vrijdag 22 januari 2016

Open wijd je mond, Ik zal hem vullen


Op Facebook maakte ik melding dat ik zoveel pijn had.

Een stukje van die pijn:

Als mensen onduidelijk voor me zijn..
Verwarrende boodschappen brengen...
Waar ze zichzelf niet eens aan houden...
Dan giert het van binnen door mijn lijf...
Hoe zit het dan? Hoe moet het dan? Ik snap het niet!
En als je de gierende onduidelijkheid eerlijk communiceert...
Dan wordt dat gezien als één grote aandachtsclaim...
Dan gaan er poorten op slot...
Contact onmogelijk gemaakt...
Blokkades of andere begrenzingen...
Zodat om uitleg vragen niet eens meer mogelijk is...
Het is geen claim om aandacht...
Het is uiting van onmacht...
Omdat jij, onduidelijk mede-schepsel , zo onduidelijk bent voor mij...
Wanneer is daar begrip voor?
Tranen blijven stromen..
Onduidelijkheid doet pijn...
Onbegrip nog meer...
Kon ik maar anders zijn...


Na een dagje diep door deze pijn gaan, ben ik een dagje als een gek gaan ontvluchten (in de huishouding). Zoveel gedaan, dat het zelfs een voldaan gevoel gaf. Maar dat voldane gevoel was niet alleen omdat ik veel gedaan had. Ook omdat ik tijdens het werken veel antwoorden/inzichten van Papa heb gekregen.

Ik ben geabonneerd op de site 'dagelijks woord'. Ik denk met mij, meer dan de helft van Christelijk Nederland. Want stukjes worden vaak massaal gedeeld. Ik lees het wel met enige terughoudendheid. Als ik er even de tijd voor heb, ga ik zo'n tekst namelijk in de context lezen. Dan wordt het meteen een stuk duidelijker voor me en blijft het niet bij een goedkope 'troost-tekst'. 

Zo kreeg ik een aantal dagen geleden deze tekst op Dagelijks Woord uit Psalm 81:
10 Laat geen andere god bij je toe,
buig je niet voor een vreemde god,
11 ik ben de HEER, je God,
die je wegleidde uit Egypte –
open wijd je mond, ik zal hem vullen.

Het is een waarschuwing van God aan Israël, zo blijkt uit het vers ervoor. Maar door Israël heen ook aan mij.

Meteen kreeg ik zo'n beeld van een vogel in het vogelnest. Met zijn snaveltje wijd open. Die beesten snakken naar eten... 
Zo zag ik mezelf in een nest zitten. Ook met mijn mond wijd open. Dat is het punt niet. Maar wat er in gestopt wordt wel. Het maakt niet uit wie me voedt... als mijn honger maar gestild wordt... Oh ja.. Is dat zo? Dan loop ik het risico dat ik volgestopt wordt met gif. Met leugen. Leugens waar ik dan zelf in ga geloven. Als je een verkeerd voedingspatroon hebt, word je dik. Het is slecht voor je. 
Zo voelde ik ook...: Waarom wil ik al die mensen begrijpen, die zo onduidelijk voor me zijn? Waarom wacht ik op begrip van hen voor mij? Ja, als ze dat wel zouden hebben zouden ze zien wat voor een pracht mens ik ben. Maar misschien zijn die mensen wel zo onduidelijk voor me (geworden), omdat ik met het zoeken van begrip (bevestiging) bij hen, mijn wijd open mond laat voeden door hen. Door zó te blijven claimen om duidelijkheid - daar waar mensen door grens op grens duidelijk maken dat niet te willen - ben ik al bezig me te laten voeden door hen. Want kennelijk geef ik hen dan weer de macht in handen om me pijn te doen. 
Als ik mijn ziel, mijn autistische zijn, uitlever aan mensen die wel betrokken zijn, maar geen verstand hebben van autisme en daardoor steeds bots door onduidelijkheid, dan is dat ook als gif. Niet omdat die ander me bewust voedt met gif, maar omdat mijn ziel hun voedsel niet verdraagt. Of omdat zij op de verkeerde manier het voedsel toedienen. 
Deze tekst is voor mij een aansporing om mijn ziel te laten voeden door Hem en door mensen die Hij op mijn pad brengt, die wél verstand hebben van autisme. Dat beeld van die vogeltjes in dat nest helpt me daarbij enorm.
Nieuwsgierig als ik was heb ik de tekst ook nog opgezocht in de Bijbel in Gewone Taal:
10 Luister niet naar andere goden,
wees niet gehoorzaam aan hen.
11 Want ik ben de Heer, jullie God.
Ik heb jullie bevrijd uit Egypte.
Als jullie iets nodig hebben,
zal ik het jullie geven.


Oef... Dat vind ik behoorlijk afgezwakt, die laatste zin.. In alle voorgaande vertalingen stond de actie van onze kant er bij: 'open wijd je mond...'. Er wordt iets van ons, van mij gevraagd: Openstaan en ontvankelijk zijn voor de juiste voeding... En als je dat doet dan ZAL Hij het vullen. Vullen vind ik ook krachtiger dan geven... Vullen... Je kunt je ervan VOLDAAN voelen, zoals ik gisteren na dit inzicht. 


