zaterdag 24 januari 2015

Mijn 'wet' versus Zijn 'wet'

Gedurende je leven doe je een hoop overtuigingen op. Die overtuigingen zijn gebaseerd op wat je meemaakt(e). Soms zijn ze helpend. Maar vaak zijn ze belemmerend. Gaan ze een eigen leven leiden. Is het zich gaan vastzetten als een leugen in je leven. Het zijn soms van die venijnige, opjagende stemmetjes in je hoofd. Dan luister ik liever naar Zijn rustgevende stem!! Ik loop voor mezelf wat van die belemmerende overtuigingen af. En ga daar Zijn 'wet', Zijn Waarheid tegenover zetten.


Eén van mijn kinderbijbels (oude testament) uit mijn jeugd. Mozes met de 'stenen tafelen' met 'de Wet' in zijn hand. Als kind noemde ik dit 'de Bijbel met de boterham'... Als kleuter dacht ik dat het een boterham was... en zei dan tegen mama: 'lees je voor uit de 'Bijbel met de boterham'? ;-).



 eigen 'wet'

 Zijn 'wet'

 Ik mag mijn verlangen niet benoemen (vanuit 'oude ervaringen' dat er oordelend over gesproken werd, of ik er zelf oordelend over dacht.)
 Ik mag mijn verlangen kenbaar maken. De ander kan niet ruiken wat ik wil. Ik loop dan het risico van 'oordeel'. Maar als ik besef dat Hij over me oordeelt en niemand anders, is dat niet erg.
Het beste is het om mijn verlangen in de ik-vorm kenbaar te maken. Dan blijf ik bij mezelf en val ik anderen ook niet (onbedoeld) aan. 'Ik zou willen...', 'Ik zou het fijn vinden... '.


 Je mag niet vreugdevol zijn. Dat hoort niet. Een beeld dat ik misschien van mama mee gekregen heb, omdat ik haar zelden (uitbundig) vreugdevol heb gezien. Altijd bang voor het ergste dat haar en ons zou kunnen overkomen.

 Papa, mijn Vader in de Hemel, geniet als Zijn kinderen genieten. Weten dat Hij voor me zorgt en voor me strijdt (een strijd die al overwonnen IS), is al een grote bron van vreugde.
 Ik kom altijd tijd te kort, want mijn to-do-lijst is elke dag langer dan ik qua tijd en energie kan doen en bovendien ben ik nogal dwangmatig in het afhandelen ervan (en creëer ik lijstjes voor de lijstjes voor de lijstjes).
 Ik ben blij met elk punt dat wél gedaan is, van mijn to-do-lijst. Beter één ding met aandacht gedaan en er met voldoening op terug kijken, dan 10 dingen half. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad; morgen is er weer een dag. Leven in het nu. Zonder dwang. En 'stilte' inbouwen.

 Alles moet perfect zijn. Ik mag geen fouten maken. Angst om te falen.
 Ik ben goed zoals ik ben! Vader houdt van me en dat is genoeg! Fouten maken mag. Ik mag ontspannen en genieten en leren van mijn fouten. Het leven is een leerproces. Hij laat me groeien.
Misschien een tip voor mezelf: Eva's Themadag (wie wil er mee met mij? ;-) )

Filippenzen 4:6-7 "Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren."

 Als ik genegeerd of alleen gelaten word, houdt de ander niet meer van me (anders laat hij/zij dat wel blijken), en voel ik me eenzaam. Ik ben massief slachtoffer van die ander, waarvan ik dénk dat hij/zij me negeert of niet begrijpt.

Lees ook: deze Blog

 Een ander hoeft me niet te begrijpen. Ik mag gewoon lekker mezelf zijn, ongeacht wat de ander zegt of denkt. En dan ben ik geen slachtoffer van die ander.
Als de ander niet reageert, hoeft dat geen negeren te zijn. Er is misschien geen tijd bij de ander. Daarmee houdt de ander niet meer of minder van me. De ander leert me daarmee zelfs te beseffen dat ik nóóit eenzaam ben, omdat er Iemand dag en nacht bij me is, tot de voleinding van deze wereld. Op eigen benen leren staan dus, samen met Hem. En die Iemand houdt van me. Daarom mag ik van mezelf houden. Bij mezelf thuis-komen. En als ik bij mezelf thuis ben -  met Hem erbij - ben ik er minder afhankelijk van, of die ander er wel of niet is en wel of niet reageert, van me houdt, etc.

Lees ook: deze Pagina


 Ik ben slecht, niks waard, een stommeling, een bol-oog, slome, druif en schele (oude scheldwoorden).


 Ik ben geliefd! Ik ben Papa's geliefde, gekroonde dochter. (Psalm 149:4b "Hij kroont de vernederden met de zege.")


 Ik moet voor iedereen zorgen. Zorgen dat anderen het naar de zin hebben. Ze gelijk geven. Slaafs zijn. Pleasen. Wat zij zeggen telt. Wat ik zeg en denk, is ondergeschikt. Als die ander maar tevreden is, het maar goed gaat, zich maar geen zorgen maakt om mij, maar geen pijn heeft om mij.... 'ongepaste zorg'.

 Ik mag/moet voor mezelf zorgen! Ik ben het waard!

 Ik heb het gevoel dat ik me aan iedereen moet verantwoorden (wat ik doe, en waarom ik het doe, met allemaal onbegrip als gevolg....) en ben bang voor oordeel.


 Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen, behalve aan Hem. Hij oordeelt!:

1 Kor 4: 3 Ik vind het totaal onbelangrijk hoe jullie of andere mensen mij beoordelen. Ik beoordeel mezelf ook niet. 4 Ik denk zelf dat ik goed bezig ben. Staat het dan al vast dat ik een goed mens ben? Nee, want het is de Heer die mij zal beoordelen. (BGT)


 Ik ben bang voor afwijzing (angst voor mensen).



Lees er HIER meer over!



Spreuken 29:25
"Angst voor mensen is een valstrik, wie op de Heer vertrouwd wordt beschermd." (NBV)
"Je hoeft niet bang te zijn voor andere mensen.
Vertrouw op de Heer, dan ben je veilig." (BGT)


 Ik twijfel of wat ik doe, goed is en twijfel of het überhaupt allemaal goed komt.

 Ik ben trots op mezelf én ik heb hoop en blijf vertrouwen!!!!

 Ik voel me schuldig.

 Ik ben NIET schuldig, wél verantwoordelijk.

 Drama-3 hoek:



 Winnaars-3 hoek:




2 opmerkingen:

  1. Geweldig1 Duidelijk! Die winnaarsdriehoek is zo goed...Dank je wel, Justine.

    BeantwoordenVerwijderen