zondag 13 april 2014

Palm Pasen - Hosanna

Mijn fotografische geheugen en onthouden van data.

In mijn vorige Blog bericht kon je iets lezen van hoe ik alles (fotografisch) opsla en onthoud. Zo ook met data.
Nu is er met de kalender iets moois. Elke 28 jaar kun je de kalender van 28 jaar daarvoor weer gebruiken. Alle data vallen op precies dezelfde dag. Als het geen schrikkeljaar is, gebeurt dat in die 28 jaar nog vaker, maar altijd komt het na 28 jaar weer terug. Meer hierover kun je hier lezen: herhaling kalender.

Dit jaar (2014) is bijvoorbeeld 20 juni op een vrijdag. Dat was het 28 jaar geleden (1986) ook. Maar daar tussen ook in de jaren 1997, 2003 en 2008. (1986, 1997, 2003 en 2014 zijn compleet gelijke jaren, maar 2008 loopt pas vanaf 1 maart gelijk met genoemde jaren, omdat dat een schrikkeljaar is. Een jaar dat compleet gelijk is aan 2008 is dan 28 jaar daarvoor of 28 jaar daarna).

In 2014 is 20 april op een zondag (volgende week). Dat was dus ook zo in de jaren 1986, 1997, 2003 en 2008.
Maar 20 april is het ook eerste Paasdag. En dat was niet zo in 1986, 1997 en 2008. Maar ....Dat was wel het geval in 2003. En dat is wel bijzonder. Want het berekenen van een Paasdatum, daar zit weer een heel ander algoritme achter (kun je wel ergens vinden op internet).

En eerste Paasdag 2003, 20 april, roept bij mij onmiddellijk herinneringen op. Namelijk: de doop van onze jongste zoon! Hij is geboren op 10 januari 2003 en gedoopt op 20 april 2003.
Wij als gezinnetje toen:





Die doopjurk is meer dan een eeuw oud. Ik ben er in gedoopt, mijn vader en zelfs mijn oma! En verder veel familieleden tussentijds (zussen, neven, nichten).

De ouders van mijn man (die beiden niet meer leven). 


Mijn moeder (toen onze jongen het hélemaal gehad had!) 

Hieronder nog wat foto's van onze jongste (ook samen met zijn broer van 3,5 jaar ouder), rond dezelfde leeftijd als dat hij gedoopt werd. Om te zien een héél normale baby. Hij had een wat lastige start (urineweginfectie). Maar dit koppie, deze lach. Een heerlijk joch toch?
Wie kon voorspellen dat we twee en een half jaar later al de diagnose klassiek autisme hadden, omdat zijn spraak niet op gang kwam. Om maar te zwijgen van de verstandelijke beperking, die gaandeweg de tijd steeds zichtbaarder werd. Ongelooflijk... 

Maar toch wil ik met zijn en mijn leven deze stille week voor Pasen terugkijken en vooruitkijken. Want deze gebrokenheid heeft niet het laatste woord.
Palmpasen is de dag dat er Hosanna wordt gezongen (Hosanna betekent zoveel als 'ontferm U Heer'). In Mattheus 21:16 staat: "Hebt u dan nooit gelezen: “Door de mond van kinderen en zuigelingen hebt u zich een loflied laten zingen”?’.
Dat is nadat de geldwisselaars zijn weggestuurd en de lammen en blinden in de tempel zijn. Als alle geweld verstomd is, is het stil. En dan is er ruimte voor de onaanzienlijken en voor wonderen. De lammen, blinden en kinderen die dat zingen. Onze zoon zingt het Hosanna op zijn manier.

Lees je morgen weer mee op mijn volgende Blog?








2 opmerkingen:

  1. Mooi dat die jurk can generatie op generatie gaar en dat je al die foto,s hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, ik lees mee. Dit keer genoot ik van de mooie foto's.

    BeantwoordenVerwijderen