dinsdag 19 april 2016

God is de Vader die veiligheid geeft

Mijn vorige blog ging over een veilige plek om autistisch te zijn: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/04/god-heeft-alles-onder-controle.html.

De mensen die mijn blogs nog niet zo lang volgen reageren veelal met 'fijn dat je zo'n thuis had en hebt'. En wat betreft mijn autistische-zijn is dat zeker zo.
Maar buiten mijn autistische-zijn was er veel meer gebrokenheid.
Wie mijn begin-blogs gelezen heeft (of later opgezocht), zal weten dat ik al vanaf mijn bijna derde geen vader meer heb. Hij is op zijn 42 namelijk volslagen onverwachts overleden.

Zoals zo vaak het geval... Lees ik een artikel op internet (soms via FB of twitter) en trekt dat honderden laatjes aan gevoelens en herinneringen in mijn hoofd open.
Zo'n artikel was dit: http://www.volkskrant.nl/opinie/-biologische-vader-onmisbaar-voor-goede-ontwikkeling-van-kinderen~a3517370/.

Ik poste daar ook deze reactie onder:
Maar als er geen samenspel is tussen die twee krachten, en er alleen maar de beschermende invloed van de moeder is - 'Kijk uit schat, niet zo hoog/hard/ver/diep/ruw/dicht bij het water' - krijg je bange kinderen en symbiotische relaties.
......
Helaas 
is het mij ook overkomen dat ik vanaf mijn bijna derde geen vader had, doordat hij op zijn 42e overleed.
.....
Bovenstaande zooooo herkenbaar... En dat voelde ik als kind haarfijn aan... Dat er tegenover die über-beschermende kracht van mama een vader had moeten staan.... Daardoor mezelf toen ook emotioneel teruggetrokken uit die moeder-dochter relatie... Waardoor ik niets meer ging delen met haar... Elke ervaring over gepest worden of anderszins zou gevolgd worden door nog meer oversbescherming, zo voelde ik onbewust aan... Wat ik nodig had, was een vader die me veiligheid in de wereld leerde (i.p.v. me om 19.00u thuis te laten komen en binnen te houden en me op mijn 25e 's avonds nog van de trein op te halen...).
Geen wonder dat ik ook zoveel angsten ontwikkeld heb....


Mijn moeder was enórm beschermend. En ik neem haar totaal niets kwalijk. Ze heeft in alle opzichten gedaan wat ze kon. Het overkwam haar ook. En in haar beleving was ze niet te bezorgd. Maar dat was ze wel... Of inderdaad... dat tegenwicht miste. Want het ontbrak mij aan NIETS, behalve een vader.

En het artikel geeft duidelijk aan dat vaders er zijn om je op een veilige manier wegwijs te maken in 'de wereld', in plaats van je beschermend uit de wereld te houden.

Ik was hier in mijn hoofd mee bezig, toen ik de veiligheid van mijn bed had opgezocht gisteravond. Jongste zoon had een aantal keren overgegeven. En ik heb zelf een overgeef-fobie. Schiet dan helemaal in de paniek-stand (ook als ik het zelf heb). Als overlevingsmechanisme trek ik me terug uit die boze buitenwereld. Manlief zorgde voor schone bedden en ik probeerde in mijn cocon veiligheid te zoeken. Ondertussen was mijn hoofd met dit bezig.

En toen kwam God vannacht weer in een droom bij me. Heel visueel. Hij liet me dit plaatje zien:

En als je je dan ook nog voorstelt dat dit diepte heeft. In elke driehoek in deze driehoek kon ik liggen. God trok me in zo'n driehoekje. Ik lag op mijn buik en tuurde naar buiten. Naar alles wat eng is en me angstig maakt. En God was om mij heen. In de vorm van dat driehoekje. Als een beschermende deken over me heen. Hij liet me telkens angstige situaties zien. En trok me dan weer zo'n driehoekje in. Samen met Hem, in een veilige setting keek ik naar dat angstige. Ik mocht telkens terug naar de veilige setting van zo'n driehoekje. En vandaar uit verdween de angst. Het was veilig. Hij was vannacht de Vader die ik gemist heb. Alsof Hij me vernieuwd kennis liet maken met de boze buitenwereld. Ik heb heerlijk geslapen. Want als ik even buiten zo'n driehoekje was, kwam de angst. Maar onmiddellijk kroop ik dan weer zo'n driehoekje in. Een hele bijzondere manier van wakker worden in de ochtend... Met een les voor als ik bang ben: terug naar Zijn beschutting. Binnen de lijnen van het driehoekje is het veilig en kan ik het aan.

2 opmerkingen:

  1. Iedere keer weer zoooo bijzonder dat jij dit zo knap weet te omschrijven .......ik zie het voor me ( ik lees en zie dan plaatjes) dank je wel en wat fijn dat je dit zo mocht ervaren en dat Hij je draagt, beschermt en voor je zorgt als een Vader klopt want jij bent Zijn dochter. Geniet daar van ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Driehoek 🔺 om je heen..veilig in Zijn armen

    BeantwoordenVerwijderen