zondag 11 januari 2015

Mijn eigen geschreven Psalm



Een eigen geschreven Psalm, naar aanleiding van gevoelens die ik nú ervaar.
Een kunstig lied van mij.

Ik voel me nu rustig Heer.
DankUwel.

Maar dat is ook weleens (vaak) anders.
Dan ben ik onrustig van binnen.
Omdat ik bijvoorbeeld jaloers ben op mensen die wel aandacht krijgen en ik niet.
Jaloers op mensen die het ogenschijnlijk zo goed hebben, voorspoed ervaren, letterlijk makkelijk kunnen praten en makkelijk contact kun maken. Waardoor het geziene-mensen zijn.
Dat benadrukt letterlijk mijn eenzaamheid Heer. Als ik dáárop let, op die ander die zo gezien is. Dan voel ik me nóg meer het kleine meisje, eenzaam op het schoolplein.
Maar U verloste me Heer, van dát plein. U nam me daar weg en droeg me naar hier.
In Uw armen ben ik veilig.
Staren op die ander trekt me naar beneden.
Steunen op U geeft me rust.

Heer, ik overzie ook zoveel niet. Voor mijn gevoel moet er altijd zoveel gebeuren, en dan voel ik me opgejaagd. Als ik dat niet in mini-kleine stukjes hak, dan raak ik in paniek. Het kan vanalles zijn: de huishouding, de dagelijkse dingen.
Maar U Heer, leert me te leven in het nú. Dag voor dag. Zelfs uur voor uur.
En elk mini-stukje overgeven aan U.

En Heer, mijn grootste eenzaamheid is mijn vader, die van me wegviel.
Eenzaam moest ik mijn levens-pad vervolgen. Voor mijn gevoel zonder mens of lotgenoot. Vaderloos was ik. Verlaten.
Maar U Heer liet me zien, dat U die pijn doorstaan hebt:
U, mens geworden, riep het uit, toen Uw Vader U verliet:
'Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten'?
Totale Vaderloosheid en verlatenheid hebt u tóen gekend én gevoeld.
Een diepere lotgenoot dan U kon ik niet treffen. U werd een Vader IN DE PLAATS VAN mijn vader. Op dat plekje van vaderloosheid kwam U. U trok mij als Uw kind in Uw armen.
Ik verlang één ding: dat is te zijn én te blijven in die vertrouwde Vaderarmen.

2 opmerkingen:

  1. Een Psalm recht vanuit je hart geschreven, waarin je je gevoelens zo eerlijk verwoordt! (en ook al zou je dat niet gekund hebben, dan weet God nog steeds precies wat je bedoeld;)) Zo deed David dat ook om te uitten wat hij dacht en voelde. Dat moet je ook maar kunnen hoor!! Ik vind het mooi om te lezen hoe je je aan Hem vast klampt en dat je bij Hem die onmisbare vertrouwde Vaderarmen vind. Ik vind het soms best moeilijk om bij God te vinden wat ik hier aan een vader mis...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is ook héél moeilijk.... Die aardse gebrokenheid aan het gemis aan een vader, zal m.i. pas ten volle geheeld zijn, als we ook écht bij Hem zijn... Wat ik er nu van mag en kán ervaren (bij tijd en wijle), zie ik als een Hemels voorproefje. Als de soep vooraf... Het hoofdgerecht moet nog komen...!!!

    BeantwoordenVerwijderen