woensdag 2 december 2015

Hoe gaat het met je?

Afgelopen maandagavond was je met mama alleen,
Je huppelde en sprong wat om me heen.
Je blik ontweek de mijne,
Je sprong voor het beeld van de tv
En ijsbeerde in de kamer heen en weer en heen en weer.
Een vrolijk huppelpasje af en toe.
Je blik van mij afgewend.
Jij in jouw wereld en mama in de mijne.
Hoe gaat het met je?
Wat gaat er in je om?
Is het antwoord 'goed' op momenten dat je niet krijst 
en 'slecht' als je dat wel doet?
Hoe gaat het met je?
Ben je blij met het leven?
Je maakt je niet druk om morgen, overmorgen, gisteren, eergisteren.
Voor jou is het nu, nu, nu.
Klimaat of aanslagen. Het gaat langs je heen.
Maar voel je je hier ook gelukkig bij?
Ben je blij dat je de woorden niet hebt 
om te zeggen dat je moet plassen, honger hebt of andere muziek aan wilt?
Is het krijsen uit machteloosheid dat je niet weet hoe je je uiten moet?
Daar letterlijk de tools niet voor hebt.
Jongen, hoe gaat het met je?
Ik droomde laatst dat we je meenamen naar de kerk en dat je plots zei tegen ons dat je helemaal niet naar die kerk wilt, maar naar een andere. Ineens was je een puber die niet meer automatisch doet wat wij doen. Toen ik zei: 'je kunt niet naar een andere kerk, want je praat niet', zei jij: 'ik kan toch hΓ³ren!!'
Het was een droom.
Maar hoe vaak zou je tegen willen sputteren, 
maar bepalen ouders en hulpverleners wat je doen moet?
Logisch, want je hebt de verstandelijke vermogens niet voor 'zelfbeschikking'.
Hoe gaat het met je?
Je was maandag zΓ³ extreem in je eigen wereld dat het mij verdriet deed.
Het voelt als afwijzen van ouderlijke liefde.
(Maar uit diezelfde liefde laat ik je dan maar in je eigen wereldje aanrommelen.)
Of is dat een uiting van je eigen-ik?
Hoe gaat het met je?

1 opmerking:

  1. Zoooo knap hoe jij iedere keer alles weet te verwoorden, tegelijkertijd zo enorm herkenbaar.....oke op een heel ander vlak maar mijn jongste dochter is lichamelijk en geestelijk zwaar beperkt en zal ook nooit zelfstandig kunnen functioneren. Zo reëel als jij de wereld om je heen ziet maar ook met ins durft te delen.........wauwwwww dat is wel een gave en dat meen ik serieus !!!!!! Jij hebt een enorm mooi talent gehad, naast je beperking heb jij het talent gekregen om te schrijven, je verdriet met mensen te durven delen, mensen wakker te schudden van he zo kan ik er ook naar kijken........en tegelijkertijd voel ik naast je verdriet ook onuitputtelijke liefde voor die prachtige zoon van jullie, die hoe moeilijk het voor jullie ook is jullie wel laten genieten van kleine dingen. Leren leven bij de dag.........jullie zijn bijzonder 😘😘😘😘😘😘

    BeantwoordenVerwijderen