donderdag 27 februari 2014

Geluk?

Ik ben een tijdje terug alweer begonnen in dit boek:




Ik wil n.a.v. dit boek en eigen ontdekkingen wat 'op papier' zetten.


Op de 1e plaats... 

Geluk is m.i. geen doel. Wat je er ook onder verstaat. Geluk is een vrucht. (Galaten 5:22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. ).
Geluk is niet maakbaar. Geluk is niet 'af te kopen' met geld, auto's, status.
In de zoektocht naar geluk slaan we ook een beetje door: Onwaarschijnlijk gelukkig?


Wat draagt dan wel bij aan geluk?

Mensen hebben behoefte aan betrokkenheid van anderen, ze leven op van echte aandacht.
De bron van alle vreugde ligt in de liefde. Als je geen liefde ervaart, gaat de vreugde uit je leven weg. Je voelt je verlaten en eenzaam. Nou... dat heb ik in mijn leven héél veel ervaren... 
Alsof niets er meer echt toe doet. Dan helpen al die vreugdevolle momenten niet meer. Je verheugt je er niet meer in.
Kleine baby's die geen liefdevolle aandacht krijgen, gaan daar ook aan dood.


De Bron van de liefde.

De Bron van de liefde, is gelegen in de ONVOORWAARDELIJKE liefde van God, die aan alles voorafgaat. Ook aan mijn leven. Nog voor dat ik geboren was, was Zijn liefde er. Dat is iets wat ik me telkens opnieuw te binnen wil en moet brengen. Want weten en het landen in je hart...



Het hele gedicht van Sören Kierkegaard:


Gij hebt mij ’t eerst bemind,
o God.
De hele dag,
Het hele leven door
Bemint Gij mij het eerst. 

Als ik in de morgen ontwaak
en mijn ziel tot U wendt,
zijt Gij de eerste: 
Gij hebt mij het eerst bemind.

Als in de dageraad 
ik opsta van mijn bed
en op datzelfde ogenblik mij biddend richt tot U,
zijt Gij mij voor: 
Gij hebt mij ’t eerst bemind.

Als in de dag
ik mij onttrek aan de verstrooiing van het leven
mijn ziel tot inkeer breng en denk aan U,
dan denkt Gij reeds aan mij: 
Gij hebt mij ’t eerst bemind.

En ik, ondankbaar mens,
die altijd denk en spreek
alsof Gij maar één keer
het eerst mij hebt bemind.


Jouw waarde hangt niet af van je uiterlijk, je prestaties, je mislukkingen of je fouten, van wat anderen van je vinden of hoe je jezelf beoordeelt, maar van God. Je bént al geliefd, dat hoef je niet via iets of iemand anders te veroveren.

Wat heerlijk om te weten, dat er van me gehouden wordt. Al ben ik verre van volmaakt, er is perfecte Liefde. Onvoorwaardelijk. 




Wat leren de Psalmen mij?

Als ik persoonlijk aan 'geluk' denk, kom ik ook als vanzelf bij Psalm 131 uit:


1 Een pelgrimslied van David.

HEER, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is
voor mij en te hoog gegrepen.

2 Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.

3 Israël, hoop op de HEER,
van nu tot in eeuwigheid.


Een aantal keren heb ik (vooral vers 2) dat héél persoonlijk mogen ervaren. Als innerlijke strijd tot rust is gekomen, dan komt die ongekende rust. Dat is toch ultiem geluk?

Of vers 9 uit Psalm 34. Dit schreef ik er over op mijn FB-pagina:

9 Proef, en geniet de goedheid van de HEER,
gelukkig de mens die bij hem schuilt."

Proef... en geniet de goedheid van de HEER.
Weetje dat ik dit vers niet met droge ogen kan lezen?
Ik voel en ervaar dit met mijn hele lijf en ziel.
Het is als, in het duister van het leven, lekker tegen Hem aanleunen.
Zoals een klein kind zo heerlijk op schoot kan kruipen bij papa of mama (heerlijk met zijn hoofdje tegen de borst van papa/mama), zo voel ik dit vers ook.
Of ik nu 'depri' ben en het letterlijk niet meer zie zitten, of blij ben, omdat ik een goede dag heb mogen ervaren. Het maakt niet uit.
Voor mij is dit zó intiem... intiem met mijn Vader. En dan proef en geniet je met je hele lijf en ziel.

De 'zaligsprekingen'.

