zaterdag 21 december 2013

Kwetsbaar?


Misschien verbaas je je over de titel. Deze Blog heet namelijk www.kwetsbaarheid.blogspot.com.

Ik wil er alhier even over nadenken. Kwetsbaarheid.

Mijn Timeline op Facebook en Twitter staat de laatste weken vol met Tweets en quotes over kwetsbaarheid en moed. Ik zal er één citeren: "KWETSBAAR ZIJN is niet eng en ook niet fijn, maar NODIG. Om echt te zijn voor echte mensen." (van Willem de Vink). Of: "Kijk naar Jezus in zijn kwetsbaarheid. Niemand is ZO ECHT ALS HIJ. Daarom kan Hij als geen ander echt contact met jou maken." (ook van Willem de Vink).

Maar ik kom het op allerlei manieren tegen de laatste weken. En ik merk dat het me onrustig maakt. Alsof het een nieuw soort 'moeten' is. Nu 'moeten' we kwetsbaar zijn, want kwetsbaar zijn is moedig en niet zwak.

En als je dan kwetsbaar bent. Die moed hebt. Tja... Dan loop je risico. Namelijk het risico van verkeerd begrepen worden. Het risico dat je daardoor verbindingen kwijt raakt. Het risico dat mensen er geen raad mee weten (en het al gauw te somber of te negatief vinden). Kwetsbaar zijn, is je ware ik laten zien. En die ware ik, is vaak niet mooi. Die is gebroken. Beschadigd. Had liefde moeten ontvangen, maar kreeg gemis.

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik begon met deze Blog. Al Blog ik niet zo veel, ik heb er geen spijt van. Eén van de eerste reacties van iemand, toen ik begon te Bloggen was: "zou je dat nu wel doen?, zo je leven de wereld in sturen?, stel dat eventuele werkgevers gaan zoeken op Google, willen ze je dan nog wel hebben? Zoiets vertel je toch niet"? Beïnvloedbaar als ik ben, liet ik me hier bijna door uit het veld slaan. Maar ik ben blij dat ik heb doorgezet en dat ik terugkijkend op een jaar Bloggen er al sterker door geworden ben. Me minder aantrek van wat anderen er van vinden. En het doet me goed het zo op te schrijven. Er is er maar Eén die over me oordeelt (1 Kor 4: 3 Maar hoe u of een menselijke instelling over mij oordeelt interesseert me niet, en hoe ik over mezelf oordeel telt evenmin. 4 Ik ben me weliswaar van geen kwaad bewust, maar dat betekent niet dat mij niets ten laste kan worden gelegd. Het is de Heer die over mij oordeelt.). Dus feitelijk maakt het niet uit wat anderen er van vinden. En dit ben ik gewoon. Dit ben IK.

Kwetsbaar zijn heeft ook met naaktheid te maken. 'Naakt' voor de spiegel gaan staan en kijken naar het beeld dat dan weerkaatst. Welk beeld zie je? Zie je jezelf, als 'lelijke eendje'? Of zie je die mooie, geliefde dochter (of zoon) van Papa? Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog vaak mezelf als lelijk eendje zie. Hoewel ik beter weet. Maar wat bij mij in het hoofd zit (het weten dat God ONVOORWAARDELIJK van me houdt), kan vaak maar moeilijk landen in mijn hart. En in de spiegel kijken is sowieso kwetsbaar voor mij. Dat brengt me terug bij een andere spiegel. Een spiegel uit de periode 1987 - 1990. Als je dat wilt lezen, klik dan hier. Lees anders rustig verder. Hoe kwetsbaar kan het zijn...




M.b.t. dat 'lelijke eendje'. Als kind had ik een 'mini-lp', dat was een voorleesboekje op een lp'tje. Met een boekje er bij, zodat je kon meelezen. Steevast moest ik huilen. Ik kon me zo identificeren met dat eendje. Eindeloos luisterde ik op bed naar dit verhaal. En dan eindigde het met dat hij eens de koning van de vijver zou zijn. Zó hoopvol. Nu hoef ik dat niet meer te hopen. Nu wéét ik dat ik een mooie Koningsdochter bén, ongeacht hoe ik me voel. Maar dat moet ik mezelf wel constant te binnen brengen.

Onlangs heb ik dit verhaal met mijn eigen boekje op YouTube gezet: Het lelijke jonge eendje.



