vrijdag 3 april 2015

Lezen wat er niet staat - Goede Vrijdag

Écht goed lezen, kost veel tijd voor me. Mijn hersenen hebben een tragere informatie-verwerking, dus mijn leestempo ligt laag. Als ik even snel - ongeconcentreerd - wat lees, dan lees ik vaak wat er niet staat. Ik scan snel een woord en mijn hersenen vullen vanalles in. Twee van die voorbeelden brengen mij tot deze blog.



Hier las ik dus: 'Mijn zoon wist dat het zijn meissie was om voor te sterven'. Lichtelijk verbaasd dat de schrijver wist dat een vrouw dit zou lezen. Toen ik deze leesverwarring op FB postte, kwam de opmerking: 'Zijn missie was Zijn meissie.' Dié vergeet ik dus niet meer! Vandaag, op Goede Vrijdag houd ik dit in mijn achterhoofd en plant het in mijn hart: 'Zijn missie was Zijn meissie'. Hij voor mij. Onverdiende genade, die Hem álles gekost heeft. Maar Zijn meissie was Zijn missie. Voor mij deed Hij dat. En voor al die andere meissies en jochies. Vul je naam maar in. 'Waarom hebt U mij verlaten???', roept Jezus in wanhoop naar Zijn Vader. Om mij, om Zijn meissie. Ik ('Justine', of jouw naam) ben het antwoord. Daarom! Om mij.

Nog een leesverwarring:



In de eerste regel las ik: 'Goede Vrijdag is belangrijk'... Zomaar in een vlaag... En als je bovenstaande leesverwarring tot je door laat dringen, is dat een hele ware. Goede Vrijdag IS belangrijk, omdat toen Zijn missie (voor Zijn meissie) volbracht werd! Zonder deze missie geen Pasen. Zonder dood geen leven.
En hoe het leven dan - in de zwaarste omstandigheden - een feest kan zijn, lees je in deze aangepaste tekst van het melkpak:

Goede Vrijdag is belangrijk.
Jezus is van nature het zuivere antwoord op onze behoeften.
Altijd beschikbaar en maar één gebed bij ons vandaan.
Net als regelmatig bewegen en een gebalanceerd voedingspatroon 
Draagt Jezus bij aan een verantwoorde levensstijl:
Hij is het brood dat leven geeft en een bron die nooit meer opdroogt, 
zodat je geen dorst meer hebt, als je hiervan drinkt.
Met Jezus is het elke dag genieten.

Afgelopen weekend was ik naar een Refresh-weekend in het Zendings Diaconessenhuis met het thema 'Ik ben het brood dat leven geeft'.
Mijn leven is soms helemaal geen feest en al helemaal niet elke dag genieten. Mijn motto is eerder 'een dag niet gehuild, is een dag niet geleefd'. Mijn bed is vaak doorweekt van tranen, mijn ogen zijn vaak gezwollen van verdriet, roodomrand door alles mij benauwt (zoals ook in Psalm 6 staat). Maar toch... Júist in dat verdriet heb ik weet van de mooie, diepe woorden in onderstaand lied. 
'Gij die een broodhuis voor mij zijt,
een wijngaard die het hart verblijdt,
Heer Jezus, die mij drenkt en voedt,
Gijzelf zijt mjin overvloed'.
Ik spreek het uit als belijdenis naar Hem. Want daar vertrouw ik op. Ook/juist als mijn bed doorweekt is van tranen. Dan is Hij daar met Zijn belofte. Hijzelf is mijn overvloed. Hij stilt mijn honger en mijn dorst.



Ik sluit hiermee mijn blog-serie op weg naar Pasen 2015 af. 
Via een film, kwijt zijn en gevonden worden, een 40-dagen-tijd-wandeling, een getuigenis, het leven van onze jongste zoon, schapen en onzorgvuldig lezen (deze Blog) komen we bij Pasen uit. Kortom: langs de weg van het gewone leven. (Als je op de steekwoorden in de vorige zin klikt, kun je de blogs nog eens teruglezen.) Een Leven, zonder einde. Want: DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN!!!
Ik wens u/jullie een vrolijk Paasfeest!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen