zaterdag 20 december 2014

Geen interesse...


'Geen interesse'... Wat doet zo'n boodschap met je mens-zijn...? Sommige woorden, die tegen me gezegd worden, echoën héél lang na...
Soms wordt het letterlijk gezegd... Bij de beëindiging van een contact. Op FB of real-live...

Reactie 1: Ik zal laten zien dat ik hier boven sta... Dat ik het 'zonder jouw interesse' ook prima red.

Reactie 2: Inderdaad wéten dat ik andermans interesse niet nodig heb om mens te zijn. Al heeft alleen Hij nog interesse in me, dan is dat nóg genoeg. Het belangrijkste zelfs. Jezus werd ook door iedereen verlaten... Hij kent deze gevoelens van verlating en afwijzing...
Toen mijn papa dood ging, was er óók verlating... Met dat verschil... Dat hij niet vertrok met de woorden... 'geen interesse'... Hij heeft niet willen vertrekken... Was nog vol van interesse in zijn geliefden...!!!
Jezus idem dito... Is vol van interesse...
Maar dit wéten landt zo moeilijk naar mijn hart. Het is een verstandelijk weten...

'Geen interesse...' is een boodschap die ik vóel... Beeldend zie ik dan voor me, dat degene die dat zegt, me oppakt en in een container wipt... Waarna gelijk reactie 1 begint... 'ik zal je laten zien dat ik in deze container best kan overleven'...

'Geen interesse...' heeft te maken met vertrouwen... Alsof het vertrouwen in je opgezegd wordt... 'ik vind je niet meer waardevol genoeg om interesse in te hebben...'. (terwijl dat er eerst wel was...).
Terwijl ik zo diep WEET dat ik van onschatbare waarde ben...
Dit is dus een boodschap waar ik niets mee kan...
Die niet strookt met wat ik wéét...
Ik bén toch van onschatbare waarde... Waarom zeg je dan ... 'geen interesse...'??? Als jij ziet, wat ik zie... Dan zie ik iemand die nóóit meer afgewezen mag worden... Je gooit toch geen schat weg? Hoe kun je dat zeggen tegen iets dat zó kostbaar is... Tegen iets dat net als iedereen met zoveel zorg door Jezus gekocht en betaald is?
Ik voel (ja vóel) hoe diep die liefde van Jezus voor me gaat... Hoe kun je zo'n geliefde Koningsdochter, als een waardeloos speeltje in een container wippen? (en dat voelde ik als klein kind al feilloos aan... hoe geliefd ik bij Hem ben... daarom hield ik mijn leven, zoals het gelopen is, toch vol, weet ik achteraf...).

Zo voelen de woorden 'geen interesse...' voor me. Of ze nu op de MAVO zijn uitgesproken, of anno 2014... Het went nooit... Omdat het niet klopt met wat ik wéét... Dat ik waardevol ben. Ik denk dat als ik waardevol bén de hele wereld me als zodanig moet behandelen... Dat dat geen realiteit is, bewijst Jezus' leven... Maar het zijn voor mij van die verwarrende boodschappen... Ook van God zélf... Hoe kan Hij interesse in me hebben en Zijn kinderen de tegengestelde woorden tegen me laten spreken...?!!!

Misschien doen de woorden 'geen interesse' dat wel met me... Wat God zegt en God doet/laat doen klópt niet met elkaar!!!

'Geen interesse...'.
'Eindeloos geliefd...'... Wanneer mag ik dat ten volle ervaren...?? Het moet goed zijn, tussen mij en alle mensen die ik ontmoet (heb).


(Als je meer wilt weten over hoe trauma's uitwerken op iemand, kun je o.a. hier verder lezen: uitwerking trauma's. En dan in mijn geval ook nog in combinatie met autisme... Dat heeft bovenstaand niet-begrijpen en diep-verdrietig zijn tot gevolg).



Geen opmerkingen:

Een reactie posten