woensdag 12 juni 2013

Bijna Vaderdag!

Vaderdag


Dan denk ik aan mijn man,
die zoveel van onze kinderen houden kan.

Nog meer denk ik aan gemis,
dan weet ik weer hoe het is,
om asbakjes te kleien in de klas,
en die aan mama te geven,
omdat papa er al vanaf mijn derde niet meer was.

Dan denk ik aan geliefd zijn,
ik was papa's meisje. hij was trots op mij.
Als ik aan papa denk,
denk ik aan een diepe liefde
en die voelt fijn.

Opeens was papa weg...dood.
Pas later kwam het gemis,
wat voelt dat gat groot,
ik zou wensen dat hij er nog 1x bij is.

Nog 1x hier, om te zeggen,
wat ik nooit bewust heb kunnen doen.
'pap ik houd van jou'
en dan te kunnen genieten van zijn trotse lach,
en te zeggen:

'Vader dag!'

4 opmerkingen:

  1. Gemis en pijn...
    Het er niet zijn...
    krijg ik niet klein...

    Mag Ik bij je zijn...?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ga je nog verder met bloggen? Zou ik fijn vinden. Hoe gaat het net je?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik wil wel verder bloggen. Maar het ging/gaat niet goed met me. Moet hier iets meer rust voor hebben....
    Geduld... En ik kom terug!

    BeantwoordenVerwijderen