Er staat ook iets over 'geluk' in de Bergrede in Mattheus 5:


1 Toen hij de mensenmassa zag, ging hij de berg op. Daar ging hij zitten met zijn leerlingen om zich heen. 2 Hij nam het woord en onderrichtte hen:
3 ‘Gelukkig wie nederig van hart zijn,
want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
4 Gelukkig de treurenden,
want zij zullen getroost worden.
5 Gelukkig de zachtmoedigen,
want zij zullen het land bezitten.
6 Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid,
want zij zullen verzadigd worden.
7 Gelukkig de barmhartigen,
want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
8 Gelukkig wie zuiver van hart zijn,
want zij zullen God zien.
9 Gelukkig de vredestichters,
want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
10 Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden,
want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
11 Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten. 12 Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.
13 Jullie zijn het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verliest, hoe kan het dan weer zout gemaakt worden? Het dient nergens meer voor, het wordt weggegooid en vertrapt.


In de oude Bijbelvertaling staat het woord 'zalig'.
'Zalig ben je...'. Zo begint Jezus' toespraak.
Het gaat vervolgens over mensen die helemaal niet zo 'zalig' of 'gelukkig' zijn, mensen die treuren, mensen die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, mensen die rein van hart zijn en vrede proberen te stichten. 
Het gaat niet over succesvolle mensen bij wie alles voor de wind gaat. En toch zijn ze 'zalig'.
Het gaat niet om geluk, zoals we dat vaak invullen... Dat alles je voor de wind gaat, met werk, relatie, kinderen, geld op de bank. Nee. Dit gaat veel dieper, zoals ik hierboven al aanhaalde met die 2 psalmen als voorbeeld. 

Geluk is niet afhankelijk van onze omstandigheden. Maar van Hem en eerst Zijn Koninkrijk zoeken. Dan ontvangt u al het andere bovendien.

Een mooi lied hierbij is van Matthijn Buwalda: Een Berg rede

Zegen

Wat ontvang ik dan?
Zegen?
Zegenen = goede woorden spreken.
Als alle stemmen in mij stil worden en ik me richt op Zijn stem, dan hoor ik 'goede, lieve woorden'. Stil worden en luisteren naar die stem, de stem van de Geest in me, die niet (over)schreeuwt of dwingt of manipuleert, maar die me bevestigt in mijn diepste bestaan, me laat weten: 'God houdt van me, ik ben Zijn geliefde dochter'. Dat geeft diepe vreugde.
Ook goede woorden horen van anderen (als woorden van Hem), geeft vreugde. Alleen moet ik nog steeds leren om die woorden niet 'naar binnen te zuigen', zoals een droge spons alles opzuigt. Maar elkaar zegenen, 'goede woorden tegen elkaar zeggen', is een groot goed. Het geeft vreugde. En dat gaat dieper dan de vraag, die er onder kán liggen... 'zie je me wel?', 'ben ik (voor jou) geliefd?', 'Mag ik er zijn?', 'doe ik er toe?'. Dan vraag ik om aandacht en soms schreeuw ik er zelfs om. Dat maakt onrustig en ongelukkig. 
Boven alles gaat het om wat Hij van me vindt. Geloven in God, die liefde is. In Jezus, die dat zichtbaar maakte. Dan ben ik vrij van de 'goede woorden' en meningen van anderen. Dan laat ik me niet langer bepalen door anderen of door mijn eigen gevoel over mezelf, maar ik ga meer en meer leven vanuit de liefde die God me geeft. Die liefde was er al, voordat ik ter wereld kwam. Het is een basis onder mijn leven.
Kan ik dat ... zo vrij leven? Nee... volgens mij is dat een levenslang leerproces. Dagelijks laat ik me leiden door wat anderen van me vinden (want stel dat ik weer afgewezen word....). Soms mag ik het wel ervaren. En die momenten zullen meer worden. Daar ben ik van overtuigd.

Vertrouwen in het hier en nu, in zwakheid.

Hem vertrouwen, hoe moeilijk en zwaar de weg ook is. 
Ik kan er nog veel meer over schrijven.
Maar voor nu even genoeg woorden.
En óh, wat kan het leven duister zijn, weet ik uit ervaring. Maar weten dat dwars door alles heen, Hij er bij is, geeft rust en vreugde en vrede. Geen 'hoera-stemming' soms. Wel innerlijke blijdschap, in de zwartste nacht.

Ik wil afsluiten met een filmpje over 'Zwakheid is de weg'.
En dat sluit ook een beetje aan bij een eerdere blog van me, waar ik schreef, dat je in je zwakte, kracht kunt ervaren (kracht).

Ik wens je veel Vreugde en Geluk.
Misschien dat ik me meer bewust wordt van de vreugde, door meer te leven in het hier en nu. Door te 'zijn', i.p.v. te 'doen'. Zoals ik dat ook mag leren ervaren in de Mindfulness-training, die ik 'doe'.

2 opmerkingen:

  1. Prachtige gedachten. Vooral het gedicht van Kierkegaard raakt me.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie, doorleefde blog! Het is zo mooi om te weten dat je bemind bent.

    BeantwoordenVerwijderen