dinsdag 5 juli 2016

mislukt

Ik heb in mijn therapie-met-hond gewerkt aan roodplannen. Hier kun je er meer over lezen: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/03/een-extra-rood-plan.html.

Maar nog mooier is het als ik helemaal niet rood hoef te worden. Dus ik wil héél graag gaan werken aan wat 'oranje-plannen'. Kortom: triggers die mij rood kunnen gaan maken.
Het zijn er meerderen. De meeste triggers hebben toch wel te maken met inter-menselijke-contacten. In een sociale context dus. Of met... als heel veel tegelijk komt en ik het overzicht dreig te verliezen.
Eigenlijk wil ik die triggers eens gaan tekkelen met een nieuwe begeleider van me... ware het dat ik die nog niet heb. Dus samen met een vriendin van me vast aan de slag gegaan met één van de rood-worden-triggers.

Alvorens ik een concept van dit plan laat zien wil ik eerst nog even verwijzen naar twee oudere blogs, waarin ik in dichtvorm én in beschrijvende vorm vertel over hoe bepaalde mechanismen bij me werken:

http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/03/waar-ik-aan-denk.html
en
http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2015/10/aanwezige-liefde.html.

Dit is een concept van mijn plan. Een plan uit liefde voor mezelf. Want ik verdien groen. Ik verdien geen pijn vanwege teleurstelling, omdat ik contact blijf zoeken, zoals beschreven in bovenstaande blogs. Ik verdien geen rood en mijn gezin ook niet. Dus voor mijn eigen gezondheid is dit plan:



Zoals je kunt zien, is het veel meer tekst, dan bij mijn roodplannen. Als ik rood ben, moet ik geen extra prikkels toe gaan voegen door een heleboel tekst te moeten lezen. 
Dit 'oranje-plan' is ter voorkoming dat ik rood word. Dus dit kan ik ten alle tijde pakken, als ik nog groen c.q. oranje ben. Deze beschrijvingen zijn voor mij het helderste.
Zoals gezegd is het een concept-plan.
Met de rood-plannen werkte ik met de therapeute ook eerst aan concept. Dat bespraken we samen: Missen we wat? Hebben we alles getekkeld? Moet er nog wat aangepast worden? Wat doen we met falen? Maakt falen me opnieuw rood, of mag dat? Pas als ik er een goed gevoel bij had en het geplastificeerd voor me lag, werkte het. Ging het in werking. 
Zo was ook mijn intentie bij dit plan. 
Nog vóór het in werking was faalde ik al.... Ik had toch een vraag gestuurd naar iemand waar ik het niet naar moest sturen. En terwijl ik het stuurde wist ik dat het falen was... Falen op een plan dat nog niet eens in werking is... Omdat ik er nog - met veel plezier en motivatie - aan aan het werken was... Het is de enige fout in 5 dagen (terwijl het plan niet eens af is). Maar een fout die me duur is komen te staan.... 
Ik vertelde het mijn echtgenoot: 'help! ik heb gefaald!' Zijn plan: falen mag. Maak voor jezelf een toestemmingskaart, zodat je jezelf niet op je falie gaat geven, maar het jezelf toestaat.
Zo gezegd, zo gedaan. 
Zo ziet mijn toestemmingskaartje er uit:


