zaterdag 6 augustus 2016

Overgangen



Dit is een spoorwegovergang in Oss.

Maar zonder gekheid. 
Ik heb moeite met overgangen.
Vakantie is zo'n overgang.
Nu alle mannen thuis zijn zorgt dat voor extra (over)prikkeling: 
De andere ritmes en de letterlijke chaos.
Als reactie daarop vertraag ik, verlam ik, vertraag ik, vlucht ik.
Zoveel chaos, maar er komt niets meer uit mijn handen om actief wat aan die chaos te doen; het wordt alleen maar chaotisch in mijn hoofd.

Er zijn mensen waarvoor dat het ultieme vakantie-vieren is: vertragen.
Bij mij is vertragen/verlammen/vluchten een reactie op de verwarring. 
Maar er blijft wel vanalles liggen wat ik nog wil/moet doen en dat zorgt opnieuw voor chaos in mijn hoofd.
Een autist kan het beste in zijn/haar eigen structuur zijn. Dat geldt ook voor jongste. Wie heeft vakantie eigenlijk uitgevonden?

Als kind moest ik de eerste paar dagen van een vakantie overgeven.
De overgang naar een nieuw ritme: 
Het duurde een paar dagen eer ik me er aan kon overgeven. 

Na 6 weken moest ik hartstochtelijk huilen als de school weer begon.
Ik was net gewend aan het andere ritme en dan was het alweer voorbij! 
Weer een overgang! 
Een overgang naar een schoolleven dat alles behalve leuk voor me was.

Overgangen horen bij het leven. Dat weet ik. 
En hoe moeilijk ook: ik kan me hier ook wel weer aan overgeven. 
(Tot volgende week als er weer een overgang is naar een andere omgeving: op vakantie naar Noord Holland)
Ik heb telkens tijd nodig.
Geef ik die mezelf? Of blijf ik strijden? 
Oef... Dat laatste kost nog meer. 
Dus ik zal me over moeten geven aan de tijd die nodig is voor de overgangen in mijn leven.

(Ik voel een kaartje aankomen: 'ik sta mezelf toe om de tijd te nemen die nodig is om te schakelen'.)

2 opmerkingen:

  1. Is ook moeilijk als je je vaste ritme en structuur kwijt bent......ik merk het ook en ben daardoor veel minder overzichtelijk in alles terwijl ik iemand ben die een enorm strak schema met een duidelijke planning heb maar nu vallen er gaten, mensen gaan dagjes uit, ineens een weekje nog onverwachts even weg.......en mijn hele kaartenhuis van structuur valt ineens......
    Ik vind je laatste opmerking tussen de haakjes wel een hele goede en ik denk ook dat dat het enige is wat je kunt doen : jezelf de tijd gunnen en geven om te schakelen.....❤️❤️❤️❤️❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel herkenbaar.... Eerste dagen zijn ze helemaal uit hun doen.2 weken is te lang..gaan we naar huis. Pas een beetje gewend..

    BeantwoordenVerwijderen