zondag 24 mei 2015

Een koker



Zie je deze kokers?
Ik heb soms wel eens het gevoel dat ik in zo'n koker zit. Ik leef en beweeg. Maar dan met een denkbeeldige koker om me heen.
Mijn armen kunnen niet heel breed uitgestrekt worden. Of ik moet dwars door die koker heen. Wat is er aan de hand?

Ik 'werk' met een therapiehond.
Deze foto komt van internet want je mag er geen foto's maken.


Dankzij deze hond leer ik - in therapie - wat grenzen zijn. Van mezelf. Van een ander. Dat iemand iets om mij kan doen, omdat ik het ben en niet omdat het zo hoort. Als mijn man zegt dat hij van me houdt, is dat niet een trucje dat hij geleerd heeft, maar hij zegt het echt om mij. Mijn denkkader was dat mensen toneelstukjes opvoerden, zoals ik aangeleerd soms gesprekken voer (zie deze blog: http://kwetsbaarheid.blogspot.com/2015/05/sociale-spellen.html).
Nu ken ik ondertussen aardig wat commando's om Zucko wat te laten doen. Maar nu komt het: ik moet hem ook non-verbaal in beweging brengen. En daar sta ik. Als een stijve hark in de ruimte. Ik beweeg me niet verder dan mijn denkbeeldige koker breed is. En Zucko komt niet in beweging. Is in verwarring. Een hond is juist erg non-verbaal ingesteld. Het is een groot verschil of ik boven zijn hoofd - binnen de ruimte van de koker - wat zwaai dat hij moet gaan liggen, of dat ik 1. Door mijn knieën ga (is buiten mijn koker) en 2. Hem op de grond aanwijs wat ik verwacht, met brede armgebaren.


Het heeft te maken met de ruimte die ik durf ik te nemen. Of ik in een ruimte letterlijk niet naar links of rechts durf te stappen. In een groep met mensen blijf ik zitten als ik moet plassen. Opstaan (zonder toelichting, die ik uit onzekerheid zou geven) en weglopen is ook ruimte innemen.


Mijn moeder. Als ik mijn moeder van vroeger en nu zie, zie ik ook een vrouw in een koker. Strak op de plek. Geen ruimte innemend. En dat is ook wat ze mij daardoor als voorbeeld meegaf. Ze stak niet haar hand uit, om mij buiten mijn koker te laten bewegen. Want daarvoor moest ze haar eigen koker uit. En dat gebeurde niet. En als ik op eigen houtje probeerde door die koker heen te breken werd ik teruggeduwd de koker in. Probeerde ik er eens bij te horen, was het te ordinair (kleding) te ver alleen fietsen in het donker (feestje). Dat was ook allemaal buiten haar koker namelijk. Een koker waar zij door de gebroken omstandigheden van háár leven ook nooit uitgehaald is. En dat is verdrietig. (Hoewel.. Al 40 jaar volksdanst ze (ze is nu 85). Één uur in de week is ze uit haar koker en zwiert ze als een meisje in het rond).


Door Zucko ben ik me daar nu bewust van. En weetje. Ik hoef niet in die koker te blijven. En ik wil niet in die koker blijven. Ik kan me nu door Jezus stapje voor stapje uit die koker laten bevrijden. En daar heeft Hij me Zucko voor gegeven om te oefenen. Letterlijk. Fysiek ruimte innemend. Dus als je me ongemakkelijk, met iets te brede gebaren aan ziet komen, dan weet je dat ik aan het oefenen ben. En ook weer niet. Want als ik dat durf, ben ik al gedeeltelijk uit die koker.


Op de één of andere manier moet ik ook denken aan een lied. Nieuwe liedboek nummer 765. Waar God ook bezig is met Zijn brede gebaren. Visueel zie ik ook voor me dat Hij veel ruimte inneemt en zwaaiend over het veld gaat. De melodie klinkt ook zo. Omdat ik het een mooi lied vind, voeg ik het hier toe. En ik mag het Hem na doen: Uit de koker. Ruimte innemen.


 Hier was ik ook even drie minuten 'los' op uitbundige muziek van Rob Favier in 2014. Maar als ik goed naar mezelf kijk, zie ik aan mijn uitstraling en lach dat het krampachtig is. Zeker in vergelijking met de dame naast me, die ik er om privacyredenen afgeknipt heb. Vrouw: JE MAG UIT JE KOKER, MET HULP VAN ZUCKO EN JEZUS.


4 opmerkingen:

  1. Dank je wel..ik dacht ook aan de Zaaier toen ik dit las

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel..ik dacht ook aan de Zaaier toen ik dit las

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank je wel..ik dacht ook aan de Zaaier toen ik dit las

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, en dat lied past mooi bij dat beeld.

    BeantwoordenVerwijderen