Terwijl ik hiermee bezig was vraagt betreffende vriendin aan me: 'het is toch niet wat ik denk dat het is...'.   En ik zeg glashard nee, nog eens bevestigd in een PB. Waarom??? Waarom???  Ik denk dat daarbij oude mechanismen een rol spelen. Een mechanisme dat me toen ik in 2 MAVO zat ook duur is komen te staan: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2013/05/straf.html. Op de één of andere manier denk ik dat anderen altijd boos op me zijn. Zie ik grote monsters voor me, die me gaan aanvallen als ik iets fout deed. Waar dat vandaan komt??? Ik ben er nog steeds niet achter. Geen therapeut, niemand heeft er achter kunnen komen waar die angst vandaan komt... Die angst zit er... En het is een monster dat ik moeilijk kan weerstaan, zo blijkt. Ik zie de meest gitzwarte doemscenario's voor me, waardoor ik glashard ga liegen... Maar ó wat een spijt... In 2 mavo ben ik er door geschorst en 2 maanden later bleef ik zitten. Nu kost het een breuk in het vertrouwen in de vriendschap waar ik het hierboven over had. Want: 'Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.' Met dit gezegde heeft mijn moeder me grootgebracht. En het is zo. Want nog vóór dat ik de waarheid zelf kon vertellen (wat ik in dit geval echt wel gedaan had!!!), was die al door me verteld door degene aan wie ik de vragen stelde (en dus mijn nog-niet-in-werking-zijnde-plan doorbrak (éénmalig tot nu toe)). Zo'n fout moet ik eerst zelf verwerken, voor ik er zichtbaar mee durf te zijn. 
De zichtbaarheid naar mama door die klassenleraar (in genoemde blog hierboven), heeft geresulteerd in onnoemelijk veel liefde en genade van mama. Ze begreep mijn nood en tekende BLIND de échte cijferlijst. Ze wist dat de drempel voor mij om er over te praten zó onnoemelijk hoog was. Niemand weet tot de dag van vandaag waar die drempel door veroorzaakt wordt. Of ik hem zelf opgeworpen heb, of mama, of iemand anders, of een combinatie. Dat doet er niet toe. We hebben er niet meer over gesproken. Het was goed. Ik wist dat zij het wist en zij wist dat ik het wist. Zo was het veilig voor me en zij voorzag als moeder op deze manier in die veiligheid. Wát een liefde. 
De zichtbaarheid naar vriendin door de persoon aan wie ik de 'illegale vragen' stelde heeft vooralsnog geresulteerd in een breuk in het vertrouwen. Want vriendin wil afstand. 
Dit was natuurlijk nóóóóit mijn bedoeling van het nee-zeggen op haar vraag... en van het falen van mijn plan... Dat was hooguit verdrietig, maar werd er niet rood door...(omdat ik ook wist: 'ik ga de waarheid nog vertellen). In één klap ben ik knetter-rood geworden... Doordat het een hele andere loop kreeg dan tevoren voorzien... 
En natuurlijk heb ik gigantische spijt (Vriendin: SORRY!!!!!). En verdriet... waarom ben ik zo bang voor mensen dat als gevolg daarvan zulke dingen me kunnen gebeuren??? Mijn angst voor (boos worden van) mensen is levenslang al zó groot... (en dat heeft NIETS te maken met wel of niet geloven, voordat je met een goedbedoelde bijbeltekst komt: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/01/1-johannes-418.html). 
Verdriet om de breuk in het vertrouwen... Durf ik zélf mijn schulp nog ooit uit te komen? Durf ik haar nog onder ogen te komen????? Blinde paniek.... Zo rood als een tomaat inclusief bijbehorende noodskreten.  

En het falen (plus alles er achter aan) heeft waarschijnlijk nog een gevolg. Zoals gezegd is bovenstaande een concept-plan. Die tweede pagina is nog een beetje saai. Een saaie opsomming van feiten, die me moeten helpen me aan dit plan te houden. Ik had daar nog graag een foto aan toe willen voegen. Een foto die me herinnert aan dat vertrouwen waar ik het telkens over heb. Die foto moet ik krijgen, maar zal ik waarschijnlijk niet meer krijgen door het falen en mijn - in nood - liegen. Dat belemmert me om het plan af te maken. Een plan waar ik met zoveel plezier en motivatie aan begon. Omdat ik het belang voor mezelf en mijn gezin er van inzie. Als het zaterdag is (ruim een week verder) en ik heb de foto nog niet, dan maak ik het plan maar af zoals het nu is. 
Een plan met een blijvende bijsmaak, door mijn eigen stommiteiten (al is het uit nood (wat het niet goed praat)). En ja. Ik mag falen. Maar laat in vredesnaam mijn angst voor mensen toch niet meer zó groot zijn, dat ik er om ga liegen.... Want in no-time ontstaan er duizenden doemscenario's in mijn hoofd. Ratelt het op volle toeren. En is de leugen er - uit angst - zo uitgekwakt. 
En ja... de zelfhaat sloeg weer toe... Omdat ik mezelf dit zóooooo kwalijk nam... 
In alle nood die daardoor ontstond is mijn motivatie om me aan het plan te houden gebleven. Dus ik ga het zeker afmaken. Ik hoop met een extra foto. Zo niet.... dan maar zo.... Een extra gevolg van mijn falen dus.   



2 opmerkingen:

  1. Ohhhhhh lieve jij, je raakt me, ontroerd me...wat een openheid, wat schrijf je weer eerlijk je gevoelens en gedachten op en ik vind dat zo enorm getuigen van respect en van eerlijk naar jezelf durven en kunnen kijken. Je bent een prachtige vrouw !!!!!!
    Deels kan ik je volgen, ik kan en durf geen : " nee" te zeggen tegen mensen of mijn eigen mening te zeggen, uit angst dat mensen boos op me worden of dat ik faal in hun ogen......dus ik omzeil dat zoveel mogelijk. Maar ook dat geeft soms irritaties en problemen......
    Meid...."ik hoop en bid voor je dat dit concept-plan gaat werken voor je zodat je niet meer zo snel in het " rood " komt en verder, verder vind ik dit opnieuw een geweldig open en eerlijk geschreven blog en daar kan menig een nog van leren ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je bent geliefd..ook door mij.Bovenal door God.Hij weet hoe we zijn en jij bent.Je blijft geliefd..wat er ook gebeurd.Ook voor mij

    BeantwoordenVerwijderen