maandag 22 september 2014

De les van de kalkoen

Vanmorgen weer gewandeld.
Plots viel mijn oog, in de wijk, op een tafereel.
Er was een kalkoen buiten het hek (ik weet niet zeker of het een kalkoen was, maar noem het beest maar zo).
Het dier was behoorlijk in paniek.
Wilde kennelijk weer terug op het veldje, waar ook één soortgenoot was en een stel schapen.
Het arme beest wist zich geen raad.

Ik pakte mijn telefoon om het te filmen:
Een filmpje van de kalkoen in paniek



Zó voel ik me ook vaak... Volslagen radeloos en in paniek. Geen uitweg (in dit geval ingang) zien.
Het mooie was... Op het laatst deed ik een stap naar voren. Dat beest schrok er kennelijk zó van, dat hij nu plots zijn vleugels uitsloeg en het hek overvloog. Paniek voorbij.

Is het vaak met mij/ons ook niet zo?
Zó in paniek zijn, dat je niet meer ziet, hoe je er uit kunt komen.
Totdat... i(I)emand een stap naar je toe zet, en je daarmee net dat duwtje geeft dat nodig is.

Je hebt vaak meer mogelijkheden (in je), dan je zelf bedacht had (om tot een oplossing te komen).
Sla je vleugels uit en durf te vliegen.


1 opmerking: