woensdag 29 juli 2015

Uw wil geschiede

Mijn vorige blog heette:  'Mijn wil geschiede, en wel NU'.
De stap van 'mijn wil', naar 'Zijn wil', is een stap die voor mij met strijd gepaard gaat. Veel strijd.

Deze dagen maakte ik dat nog mee.
Ik wil en kan er hier niet over uitweiden wát ik dan meemaak(te). Het heeft te maken met omstandigheden, die niét leuk en verdrietig zijn. Die voor mijn gevoel ongevraagd over mij heen rollen. Ik zie dan de schade die dat heeft aangericht. Nutteloze schade. Zonde-geld. Geld dat voor ons gezin en andere doeleinden bedoeld was en niet voor een overheidskas (zo, meer zeg ik er niet over).

Ik laat me nog zo makkelijk meeslepen door zulke (uitwendige) omstandigheden, i.p.v. me te onderwerpen aan het woord van Hem: 'zoek eerst het Koninkrijk van God (i.p.v. het koninkrijk van het ik, van geld, etc.) en al het andere zal je geschonken worden'. (ik zal verderop in deze Blog vertellen wat ik denk dat 'al dat andere is'. )

Gisteren zat ik helemaal in een depressieve bui. Ik kwam er maar niet uit. Het verslechterde per uur. Ik werd meegezogen in die strijd van me niet over kunnen geven aan omstandigheden die ik zó onrechtvaardig vind.
En bij mij is er kennelijk eerst strijd nodig vóórdat ik me kan overgeven daaraan. Vóórdat ik plat lig en geen andere keus meer heb. Vóórdat mijn autistische ziel het opgeeft en zich overgeeft aan Hem.

Vanmorgen schreef ik dit op FB:

Soms gebeuren er dingen,
die je absoluut niet in de hand lijkt te hebben.
Het gebeurt 'aan je'.
Het overkomt je.
Zonder dat je er om vraagt,
vindt het plaats.
En als het nog redelijk is:
okay.
Maar als het alle proporties van redelijkheid te buiten gaat,
dan is het of je machteloos staat.
Overgeleverd aan regels door anderen bepaald.
Het enige alternatief is je zo snel als mogelijk terug trekken uit die situatie. Iets wat aanvankelijk niet de bedoeling was!
Maar wat geschied is, is geschied.
Dat terugdraaien of veranderen kan nu eenmaal niet.
Dat is voor mij een bron van stress,
die ik met mijn autisme nauwelijks hanteren kan.
Ik weet dat ik het los moet laten.
Los moet laten in Handen van een Herder.
Hij heeft voor mij een ander plan.
Aan Zijn Hand mag ik verder.

(God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
de moed om te veranderen wat ik kan veranderen
en de wijsheid om het verschil hiertussen te zien.
Om één dag tegelijkertijd te leven,
om van één moment tegelijkertijd te genieten,
om moeilijke tijden te accepteren als het pad naar de vrede,
om deze zondige wereld, net zoals Hij deed, te aanvaarden zoals het is, niet zoals ik wil dat deze zou zijn,
om erop te vertrouwen dat Hij alle dingen zal rechtzetten als ik me aan Zijn wil overgeef,
om in dit leven gelukkig genoeg te zijn en om met Hem overgelukkig te zijn:
tot in eeuwigheid. Amen.)


Dit was al een stukje dichter bij mijn overgave.
Iemand schreef hier ook als reactie op:
'Het is vaak ook onrechtvaardig, maar ook daarin heeft Hij de leiding en het laatste woord'.
Waarop mijn reactie:
'Is waar. Daar moet ik me aan toe-vertrouwen. Maar het is net of ik dan eerst een proces van strijd door-moet, vóór dat ik dat kan!!

De echte overgave kwam nadat iemand dit lied op FB deelde met het bijschrift 'Maak je geen zorgen. Alles komt goed. God voert Zijn plan uit!'


Daarop reageerde ik als volgt: 
'En wat betekent 'alles komt goed'? Het is vaak niet wat wijzelf begeren en verlangen. Het komt goed in Zijn grote plan. Wij als schakeltje in Zijn grote geheel. Goed komen betekent niet dat mijn omstandigheden in het hier en nu recht gezet worden. Wel dat ik me leer overgeven aan die omstandigheden, hoe 'klote' die ook zijn. In het vertrouwen dat op een dag álle onrecht rechtgezet zal worden. In het vertrouwen dat Hij bij mijn onrecht van vandaag is en Hij me de kracht geeft om het te dragen. In de wetenschap dat Jezus heel veel onrecht heeft moeten verdragen om het voor ons goed te maken. Om ons thuis te brengen in Zijn gezin. Het is goed, omdat Hij precies weet wat onrecht is. Daarom is het goed.
En het is goed als ik de kracht krijg om mijn tegenwoordige lijden in Zijn grotere geheel te zien. Hij doet alle dingen meewerken ten goede. Ook mijn tegenwoordige lijden.'

Zijn reactie hierop:
'“Maak je geen zorgen. Alles komt goed. God voert Zijn plan uit!”
Wat betekent 'alles komt goed'? Uitleg: Wat erachter staat: “God voert Zijn plan uit!” De uitleg is dus niet: “God voert mijn plan uit”. Het komt dus niet terecht zoals ik het allemaal zo nodig vond. God voert “ZIJN” plan uit! Dat kan al mijn ideetjes en plannetjes enorm op de kop zetten, ik kan het zelfs onrechtvaardig vinden, maar het komt allemaal precies zo uit zoals Hij het van plan was. Dus komt het goed.
Nergens voor nodig dus om me zorgen te maken.'

Mijn reactie:
'Klopt. Schreef ik ook. De stap van het besef dat ik me over moet geven aan Zijn plan naar me daadwerkelijk geen zorgen maken, gaat niet zonder strijd. Of dat gevoel nog een mijl achterloopt op mijn verstandsbeslissing. En ik laat maar buiten beschouwing hoe die strijd er dan uitziet...

En zo geef ik me over aan niet-leuke omstandigheden. In de wetenschap dat Zijn wil geschiede. En dat gevoel er bij, wat nog mijlenver achterloopt? Daar mag ik om bidden dat Hij me dat ook geeft. Ik denk dat dát 'al het andere is dat Hij me geeft', waar ik naar refereerde eerder in deze blog.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen