woensdag 9 maart 2016

Wie en wat ik ben.

Stel de vraag aan iemand: 'wie ben je?' En je zult al snel iemands beroep horen. Of de functie die iemand vervult of gaat vervullen in het leven. Jezus vroeg aan Zijn leerlingen: 'Wie zeggen de mensen dat ik ben?'; ”Maar u, wie zegt u dat Ik ben?” Simon Petrus antwoordde gelijk u bent de Christus, de zoon van de levende God. Dat is de identiteit van Jezus!

Bij ons mensen ligt het een heel stuk complexer.

Ik heb mezelf getracht uit te tekenen. De grootte van de vakken zegt NIETS over de ruimte die het inneemt. In hoeverre me dát de Justine maakt die ik bén. 

Dit is lang geen volledige opsomming van wat ik ben. Maar ik zal even opnoemen wat ik hier opgeschreven heb. Ik ben: 
Zoals je ziet heb ik er ook een aantal functionele dingen bij staan. 
Als ik dingen doe c.q. behoeften heb, kunnen die voortkomen uit verschillende van deze 'ik-ben' vakken.

Voorbeeld: Als ik deze blog schrijf, is de tekst doorspekt van autisme. Mijn schrijfstijl. Mijn zinsbouw. Mijn manier van denken. Maar deze blog is ook doorspekt met mijn identiteit die ik heb in het dochter van God zijn. Ik schrijf er vaak over. Hoe dat me verder kan helpen, of mijn worsteling er juist mee. Maar deze blog is ook in het Nederlands geschreven. Ik zou het in een andere taal amper kunnen... Ik ben wiskundige en geen taalkundige. Dus ik zal eerder logisch gaan redeneren in mijn blogs of schema's uittekenen, dan dat ik er Engelse proza in zou zetten. Ook zijn sommige blogs geschreven vanuit het moeder zijn. dan gaat het over mij en mijn zoon(s). 

Nog een voorbeeld:  Als ik last heb van mijn astmatisch zijn, dan heb ik het benauwd. Dan heb ik behoefte aan lucht. Dat is geen behoefte die voortkomt uit mijn autisme. Of uit mijn wiskundige zijn. Een blog gaan schrijven helpt dan ook niet (dat kan me wel figuurlijk lucht geven ;-) ).


Waarom ik dit zo duidelijk maak? Omdat ik merk dat het misverstand bestaat (door wat ik zelf geschreven heb over autistisch ZIJN in deze blog: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/01/autistisch-zijn-of-autisme-hebben.html) dat álles wat je laat zien en élke behoefte die je uit, autistische behoeften zijn. Het autistisch zijn zit wel in alles verweven. Maar mijn christelijk zijn zit (naar ik hoop) óók in alles verweven. En mijn Nederlander zijn ook (ik doe in het Nederlands de boodschappen, voed mijn kinderen Nederlands op, ik houd me aan Nederlandse verkeersregels). Daarom is wat er voortkomt uit je zijn (je gedrag, je bloggen, je behoeften) niet per definitie alleen autistisch, of alleen christelijk, of alleen Nederlands. Nee, het is een mengelmoesje van al die 'zijns' die ik in die cirkel benoemd heb (wat waarschijnlijk niet volledig is). En soms meer het ene en soms meer het andere. Al die mengelmoesjes op een hoop zijn mijn unieke IK. Zoals ik IK geschapen ben en zoals IK mag ZIJN en worden (deze zin komt uit het vakje 'ik ben christen'). En al mijn gedrag en behoeften hieruit voortvloeiend zijn dus IK-behoeften. Zoals iedereen IK-behoeften heeft. En iemand anders zijn/haar cirkel ziet er weer anders uit. 
Mijn verlangen is dat mijn IK-behoeften gekleurd mogen zijn door het kind van Vader zijn. Maar het wordt dus door zoveel meer ingekleurd. Door het autistisch zijn. Door het moeder zijn. Een mooi, kleurrijk mens. Daarom stelt God ook een mooie kleurrijke boog boven mijn leven:

Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.


(uit 'Ik zal er zijn' van Sela).



Nog een voorbeeld. Ik ben gisteravond met mijn moeder uit geweest. Kennelijk had ik iets niet goed begrepen over de tijden. Of heb het niet goed durven doorvragen... (heb die mogelijkheid ook niet in mijn bewustzijn toegelaten). We kwamen dus te laat. Kregen wat reserveplekken toegewezen. Konden niet veel zien. We voelden ons letterlijk aan de zijkant staan. En op deze manier gehaast binnenkomen (mijn fout!!! Hoe kon ik zo'n sukkel zijn!!!! Ik punctuele en perfectionistische vrouw (nog meer 'zijn' ;-) ) heb gefaald!!!) maakt dat ik heel veel moeite heb met schakelen... Ik heb me de hele avond onrustig gevoeld over mijn falen en hoe dat met mijn perfectionisme toch in vredesnaam kon gebeuren. Zo heb ik niet meer kunnen genieten. Wel geprobeerd. Maar mijn gedachten gleden telkens weg in deze 'rode gedachten'.... Wát een sukkel... Ik heb dat rode gevoel mee de nacht in genomen, waardoor ik nauwelijks geslapen heb. Door mijn falen, is de avond die leuk had moeten zijn verknald... Ik schrijf dit nu zo op... Maar ik heb me de hele nacht opgesloten met deze gevoelens... Niemand kan me dan ook bereiken... Dat zorgt voor nog meer overprikkeling en rood worden... Dus ook mijn man kreeg dit niet te weten van me.
Tja... Komt al dit rode denken nu uit mijn autistisch zijn. Ja. In dit geval enkel en alleen uit dát vak. Er is weinig christelijks aan. Het heeft niets te maken met mijn kind-van-mama zijn. Het is mijn rode denken, dat plaatsvindt omdat autisten in bergen denken. Dit moet weer een plekje krijgen. Niet door allerlei prikkels toe te gaan voegen. Maar door in mijn cocon te kruipen. Hem uit te nodigen. En proberen door Zijn ogen naar mezelf te gaan kijken. Samen met Hem kijken of die berg weer vlak kan worden. Wat is nu mijn behoefte? Groen! Dát is een autistische behoeften. 

Maar niet álles wat ik doe en zeg en schrijf is alléén dat. Dingen komen voort uit mijn kleurrijke, mooie, unieke IK. Met menselijk gedrag en menselijke behoeften.

1 opmerking:

  1. Je bent inderdaad meer dan je autisme, je moeder zijn, vrouw zijn, je bent bovenal een geliefd en uniek kind van Hem en Hij heeft je geschapen naar Zijn beeld.........hoe mooi is dat 😘

    BeantwoordenVerwijderen