Een dag later kwam deze tekst:
13 Jezus zei: ‘Iedereen die water uit deze put drinkt, zal weer dorst krijgen.14 Maar als je drinkt van het water dat ik geef, krijg je nooit meer dorst. Want het water dat ik geef, blijft altijd in je. Het geeft je het eeuwige leven. (Uit de Bijbel in Gewone Taal).

Zo, dat is nog eens een bevestiging van mijn pas verworven inzicht!
Als ik mijn ziel laat voeden op plekken die alleen maar onduidelijkheid scheppen, dan heb ik zo weer honger en dorst... Ik mag zuinig zijn op mijn autistische ziel en het laten voeden aan de juiste Bron. Ik ben een Koningsdochter (heeft Hij ook zelf op een nacht bevestigd) en ik ben Hem zó veel waard! En mensen die voor mij zo onduidelijk zijn, en - al dan niet bewust - niet de moeite doen om te zien waar het hapert en mij daarin tegemoet te komen (of zelfs bewust onduidelijk blijven) daarbij moet ik eigenlijk heel populair zeggen: 'boeien... ik ben veel meer waard dan me afhankelijk te maken van jouw onduidelijkheid... op deze manier ben jij alleen maar gif voor me'...

Uit welke kraan drink ik?

Nog een mooie tekst in dit verband. Wederom een waarschuwing van God aan dat hardnekkige volkje Israël... Het lijk ik wel... of ja... wie herkent zich er niet in?
Israël die allerlei zelf gemaakte goden heeft, en alleen als ze in gevaar zijn gaan ze Hem er bij roepen... God zegt tegen hen in Jeremia 2 vers 13 uit de Bijbel in Gewone taal.

13 Want mijn volk heeft twee grote fouten gemaakt. Ten eerste hebben ze mij aan de kant gezet. En ten tweede zijn ze machteloze goden gaan vereren. Mijn volk lijkt op iemand die zegt: ‘Ik wil geen fris water uit een bron. Ik drink liever vies water uit een kapotte waterbak.’

En in vers 23b-25:
Jullie lijken op een kameel die wild rondrent en wil paren.24 Jullie lijken op een wilde ezelin in de woestijn, op zoek naar een mannetje. Onrustig loopt ze rond. Elke ezel die ze tegenkomt, kan met haar paren.
25 Op dezelfde manier zijn jullie op zoek naar afgoden. Jullie zoeken totdat je voeten pijn doen. Jullie roepen naar die afgoden totdat je keel er pijn van doet. Stop daarmee! Maar jullie zeggen: ‘Laat ons toch! We houden van diegoden, we willen ze vereren.’

Tja...duidelijke taal, als ik mezelf weer als dat vogeltje zie met die wijd open bek... Vaak is die bek zo wijd open, omdat ik écht honger en dorst heb...Onbegrepen in een grote wereld.  'Elke ezel die ik tegenkwam mocht me voeden...'.  Maar zo kwetsbaar wil ik niet meer zijn. Ik word alerter op de soort voeding en op wie het mag geven. Ik ben zoveel meer waard dan eten aan te nemen (of af te dwingen) dat niet goed voor me is. Ik ben een Koningsdochter en mag genieten van het Beste Maal.
En dat maal bestaat ook niet uit het aantal likes of reacties op deze blog. Want dat is ook maar een vergankelijk maal. Afhankelijk van de gemoedstoestand en/of het begrip van de lezers. Dat is als vies water in een kapotte waterbak, als ik me daarvan afhankelijk maak. Maar wat heb ik daarin ook nog veel te leren. Met nog heel veel andere leerlingen. Samen op weg.



1 opmerking:

  1. Wauwww.....wat een schitterende, ontroerende overdenking !!!!!! De dagelijkse gedachte, tsja..ik ben een vd velen met jou 😉 Maar dan de spiegel die je steeds weer voor je durft te houden. Ik mag zijn wie IK ben, Ingeborg...een prachtige vrouw, ja, met autisme en zoals je zelf zegt : boeien. !!! Snappen mensen je niet jammer dan, weten mensen niet wat autisme is.....hun probleem. Je hebt helemaal gelijk als je schrijft ik ga en laat me voeden door de Bron....geen gif meer, geen continue uitleg of muren van onmacht of onbegrip. Ik, ik heb hier voor mezelf weer van geleerd....durf ik me maar zo kwetsbaar op te stellen, maar ook dat ook ik mag zijn wie ik ben, en me niet continue hoef te verdedigen of uit hoef te leggen waarom de dingen bij mij anders gaan. Dank je wel.......ook ik zal meer en meer naar Hem moeten en mogen en vanuit Zijn woord mij laten voeden. ❤️

    BeantwoordenVerwijderen