donderdag 7 juli 2016

Controle-verlies

In mijn vorige (uitvoerige) blog over 'mislukt' had ik het over het liegen (recent de situatie met vriendin, langer geleden de situatie met mijn moeder/klaaseleraar en nog vele andere situaties helaas...). Dat ik ook een dusdanig grote angst voor mensen heb, dat dit ontstaat. 
Of... Is het niet de angst voor mensen maar de schrik om mijn eigen controleverlies.

Een moeder wiens dochter ook autistisch is (en zij die situaties ook wel meemaken), verwoordde het zo: 

Het voelde alsof dit de vinger op de zere plek was. Zó werkt dat bij me! Ik wil het zo graag goed doen (en vooral zoals ik het wil en daar de controle over hebben en houden). Als ik merk dat me dat ontglipt (slechte cijfers, na 2 dagen al falen in een plan, etc, etc.), dan ben ik letterlijk de controle kwijt. Dat leidt tot paniek (rood worden!). 
Mooi. Praat het niet goed. Maar herken het tot in mijn diepste vezels.

En hierbij het definitieve plan (voor én achterzijde én 'toestemmings-kaartje').
(fatsoenlijk knippen en plakken kan ik niet... en ga dat ook niet proberen te fatsoeneren... dit is zo lekker IK... Een andere IK is er niet).







2 opmerkingen: