maandag 2 februari 2015

Mijn droom


Gisteravond heb ik samen met mijn man naar dit programma gekeken: Kruispunt over autistische/verstandelijk beperkte jongeren die uit huis gaan.

Dat dit voor ons ook ooit een feit wordt, is duidelijk. Maar dat dat niet vanzelfsprekend is, gezien het feit dat onze zoon niet overal plaatsbaar is, is ook duidelijk.

Maar voor mijn gevoel heb ik er wel de hele nacht over liggen dromen.

Zo'n huis opzetten, met andere ouders is prachtig. Maar voor ons ook gelijk het moeilijke! Waar zijn die andere ouders, met in ons geval leeftijdgenoten van onze zoon? Niet in zijn klas. De kinderen in zijn klas zijn kinderen met een verstandelijke beperking. Maar niet met autisme erbij, wat het gedrag zo ingewikkeld en onvoorspelbaar maakt. Niet op zijn opvang. De instelling waar hij opvang heeft, is waarschijnlijk ook de instelling waar zijn 'mede-opvang-genoten' gaan wonen als ze ouder zijn. Voor onze zoon is dat allerminst vanzelfsprekend. Wederom vanwege zijn autisme. Feit is nu al dat de instelling hem minder opvang kan bieden. Vanwege de bezuinigingen. De pogingen om hem op een andere groep te plaatsen (die dan nog wel draait) mislukken, omdat onze zoon daar niet past. Hij past daar niet met zijn onvoorspelbare (wegloop)gedrag.
Een duivels dilemma.
Andere ouders... Via MEE!!! Ja... Als ik iets nodig had qua indicaties, of ik overzag de stappen niet meer, door mijn eigen autisme, kon ik altijd bij een vaste consulent van MEE terecht. Tot begin dit jaar... Dan moet er eerst een gemeente-ambtenaar komen om te bepalen of je ondersteuning van zo'n consulent mag hebben. Nog meer stappen, die voor mij niet te overzien zijn... Want dan komt het volgende... Mijn eigen autisme... Stel dat de ouders er wel zijn... het in contact treden, de vragen stellen, etc. Ik weet niet waar ik beginnen moet en waar ik eindigen moet.
En toch... En toch hield mij dit natuurlijk (onbewust) bezig. Anders zou ik er niet een nacht lang over dromen. Dan nu de droom:

Ik droomde dat ik een FB-pagina had gemaakt met de titel; 'help V aan een geschikte woning met geschikte hulp en geschikte medebewoners'. Vrijwel door al mijn vrienden op FB werd die pagina gedeeld. In de hoop dat het van vriendennetwerk naar vriendennetwerk gaat en er zo ook 'mede-ouders' bij de pagina terecht komen. En dat gebeurde. Het geld druppelde binnen via die pagina. Mensen boden spontaan hulp aan. Om te bouwen. Om te geven. Om contracten met zorgverleners op te stellen. En het werd maar verder gedeeld op FB. Het netwerk werd groter en groter. Er ontstond op Whatsapp een groep met 'mede-ouders'. De ideeën buitelden over elkaar heen.
En toen werd ik wakker... en besefte... Het is slechts een droom...

Dat is voor nu niet erg. Onze zoon is 'pas' 12. Maar dat dit over een paar jaar gaat spelen is zeker. Hoelang houden wij het nog vol?
Nou... wie weet wordt deze blog wel overal gedeeld. Zodat zich digitaal een netwerk van ouders gaat vormen. En we samen kunnen bouwen aan een geschikt autisme-huis voor onze autistische/verstandelijk beperkte jongeren.




2 opmerkingen:

  1. wat een droom. zou fijn zijn als dat uit zou komen. snap heel goed dat je het er moeilijk mee hebt. Ik zou het idee dat ik mijn dochter uit huis zou moeten zetten al doodeng vinden. Ik wens jullie dan ook heel veel sterkte

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb hier geen ervaring mee. Wel weet ik dat mijn zus bij zo'n soort huis werkt. Wat doir ouders is opgericht. Wat ik van mijn zus weet zijn dit ook kinderen met ASS en verstandelijke beperking. Dat heet geloof ik woondroom. Nu is dit waar ik het over heb niet in Oss maar wellicht is iets dergelijks wel in je regio te vinden.

    BeantwoordenVerwijderen