maandag 13 april 2015

Hoe gaat het nu?

Na 'het wonder van Goede Vrijdag' (zie DEZE blog) is het net of ik vederlicht ben. Een stuk pijn lichter. Een stuk vrijheid rijker. Wat wil een mens nog meer. Hem laten regeren. Ik wist niet dat het zoveel rust zou geven... zo'n 'simpele verstandsbeslissing', onmiddellijk gevolgd door het verdwijnen van de pijn.

Zo mag ik steeds meer mijn echte-Zelf worden.
Het is een lang proces op het 'pelgrims-pad' (ik ben geen vluchteling meer, maar pelgrim), maar als je zo licht kunt lopen, als ik nu, is dat heerlijk.

Je echte-Zelf worden is een proces dat tijd kost. Mezelf die tijd gunnen is vaak een tweede... En VOORTDUREND bij Jezus aankloppen. Je kunt het zien als een wenteltrap. Je lijkt steeds bij hetzelfde punt uit te komen, maar je klimt toch omhoog. En misschien val je soms een treetje naar beneden. Maar dan vangt Hij je op. Vechten tegen je oude-ik (die afhankelijk slachtoffer wil zijn, bijvoorbeeld) helpt niet. Accepteer dat die er nog kan zitten. Het overgeven aan Hem.


Voor je nieuwe IK mag je voortdurend bij Jezus aankloppen die je helpt om van je oude-ik verlost te worden en je echte Zelf aan te trekken.

Je groeit 1, 2, soms voor je gevoel 3 stappen vooruit (nu dus), Maar je kan ook terugvallen van die wenteltrap af. Dan kun je je behoorlijk rot voelen, maar ik weet en besef: Hoe het ook zij...Hij is en blijft er altijd bij. Op het moment dat ik zooo veel emotionele geestelijke pijn ervoer nodigde ik Jezus uit om in mijn pijn te komen....en dan komt Hij ook echt in mijn pijn. Op zo'n moment omarmt Hij mij als Zijn kostbaar geliefd kind, geeft Hij rust, vrede en herstel en genezing, stap voor stap op Zijn tijd en Zijn manier. Hij is de enige Geneesheer die dat zoooo liefdevol kan doen, daar kan geen psycholoog of psychotherapeut tegen op. Hij kan deze mensen wel gebruiken als instrument in mijn heel/herstel proces. Hij is het zoo waard om al je pijn en ellende los te laten en het in Zijn handen te leggen. Pas als je alle ellende los kan laten (d.w.z. in mijn geval, in mijn gedachten Hem aan de knoppen zetten).........jaaaa dan pas kan Hij er mee aan de slag. En soms duurt dat een heeeele tijd, en soms onmiddellijk (zoals die pijn bij mij). Zolang je alles krampachtig vast blijft houden kan Hij er ook niks mee. Jezus is een echte Gentlemen die zal zich nooit opdringen aan mensen. Hij wacht op het juiste moment. Tot ik er in mijn eigen wereld klaar voor ben. Tot Hij me het juiste inzicht (van die knoppen en wie er werkelijk regeert) gegeven heeft. 




Het is zo stil in mij.
Ik koester mij bij God;
De schuilplaats van mijn aller diepst verlangen.
In vrede rust mijn ziel in de genade van Zijn vergiffenis.
Er te mogen zijn in Zijn alomtegenwoordigheid,
geeft mij geborgenheid in liefde en emotie,
die geen worden kennen.
Het is zo stil in mij.
(Anton van der Haar)

En nog twee mooie teksten, die me aanspreken in deze periode:



Geen opmerkingen:

Een reactie posten