vrijdag 8 november 2013

Stel je eens voor...

Mijn vorige blog-bericht barst van onvervuld verlangen.
En toch wil ik iets gaan doen met dat onvervulde verlangen. 
Door zo te blijven verlangen, blijf ik papa vasthouden. Hem bij me houden.
Al is het maar door het zoeken naar 'aardse vervanging', in woord of daad.


Stel je eens voor...

Ik weet zeker dat papa mij ziet in de hemel. Ik hoef ook niets voor hem te doen, wil hij meer of minder van me houden. Net als bij Papa. Daar hoef ik ook niets te doen of laten om Zijn liefde te 'verdienen'. Toch zal papa denk ik enorm trots op zijn meisje zijn, als ik hem écht loslaat (en zijn bevestiging - via aardse vervangers). Ik hang al 43 jaar (sinds zijn dood) als een molensteen om zijn nek. Hij mág niet weg. Maar als ik ACCEPTEER (een verstandsbeslissing, waartegen elke vezel in mij zich verzet), dat hij bij God is en het goed heeft en ik hem loslaat (bij Papa), niet om zijn nek (en vervangende nekken) blijf hangen, dan heeft hij eindelijk een volwassen dochter. En elke volwassen dochter 'verlaat' haar vader. Dit zal een proces zijn, dat veel weerstand en verdriet oproept, maar ik zie papa nu al glimlachen. Heeft hij ook eindelijk rust. Bij Papa zijn en ondertussen 43 jaar vastgehouden worden door je dochter... ;-)

Een verlangen!!!!!

En ja... waarom dit 43 jaar moet duren... Omdat er als kind geen ruimte voor is geweest. En daarom voel en ervaar ik nu pas, wat ik toen niet kón ervaren en voelen.

Er zijn twee dingen die mij hierbij tot steun en bemoediging zijn.

Allereerst een tekst uit de Bijbel.
Psalm 10:14Toch ziet u de pijn en het verdriet, 
u merkt het op en weegt het in uw hand. 
Op u vertrouwen weerloze mensen, 
de wezen, u komt hun te hulp.  



En ten tweede een gebed van moeder Theresa, dat ik vorige week hoorde.





Bevrijd mij, o Jezus

Van het verlangen om geliefd te zijn,
Van het verlangen om verhoogd te worden,
Van het verlangen om geëerd te worden,
Van het verlangen om geprezen te worden
Van het verlangen om de voorkeur van mensen te krijgen,
Van het verlangen om geraadpleegd te worden,
Van het verlangen om goedgekeurd te worden,
Van het verlangen om populair te zijn,

Van de angst om vernederd te worden,
Van de angst om geminacht te worden
Van de angst om vermaand te moeten worden
Van de angst om gelasterd te worden,
Van de angst om vergeten te worden,
Van de angst om verkeerd begrepen te worden
Van de angst om belachelijk gemaakt te worden
Van de angst om verdacht te worden.

En, Jezus, geef mij de genade,
Om te verlangen dat anderen meer geliefd zijn dan ik,
Dat anderen hoger geacht worden dan ik,
Dat volgens de opinie in de wereld anderen meer worden en ik minder,
Dat anderen worden gekozen en ik opzij word gezet,
Dat anderen telkens boven mij verkozen worden,
Dat anderen heiliger worden dan ik,
Terwijl ik heilig word zoals U heeft bedoeld.

3 opmerkingen:

  1. Ik vind het een prachtig gebed van moeder Theresa en de Psalm is ook erg mooi! Dank je voor het delen! Moedige beslissing hoor, loslaten is zo moeilijk he, dan weet ik een klein beetje wat je voelde toen mijn vader weg was gegaan. Ik heb hem moeten loslaten omdat hij mij niet wilde hebben... wat je vertelt maakt bij mij ook weer wat los. Mooi om te lezen hoe je zelf tot inzichten komt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lees vol spanning met je mee. Hoe is het nu met je?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Daar hoop ik binnenkort weer over te bloggen, hoe het nu gaat Jedidja. Alles op zijn tijd... Dank voor je belangstelling!

    BeantwoordenVerwijderen