Als ik in de spiegel terug kijk naar 2013 zie ik vooral afscheid. Afscheid van 'sterk' zijn. (Of is kwetsbaar zijn nu juist sterk?). Afscheid van mijn werk. Afscheid van een stukje oude ik. Alleen voelt de nieuwe ik soms verder weg dan ooit. Afscheid van oude patronen. Afscheid nemen van stukjes verleden. Afscheid van het verlangen om door 'vader-vervangers' geliefd te willen zijn... omdat ik eigenlijk geen afscheid van papa kan nemen.

En als ik dan probeer vooruit te kijken in de spiegel van 2014, dan zie ik mogelijkheden voor groei. Mijn nieuwe 'ik' gaan ontdekken. Een 'ik' die van een Vader liefde krijgt. Onvoorwaardelijk. Niet afhankelijk van wat je doet of laat. Niet afhankelijk van de hoeveelheid 'likes' die je krijgt. Ook weer op deze Blog. Want ook dat is een zwak punt van me. Anderen lijken altijd meer geliefd te zijn, meer likes te krijgen op nieuwe profielfoto's of wat dan ook Ik ga vergelijken. Voel jaloezie. Waarom die ander wel zoveel 'liefde' (voor wat het waard is) en ik niet???? En dan besef ik opeens weer dat er Eén is die me ELKE SECONDE 'liked'. Die Zijn ogen niet van me af kan houden. Hij ziet het allemaal wat ik meemaak. Wat ik schrijf. Mijn jaloezie zelfs. Mijn tergende eenzaamheid (want als je los wilt zijn van je aardse vader... en vervanging, dan pas voel je de tergende eenzaamheid). Van Hem heb ik al een like, nog voor dat ik iets geplaatst of geschreven heb. Lees het maar in Psalm 139 (vanaf vers 2: "u doorziet van verre mijn gedachten. 3 Ga ik op weg of rust ik uit, u merkt het op, met al mijn wegen bent u vertrouwd.").

In die spiegel van 2014 zie ik nog wel mijn energie, die nog erg kwetsbaar is. En ik zie nog steeds verwerking. Verwerking waar ik gelukkig hulp bij heb.

Maar nu is het nog geen 2014. Het is bijna Kerst 2013. Kerst is 'het feest van de kwetsbaarheid'. Jezus, die bij Zijn Vader vandaan ging en als een kwetsbaar kind hier kwam. Hij kon geaaid en geknuffeld worden. Maar ook weggehoond. Hoeveel likes kreeg deze kwetsbare man? Bespuwd en bespot. Hij nam het risico om alle verbindingen kwijt te raken, door zich kwetsbaar, naakt aan een kruis te laten spijkeren. Om verbinding met mij, met jou te kunnen krijgen. In mijn kwetsbare hart. In de stal van mijn hart. Geef ik me over aan Hem? Ik kwetsbaar op mijn knieën, Hij kwetsbaar naast me? Hij die voor mij neerknielt om mijn voeten te wassen? Voeten die stinken van alle gebrokenheid, leugens, jaloezie, etc.. Wie is er hier nu kwetsbaar? Omdat Hij mij zo eindeloos 'liked', meer dan anderen mij kunnen 'liken' (want dat is nóóit genoeg om alle leegtes te vullen), is Hij 2013 jaar geleden geïncarneerd om in mij te komen wonen en samen met mij steeds meer die nieuwe ik te zijn. Met Hem, bén ik een nieuwe schepping (2 Kor 5: 17 Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen. ).


Vorige week in de kerk zongen we een mooi oud lied. 
"1. Een naam is onze hope,
een grond heeft Christus' Kerk,
zij rust in ene dope,
en is zijn scheppingswerk.
Om haar als bruid te werven,
kwam Hij ten hemel af.
Hij was 't, die door zijn sterven
aan haar het leven gaf."

Hij kwam ten hemel af... Voor jou. Voor mij. Wát een Like.

Kortom. Kwetsbaarheid is niet een nieuw 'moeten' voor mij. Weer iets nieuws waar ik erkenning voor krijg. Kwetsbaarheid is mezelf dúrven zijn. Al kost het me alle likes van de wereld. Wetend dat ik élke seconde van mijn leven een like krijg van Boven. En daar valt nog heel wat in te groeien. Ook in 2014.

Ik wens u/jou gezegende kerstdagen en HEIL, KWETSBAARHEID en ZEGEN voor 2014.

Ik plaats hieronder wat links, voor als je nog wat meer wilt lezen over kwetsbaarheid in de kerstvakantie. ;-)
De kracht van kwetsbaarheid
Luisteren naar schaamte
Ik doe ook maar wat (een Blog van Janneke)


Mijn ware identiteit: Een Koningskind!





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen