dinsdag 21 juli 2015

Nooit meer de weg kwijt


Ik ben foto's aan het inplakken uit 2009 (!!!). Ja, zover loop ik achter! Maar wel leuk hoor, om te doen, omdat je dan ziet hoe enorm de kinderen gegroeid en verandert zijn.
Tussen het stapeltje foto's (ik liet in die tijd alles nog standaard in 4voud afdrukken; voor elk gezinslid één foto), tref ik deze rare foto. Geen idee wat en waar dit is. Het lijkt in een winkel... 

Mijn oog viel op de tekst rechts: 'never get lost again'. Oftewel: 'nooit meer de weg kwijt'. Oef... Is dat zo, dat ik nooit meer de weg kwijt ben? In het verkeer niet nee. Met mijn fotografisch geheugen en met mijn gedetailleerde (spoor)wegen-kennis (dat ook fotografisch in mijn hoofd zit), zal ik niet snel verdwalen. Maar in 'het leven'? Meer dan me lief is! Dan raak ik het spoor bijster in sociale regels die ik niet snap. In (te veel) emoties en gedachten. In te veel alles willen snappen tot té emotioneel zijn en er geen weg mee weten. In prikkels en vreemde reacties, die ik niet verwacht. En als ik het spoor bijster raak, verval ik snel in oude patronen. Zoek ik iemand die me de weg wijst, dan kets ik op grenzen. Niet van hulpverleners (waar je het van zou verwachten), maar van doodgewone mensen. Ik ga achter Jezus aan, die me altijd de weg wijst. Een weg die ik vaak ook niet begrijp. Hij leidt me langs onverwachte paden. En dan roep ik: 'Heer ik begrijp U niet!'. Maar stamel er achter aan: 'Maar vertrouw U wel!'.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten