dinsdag 1 september 2015

Weer even met papa koffie drinken.


Bij elke bijzondere gebeurtenis drink ik weer even koffie met mijn vader. Mijn vader die al 45 jaar niet meer in mijn leven is. Die ik verloor toen ik 2 jaar was (bijna 3). Om hem tastbaar te houden (want behalve een handjevol zwart-wit foto's en één zeer onduidelijke kleurenfoto heb ik weinig tastbaars aan hem. Oh ja... Zijn pijpen. Die zijn ook in mijn bezit). Ik houd hem tastbaar en dank voor zijn leven. Zonder hem en zijn liefde voor mama, had ik niet bestaan. Ik dank voor de (bijna) 3 jaar volle liefde die hij me gegeven heeft. Dat koffie-moment is het even laten passeren van wat vage herinneringen en er soms (vaak) een creatieve uiting aan geven.
Bijzondere momenten zijn zijn verjaardag (4 september 1928), zijn sterfdatum (14 september 1970), vaderdag, de trouwdag van mijn ouders (6 januari 1960). Vaak schrijf ik een gedicht (in deze blogs ook wel terug te vinden), of iets anders dient zich aan.

Nu diende zich ook wat aan. Namelijk een lied van Wim Bevelander. Het staat op zijn CD 'soms heb je verdriet', dat dit jaar verschenen is. 

Hier op staat een lied 'ik heb jou nooit gekend'. Dit lied doet recht aan een teer thema. Zoveel liederen zijn er niet gemaakt met dit thema. Wel veel over verlies (vooral op latere leeftijd). Maar dit... Soms heb je verdriet. Maar als ik af en toe even koffie drink met de vage herinneringen van mijn vader, is dat verdriet niet zo groot meer. Dan voel ik alleen maar liefde. En geen gemis meer. 

Ik heb dit lied verwerkt in een filmpje met de enkele foto's van en met papa in mijn bezit (als je denkt dat het afgelopen is, gaat het instrumentaal nog even verder, met ook nog wat foto's erbij).










1 opmerking: