donderdag 16 juni 2016

HEMA

Een maand voor mijn derde verjaardag verloor ik mijn vader. Nu het bijna Vaderdag is, voel ik wel weer het gemis. Maar vooral de dankbaarheid dat onze kinderen wél een vader hebben. En dat hij namens Hem - samen met mij - mag zorgdragen voor onze jongens. In deze blog heb ik al vaker geschreven over mijn vader. Twee blogs wil ik er uit lichten:

http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2013/03/wat-memorials-mbt-papa.html

en

http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2015/09/weer-even-met-papa-koffie-drinken.html.

Toen papa dood was, heb ik dagelijks nog op de deurmat gestaan om hem op te wachten. Ik was 3. En hij kwam elke dag door die deur. Dus ik was er vast van overtuigd, dat hij nu ook wel weer zou komen. Ik zei dan ook tegen mama (en dacht dat ook echt): "papa komt heus wel "tejug" (ik kon de 'r' toen niet uitspreken). Dan zei mama steevast: "nee, papa is in de hemel". Zoveel als ik op die deurmat gestaan heb, zoveel heb ik ook naar de wolken gestaard. Achter die wolken was de hemel in mijn beleving, en dáár was dus papa.... Totdat we, toen ik al 4 was, een keer naar de Hema gingen (in het dorp waar we eerst woonden, was geen Hema in de stad waar we naar terug-verhuisd waren wel). 



We liepen daar binnen en mijn 1e vraag aan mama: "waar is papa nu?". Mama had tegen me gezegd: "we gaan naar de Hema". In mijn vreugde had ik waarschijnlijk gedacht dat we naar de hemel gingen om papa te ontmoeten. Pas na dat Hema-bezoek is het echt een beetje tot me gaan doordringen dat papa dood was en dat dat betekende...dat hij dus nooit meer terug zou komen. Pfff. Om pas ruim 40 jaar later écht te gaan huilen/rouwen om dit grote verlies.

En nu - vandaag - zie ik op twitter dit berichtje:



Dit is eigenlijk het omgekeerde van mijn verhaal en minder triest. Maar voor mij was het niet nieuw.

Papa, zondag is het Vaderdag. En er komt een dag dat we elkaar weer kunnen en zullen zien. Ik houd van u. En zal dat blijven doen tot ons wederzien.

3 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven en dank je wel dat we opnieuw een stukje in jouw leven mochten meekijken. Ik heb gelukkig allebei mijn ouders nog en daar ben ik iedere dat enorm dankbaar voor. Ik kan me jouw gevoel wel voorstellen want mijn schoonvader en schoonmoeder zijn wel overleden dus in die zin weet ik een klein beetje wat je mist al is dat dan natuurlijk geen bloedband toch mis ik m'n schoonvader regelmatig....kon goed met hem praten over enorm veel dingen. Ik wens je ondanks het gemis van je eigen vader toch een fijne vaderdag ......met je man en kinderen die je zoals je zelf beschrijft wel ziet opgroeien met een vader en een geweldige vader ❤️ Respect voor jullie als gezin 🌹

    BeantwoordenVerwijderen