleet Derek Redmond.


De zesentwintigjarige Derek uit Briton, zoon van Jim Redmond, was de grote favoriet voor de 400 meter op de Olympische spelen van 1992 in Barcelona. Halverwege zijn een-na-laatste ronde sneed er een scherpe pijn door zijn rechterbeen. Op de baan stortte hij in elkaar met een gescheurde hamstring.

Terwijl de medische begeleiders zich naar hem toe haastten, vocht Redmond zich overeind. 'Het was een dierlijk instinct', zou hij later toegeven. Hij duwde zijn coaches opzij en begon te hinkelen, in een krankzinnige poging de race te volbrengen. 

Toen hij bij het wisselpunt kwam, baande een grote man zich door de menigte een weg naar hem toe. Hij droeg een t-shirt met het opschrift: 'Have you hugged your child today?' en een hoed met de uitdaging: 'Doe het!'
Het was Jim Redmond, Dereks vader.

"Dit hoef je niet te doen", zei hij tegen zijn huilende zoon.

"Wel", verklaarde Derek. 

"Oké," zei Jim, "dan doen we het met zijn tweeën."

En zo gebeurde. Jim sloeg Dereks arm om zijn schouder en hielp hem naar de finish te strompelen. De veiligheidsagenten van zich af houdend, met Dereks hoofd soms helemaal begraven in de schouder van zijn vader, bleven ze tot de eindstreep in Dereks baan. 

Het publiek applaudisseerde, stond op en begon te juichen, en toen vader en zoon de wedloop voltooiden, barstten velen in tranen uit. 

Wat bracht deze vader hiertoe? Wat bracht deze vader er toe de tribune te verlaten en zich bij zijn kind op het parcours te voegen? Waarom deed hij dat - omdat zijn zoon zo sterk was? Nee, omdat zijn zoon zo'n pijn had. Zijn zoon was gewonde ('de gevallen man') en vocht wanhopig om de race uit te lopen. Zijn vader schoot hem te hulp om hem naar de finish te helpen.


Zo staat deze vader voor mij symbool voor het hart van de Vader. De Vader die voor mij nieuwe woorden spelt en me bij mijn naam noemt.

Het lied "Nieuwe woorden" van Martin Brand, waar ik zelf de beelden bij gevoegd heb.


Een filmpje van Youtube over Derek Redmond.






































3 opmerkingen:

  1. Wat een fascinerende post. Dank je wel. Bemoedigend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 'k Was het filmpje op Youtube al eens tegengekomen. Indrukwekkend en een prachtige illustratie bij de mooie woorden die je schrijft. Wat vertrouwt om de kinderbijbel van Anne de Vries te zien. Groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Justine, je hebt veel mee gemaakt in je leven, veel pijn in je leven ondervonden en waarschijnlijk ondervind je die pijn nog dagelijks. Toch is de beste manier om er doorheen te gaan. Ook de zwaarste manier, maar je hoeft het niet alleen te doen. Denk maar aan dat filmpje wat je erop hebt gezet van die vader en die zoon.
    God wil je er doorheen dragen door heel dit verwerkingsproces! Juist ook als jij het niet meer dragen kan, is Hij er die jou draagt. Ik zal voor je bidden.

    BeantwoordenVerwijderen