woensdag 8 april 2015

'Het wonder van Goede Vrijdag'

Vrijdag 3 april 2015 was het Goede Vrijdag. Ja, het was een Goede Vrijdag. Want er zijn me een aantal belangrijke inzichten gegeven.

Tot die dag voelde ik me nog erg afhankelijk van wat anderen vonden, deden of laten.
Ik kon daar ook echt pijn van hebben.
Ik had bijvoorbeeld ook nog steeds pijn n.a.v. het 'ex-contact' van een 'ex-voorbijganger' in mijn leven. Ik voelde constant nog de pijn van de ontreddering van het stoppen van het contact. Deze ex-voorbijganger was volwassen uit de drama-3hoek gestapt (ZIE OOK DEZE BLOG voor het plaatje van de drama-3hoek). De persoon stelde zich niet langer op als redder. En ik... Ik bleef in die 3hoek... Ik werd nog meer slachtoffer dan voorheen... Nu was ik slachtoffer van het nergens meer op reageren. Als je samen in die 3hoek zit, dan is er sprake van afhankelijkheid van elkaar. Al was er al maanden geen contact meer... ik bleef me slachtoffer voelen. Uit die 3hoek stappen is kiezen voor volwassenheid. Maar de pijn hield me tegen om uit die 3hoek te stappen. Het niet-reageren op wat dan ook, bleef me herinneren aan de ontreddering (zoals ook een kind ontredderd kan zijn, als zijn/haar ouders hem geen aandacht schenken). Een hele pijnlijke cirkel dus, waar ik niet op eigen kracht uit kon komen. Het voelde alsof deze ex-voorbijganger (maar ook in het contact met andere mensen), telkens de controle hadden over mij... de touwtjes in handen. Of ze een 'ja' en een 'nee' knop tot hun beschikking hadden. En drukken ze op 'nee' (ik vind je niet aardig/ik beantwoord je niet/ ik heb nu geen tijd voor je/ ik wil nu geen tijd voor je hebben, etc.), dan is het pijnlijk voor mij natuurlijk. Dat heb je met afhankelijke slachtoffers....

Tot Goede Vrijdag.
Opeens kwam het bewustzijn, dat ik deze mensen zélf in mijn gedachtewereld de macht/controle gaf over die knoppen. Als dat zo is, dan kan ik er ook voor kiezen om Iemand anders die macht te geven. En dat werkte onmiddellijk... !!! Ik gaf Hem de macht om te regeren over knoppen... Ik moet anderen helemaal die macht niet geven. Dan ben ik ook geen slachtoffer meer. Dan maakt het niet meer uit of een ander knoppen hanteert, en zo ja, welke. Hij regeert en niet die ander. Sterker nog:
De pijn van de ontreddering in de slachtofferrol werd onmiddellijk weggenomen. In mijn beleving zong ik een lied 'U heelt mijn wonden'. Later de liturgie van de Goede Vrijdag-dienst nog eens teruggekeken. Nérgens een lied met die tekst te vinden...

Leven zonder pijn geeft rust. 
Alsof het Leven in mij is wakker gekust. 
Door Jezus, mijn Heer. 
Hij regeert en niemand anders meer. 
Die macht geef ik aan Hem alleen 
en niet meer aan een ander om mij heen!

Ik luisterde vanmorgen naar een uitzending van Café Grande op Groot Nieuws Radio. En laat in die uitzending nou ook dit hele proces beschreven worden! Zo leerzaam, en zo heilzaam. Er viel nog meer op zijn plek. Alsof het zo moest zijn, dat ik midden in mijn vruchtbare proces deze uitzending zou horen. Het was een uitzending over het boek 'vrij en moedig leven met God' van Marieke Meijer. Hier is de uitzending te beluisteren: http://www.grootnieuwsradio.nl/k/n663/news/view/76393/41482/cafe-grande-een-vrij-en-moedig-leven.html
Het interview begint op 30:00. Uitzending duurt ongeveer een uur (exclusief het nieuws). Als je een uur de tijd hebt... zéér de moeite waard!!!

N.a.v. de uitzending tweette ik:
'Als je in een volwassen positie zit, word je niet meer geregeerd door angst, boosheid of depressie. Niet de emotie regeert, maar Hij regeert. Niet de ander, maar Hij.' 
en
'Als je je blijft verdedigen, heb je geen ruimte om pijn te voelen.'.

Ik ben gestopt met mezelf als slachtoffer te verdedigen. En dat geeft ruimte om volwassen de pijn te voelen. Geen pijn van 'kind-ontreddering'. Maar pijn die elke breuk met zich mee brengt in deze gebroken wereld. Ik kan naar mezelf kijken. Naar mijn eigen aandeel in het gedrag. Zonder slachtoffer te zijn.


Ik maakte er vandaag deze tekening van. Dat mooie lieflijke bloemetje ben ik ;-).
Die kleine pijltjes dat zijn al die mensen om mij heen, die ik 'laat heersen' over groene ('ja') en rode ('nee') knoppen.... En dan mezelf slachtoffer voelen, als ze niet op de knop drukken, die mij het beste uit komt (het minste pijn geeft).
Die grote pijl, dat is Iemand anders die mag regeren over mijn leven. En dan maakt het helemaal niet meer uit wat anderen wel/niet doen of laten of denken. Dan ga je ook geen dingen meer tegen je zin in doen, omdat anderen het willen. Want Hij regeert en niemand anders.

Als afsluiting nog een lied over 'ja-nee'... Daar moest ik aan denken, vanwege dat beeld van die knoppen. Het is een lied uit een musical van een camping waar we jaren geweest zijn (onze jongste zoon, kan al die liederen dromen...):

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen