zondag 15 februari 2015

Op weg naar Pasen

In 2014 had ik, in aanloop naar Pasen, in de stille week elke dag een Blog.
Ik wil niet in herhaling vallen, dus doe het dit jaar anders.
Nu niet in de stille week elke dag, maar gedurende de lijdenstijd een aantal.
Zonder vaste systematiek.
Gewoon... als het uitkomt.
Met een thema.. 'gevangenschap en vrij zijn'.

Vandaag de eerste.

Wat is vrij zijn? Dat je je niet meer aan wetten/regels hoeft te houden?
Nee. Vrij zijn, is je in verbinding met je Vader weten, kunnen/durven bewegen, zonder angst. Zonder dat je wat van anderen verwacht. Zonder dat ik wat van de lezers van deze Blog verwacht... Om dat ik het via Hem al krijg. Ik mag zijn wie ik ben, en ben goed, zoals ik ben. Omdat ik door Hem geliefd ben en Hij de enige is, die oordeelt.
Dan ben ik vrij van de krachten van erkenning, etc.. Want dat was het kleine meisje, dat niet vrij was.
Zij wilde erkenning en aandacht. Daar los van zijn is vrijheid.
Dat dat verwerking/tijd vergt, is langzamerhand wel duidelijk. Maar stapje voor stapje ben ik wél op weg naar die vrijheid.

Je kan het ook zo zien, bij bijvoorbeeld een slaaf, die bevrijd is. Die slavernij kan nog járen in hem zitten... Misschien wel zijn leven lang.
De slaaf is dan wel uit de slavernij, maar de slavernij nog niet uit de slaaf. Daar is verwerking voor nodig.

Dat staat ook zo treffend in Exodus 17:1-17.
Het voert te ver om daar nu alle ins en outs van te vertellen.
Maar ook daar verlangen de Israëlieten terug naar de slavernij!!!
Mozes weet er geen raad mee... Het volk is zó boos, dat Mozes bang is, dat ze hém naar de keel zullen vliegen. Tja... de slavernij voelt vertrouwd... Dát was je vertrouwde leven. Vrijheid voelt zo kaal.... Zo... Alsof je als een kind alles nog moet leren.

Ik moet daarbij ook denken aan een film, die ik in de kerstvakantie voor het eerst gezien heb: The Shawshank Redemption.

“Get busy living or get busy dying” (Je kunt doorgaan met leven, of beginnen met doodgaan)

De film The Shawshank Redemption gaat over twee gevangenen die tot levenslang zijn veroordeeld, Andy en Red. In de gevangenis sluiten ze vriendschap. Op een gegeven moment zitten de mannen op de binnenplaats en praten over de toekomst. Andy vertelt dat hij droomt van een nieuw leven, ergens aan de kust van Mexico. Daar, in een klein plaatsje, wil hij een pension beginnen op het strand. Hij zou een oude boot gaan opknappen en dan zijn gasten mee uit vissen nemen. Als hij dit vertelt, zegt zijn maat Red dat hij zich niet moet pijnigen met dit soort onmogelijke dromen. Dat moet je jezelf niet aandoen, ze hebben immers levenslang en hun situatie is uitzichtloos. En dan antwoordt Andy: “Dan komt het allemaal neer op een simpele keuze: get busy living or get busy dying.” Bezig gaan met leven of bezig gaan met sterven.

Brooks, een man die al bijna zijn hele leven in de gevangenis zat en in de bibliotheek werkte, kwam na 60 jaar eindelijk vrij. Hij mocht zelf keuzes maken, zelf beslissen waar hij wilde gaan en staan. Brooks was in Shawshank gekomen toen nog niemand haast had en druk was. Toen Brooks in de stad stond zag hij allemaal dingen die hij nog nooit zo gezien had, zoals auto’s. Voordat hij in Shawshank kwam hadden alleen de aller rijkste een auto. Brooks besefte dat hij helemaal niet wilde leven in een wereld waarin iedereen het druk had en altijd met zichzelf bezig is. Hij heeft zichzelf opgehangen in zijn kamer en in de balk aan het plafond had hij ‘Brooks was here’ gekrast. Hij was zó geïnstitutionaliseerd, dat hij die vrijheid niet aankon... Eigenlijk wilde hij terug. Wilde wederom misdrijven plegen, om terug te komen in zijn vertrouwde wereld. Hij kon niet doorgaan met leven... en toen begon het doodgaan.

Hoe vaak heb ik op het punt gestaan om niet meer verder te willen leven...??? Als je dat besluit, begint het dood willen, sterf je dagelijks een beetje meer... Omdat ik ook mijn vrijheid niet aankon.

The Shawshank Redemption gaat eigenlijk over hoop. Hoopvol leven in barre tijden. De film past daarmee goed bij de Veertigdagentijd, die nu begint. Een tijd van inkeer en waken in het donker, in afwachting van het licht van Pasen. We gaan toeleven naar Pasen, het feest van de hoop. Over hoop schrijft Andy aan het eind van de film aan zijn celmaat: “Denk eraan: hoop is iets goeds, misschien wel het allerbeste. En wat goed is, sterft nooit.”




5 opmerkingen:

  1. Mooie blog! Het is inderdaad wennen om vrij te zijn. Maar als je eenmaal gewend bent aan echt Leven, dan wil je niet meer terug :-). Bedankt ook voor de filmtip!
    Liefs, Marlies

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vrijheid....mooi thema! Gezegende vastentijd toegwenst

    BeantwoordenVerwijderen
  3. The Shawshank Redemption heb ik gezien, erg mooie film, ook om vaker te zien. Ja, inderdaad; gevangenschap en vooral(!) vrij zijn is een mooi thema!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een prachtige, treffende maar ook heftige blog, Justine. Heb er niks aan te voegen. De mens denkt dat hij/zij in vrijheid kan leven, maar kan dat helemaal niet, omdat een mens bevlekt is met zonden, maar wat nog veel belangrijker is, dat een mens niet door God geschapen is om vrij te zijn, maar juist in gebondenheid te leven, met een taak, namelijk de aarde te bouwen en te bewaren, en te werken in Zijn Koninkrijk hier op aarde. Dat is onze positie. Dat is dan ook de reden dat het 'Verlichtingsdenken' uit de filosofie nooit kans van slagen heeft gekregen. Overal waar 'menselijke vrijheid' heerst, heerst ook de chaos. En dat zal nooit anders worden. God geeft ons alle vrijheid, maar wel in gebondenheid. Uit het Scheppingsverhaal zien we al, dat de mens de vrijheid niet aan kon. Ook daar is niets aan veranderd. Groetjes, Hielke

    BeantwoordenVerwijderen