donderdag 14 januari 2016

Zijn onmetelijke grootheid

Vandaag moest ik in het westen van het land zijn. Toen ik terug naar huis reed kwam er een stralende zon door. Ik besloot een stuk te gaan wandelen in de Biesbosch.
Als ik ga wandelen, lees ik vaak eerst een stukje uit de Bijbel om zo mijn gedachten een beetje te sturen. Vervolgens gaan ze alsnog alle kanten uit. Maar vaak toch wel in een bepaalde richting. Zo las ik vandaag Psalm 104: 1-13:

Prijs de HEER, o mijn ziel.

HEER mijn God, U bent machtig groot,
met pracht en met verhevenheid omkleed.
Hij gaat gehuld in een mantel van licht,
Hij heeft de hemel als zijn tentdak gespreid,
zijn zalen op het water gebouwd.
Hij maakt van de wolken zijn wagen
en beweegt zich voort op de vleugels van de wind.
Hij maakt de stormen tot zijn boden
en zijn dienaren de laaiende bliksems.
Op pijlers heeft Hij de aarde gegrond:
zij wankelt niet, nooit ofte nimmer.
Als een kleed hebt U de oerzee over haar heen gelegd,
de wateren stonden tot boven de bergen.
Maar zij vluchtten weg op uw dreigend bevel,
op de roep van uw donder weken zij haastig.
Langs bergen en dalen stroomden de wateren
en vonden de plaats die U voor hen had bestemd.
De grens die U schreef zullen ze nooit overschrijden:
zij zullen de aarde nooit weer bedekken.
U leidt het bronwater naar de dalen,
daar vindt het zijn loop tussen bergen door.
Het geeft drinken aan de dieren in het veld,
het lest de dorst van woudezels.
De vogels in de lucht nestelen daar hoog
en zingen hun lied onder het bladerdak.
Vanuit zijn zalen bevloeit Hij de bergen,
door zijn toedoen wordt de aarde gedrenkt.

Wow... Wát een Psalm. Eerlijk gezegd lees ik deze zelden. Of nooit. Ik vraag me af of hij in de kerk ooit aan bod is geweest. Zijn voorganger wel. Daar schreef ik bijna een jaar geleden zelfs over in deze 'Paas-blog': http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2015/02/approved.html

Maar ik liep daar in dat weidse landschap. Met de zon erbij en dreigende wolken (want net op tijd voor de regen zat ik weer in de auto). En ik werd overdonderd door de niet te bevatten grootheid van God. Ik zie/lees hier het scheppingsverhaal. Ik zag in de natuur om mij heen die wolkenluchten en probeerde me die zalen voor te stellen van waaruit Hij de bergen bevloeit. Ik vond het jammer dat ik niet in de bergen liep (kom ik nooit eigenlijk), maar met al het water en woeste natuur om me heen kon ik me er zat bij voorstellen. Ik besefte ook dat het bij Hem dus nooit uit de hand loopt. Al voelt het leven soms nog zo hels. (Op de foto hieronder de 'Helsluis').


Al staat het water me nog zo aan de lippen soms.
De grens die Hij schrijft, zal het nooit overschrijden.


Ik zag de vogels.



En ik zag Zijn zalen van waaruit Hij álles bestuurt. Iets wat ik niet beangstigend vind, maar juist geruststellend... ik hóef me er dus niet druk om te maken, als dóe ik dat wel (te vaak soms).


En ik zag Hem, in alles wat ik om me heen zag. Ik heb genoten van Zijn aanwezigheid. Van mijn aanwezigheid in Zijn tuin. 

1 opmerking:

  1. Iedereen keer raken je stukjes mij weer en deze psalm heb ik even zelf twee keer gelezen want ook ik kan me er geen preek van herinneren ......erg eigenlijk want het is een prachtige psalm. Die wolken luchten......ohhhhhhh die ja daar voel ik me dan bevoorrecht bij, ik woon drie hoog en mag daar iedere dag van genieten, de zon door de bomen, de schitterende kleuren in de lucht en ik kan me jouw gevoel erbij helemaal voorstellen. Zijn schepping is zooooooo geweldig mooi in grote maar ook in kleine dingen en heel veel mensen gaan er aan voorbij. Ik heb op mijn balkon een vogelhuisje en iedere dag komen daar koolmeesjes in wauwwwwww gewoon genieten. Ik hoef vaak de deur niet uit en dan denk ik wat ben ik blij met mijn nieuwe flatje, hoe klein ook maar een uitzicht zooooooo geweldig, zoooooo schitterend zo groots en ik geniet van jouw schrijven, en oohhhh ja ik maak me ook vaak nog veel te druk om dingen waar ik me helemaal niet druk om hoef te maken want Hij heeft ALLES in Zijn hand hoe heerlijk. Meid geniet ervan....ik vind je een pracht vrouw en hoop oprecht nog lang van je stukjes te mogen meegenieten. Xxxxxxx Ingeborg

    BeantwoordenVerwijderen