donderdag 24 maart 2016

Rood-witte donderdag


Vandaag is het Witte donderdag. Er was Avondmaal in de kerk. Ik was er met Thomas heen. Ton thuis bij/met Vincent. 
Maar het was ook rode donderdag. Ten eerste ben ik nog niet echt uit het rood na afgelopen dinsdag. Een drukke verwarrende dag. Een nieuwe wasmachine moeten kopen. Een fiets, die even oud/jong was als de wasmachine (slechts 6 jaar) met een gescheurd frame. Met mijn moeder naar het ziekenhuis (oogarts). Wasmachine op zolder geïnstalleerd blijkt hij qua grootte zwaar tegen te vallen... 😢. Kortom: één en al drukte in en om mijn hoofd en alles anders dan 'normaal'. Éénmaal in de kerk zittend heb ik ook alleen zitten geeuwen en is het meeste me ontgaan. Het ging het ene oor in. Het andere uit. Kon me niet raken. Als een robot zong ik mee. Dat geeuwen komt, omdat ik dan in rood zit de hele dag en mijn lichaam dan eindelijk de vermoeidheid daarvan voelt... Ik bedacht me wel in de kerk hoe logisch het eigenlijk is dat in het rood er niéts blijft hangen, zelfs niet binnenkomt van de kerk... In evangelische kringen zou er getwijfeld worden aan mijn bekering/herboren zijn, omdat ik niet enthousiast genoeg ben. Ik ving wel flarden op over vrijheid en slavernij. En ik dacht wel: is het als autist ten diepste mogelijk om vrij te zijn? Kun je vrij zijn IN de gebondenheid die autisme heet? (Want rood zijn voelt als gebondenheid). Autisme bindt me. Autisme zet me in eenzaamheid. Autisme bindt me vast in een binnenwereld die niemand begrijpt. Aan de buitenkant zat ik héél rustig in de kerk. Voor de gemiddelde kerkganger is mijn rood niet zichtbaar... Als ze überhaupt al weten hoe het werkt... Voor wie het wel weet, zal zeggen: 'nou... Die zit gevangen in haar binnenwereld, die is niet vrij! In slavernij van haar eigen binnenwereld. In slavernij. Dus niet herboren in de vrijheid.'. Nog zo'n maat waarmee een ander kan meten. Maar IN die binnenwereld... Kan ik daar ook vrij zijn? Het antwoord heb ik niet. Het antwoord gaf Hij: met RODE wijn. Dieper dan dat kan Hij niet mijn rode binnenwereld inkomen. Letterlijk de RODE wijn die door mijn bloed naar elke vezel getransporteerd wordt. Elke vezel, die zo rood kan zijn. Want mijn hele lijf doet mee als ik rood ben.

Een rood-witte donderdag. Even ook werkelijkheid wordend in het overlijden van Johan Cruijff. Maar deze JC komt niet als verlosser in elke vezel. Dat kan alleen een Verlosser. In een taal die binnenkomt in mijn rode vezels. Mijn vezels zijn dichtgesnoerd door de overprikkeling. Maar Hij laat mij niet buiten-spel staan. Niet met een rode kaart het veld uit, maar met rode wijn mijn lichaam in.


2 opmerkingen:

  1. mooi geschreven weer. Jammer dat je niet echt kon genieten van de dienst maar snap het heel goed. als ik te gespannen ben komt er ook niets binnen of veel te veel.

    BeantwoordenVerwijderen