woensdag 17 augustus 2016

Sadistisch

 

In mijn blog van gisteren (http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/08/historische-driehoek.html) stond deze foto. Ik had hem ook op FB geplaatst. En mijn man en ik hebben hem nu als profielfoto ingesteld. We krijgen reacties dat Vincent zo straalt. Want ja, het was een dag met een gouden rand. Maar wij kennen zijn koppie. Dit gezicht is de voorbode van iets ondeugends dat hij in de zin heeft. Net als een peuter die iets wil gaan uitvreten. Maar zijn gezicht verraad het bijna tevoren. Zijn lach heeft niets te maken met wel of geen goede dag. Zover denkt hij niet terug en ook niet vooruit. Hij leeft NU. En NU komt er iets in zijn koppie op om te doen. Een minuut na deze foto wisten wij wat. Pal achter ons zat een vrouw met lang haar. En in een seconde had hij al giechelend die haren in de houdgreep. Met moeite krijg je zijn sterke handen dan los met 2 man sterk. In een flits van een seconde gebeurd zo iets. Mijn man is ook echt ergens anders met hem gaan zitten om het te doorbreken. Anders stopt hij niet. Want hij blijft het al giechelend doen. Heeft écht niet door dat het niet om te giechelen is. Het is gedrag dat verder gaat dan zomaar ondeugendheid. Het is gedrag waar altijd door de ander vanuit pijn of angst op gereageerd wordt. Zo gooide hij in een flits van een seconde in Enkhuizen zijn benen over de ruiling van de brug. En hij zou zich rustig in het water gooien. Hij is vaker in zo'n bui met kleren en al te water gegaan. Er zit een gemeen trekje in dat gedrag. Het gaat duidelijk verder dan ondeugendheid en volgt vaak op en wordt vaak gevolgd door een lach als hierboven op de foto. Voor de buitenwereld schattig stralend. Voor ons gekoppeld aan loodzwaar gedrag (op school doet hij het middels bijten, krabben, haren trekken bij begeleiders en klasgenoten). En jongste is een schat van een joch. Maar dit gedrag weerspiegelt niet zijn lieve hartje!! Mijn moeder zegt dan vaak: het lijkt wel of de duivel erin zit. En ik denk datzelfde gelijk heeft. Het is iets sadistisch, bijna satanisch. Al heel jong had hij dat. Dit gedrag weerspiegelt niet 'de parel' die hij door Hem is. Dit zijn andere krachten. Ik geloof dat autisme niet van Hem is. Het is de gebrokenheid van de wereld. En dat is niet van Hem. 
En weetje... Ik herken het sadistische gedrag. Mijn moeder zij het ook vaak als ik flipte: 'het lijkt of de duivel in je zit'. Bij mijn oudste zus (die met zeer grote waarschijnlijkheid ook autistisch is): idem. Op het gemene af kon en kan ze zijn. Het is gedrag wat je helemaal niet WILT, maar tóch gebeurd. Alsof je er helemaal geen controle meer over hebt en en het toch blijft doen. Of je gedrag inderdaad door 'een macht' is overgenomen en nauwelijks te stoppen valt. Dat is bij jongste ook zo, als hij zijn handen om een bos met haren klemt. Ik geloof nooit dat hij dit wil. Niemand wil dit. Maar zijn gedrag wordt overgenomen en is nauwelijks te stoppen. Dat is verdrietig. Gekoppeld aan autisme? Ik denk het. Ik hoor het vaker. Ik zie het vaker. Bewijs heb ik niet. Hoeft ook niet. Het is gewoon niet leuk.

2 opmerkingen:

  1. nee autisme is niet van God. gelukkig is God groot en wil God autisme wegnemen! en het gaat ook gebeuren! Wij geloven daar ook in ! heel veel sterkte groepjes van Caro (ook een kindje dat is/gaat genezen door de striemen van Jezus!

    BeantwoordenVerwijderen