woensdag 21 september 2016

De les van de duinen!



8 september j.l. postte ik nog dit op FB:
We kwamen net weer langs het beruchte duinpad tussen Zandvoort en Noordwijkerhout, waar ik gevallen was op mijn 11e: (http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/…/een-rood-fietstochtje.ht…?).
Een zus
is iemand die in het dal van de duinen op me wacht.,
omdat ik met mijn autistische angsten niet verder durf. 
Die me immer vriendelijk toelacht.
Waar ik volledig mezelf mag zijn.
Wat is dat veilig en fijn.

En ik heb die angsten niet alleen op dát duinpad. Nee op álle paden die naar beneden gaan!
Ik ben ook niet alleen daar gevallen met de fiets.
In 1998 viel ik ook toen het glad was en toen had ik pats boem mijn schouder uit de kom. Nog zo'n angst: op de fiets met gladheid!

Vandaag deelde ik met grote blijdschap dit op FB:
Het fietsen door de duinen heeft me toch tot een kleine overwinning gebracht. Voor het eerst sinds jaren weer zonder afstappen door deze fietserstunnel in Oss gegaan!!! Nog een beetje bij-geremd, maar toch! Angst overwin je niet door te vluchten, maar door er doorheen te gaan, zo blijkt. Er doorheen gaan onder veilige omstandigheden. In dit geval mijn zus, die op me wachtte 'in het dal' en mij mijn eigen tempo gunde. Trots op mezelf! En op haar!

Eenmaal deze overwinning behaald ging ik als een kind dat net heeft leren fietsen wel 10 keer op en neer door dat tunneltje. Haren in de wind en vol naar beneden. En... Ik rem NIET meer bij!! Ik kan en durf het!!!!


De les van de duinen is dus:
Angst overwin je niet door te vluchten, maar door er doorheen te gaan, zo blijkt. 
Er doorheen gaan onder veilige omstandigheden. 


2 opmerkingen:

  1. Super zo'n zus die je hierbij helpt en je niet pusht en ik vind het knap dat je nu zelf de stap gezet hebt om het te doen........enorme overwinning van je ☺️

    BeantwoordenVerwijderen