maandag 19 september 2016

Hoe het begon

Vandaag is het precies 23 jaar geleden dat ik verkering kreeg met manlief. 
20-9-1993 verkering
20-1-1996 samenwonen
20-6-1997 getrouwd

Vanaf 1 september 1993 nam ik deel aan een soort van sollicitatieclub. 
Ik had na mijn studie nog geen werk en moest verplicht leren solliciteren. 
4 ochtenden per week verplichte aanwezigheid.
Op die club was ook een charmante man.
We moesten in tweetallen oefenen dat we een bedrijf belden aan de hand van een echte advertentie. Het bellen was een oefening in tweetallen. Ik vond een advertentie waarin ik contact op moest nemen met 'dhr. Aerdenhout' voor meer informatie over de vacature. Dus ik belde naar die charmante man, die met mij een duo vormde. Hij speelde voortreffelijk de rol van 'dhr. Aerdenhout'. Deze charmante man nodigde me bij hem op de koffie en werd degene waarmee het vanaf 20 september geen oefen-duo meer was, maar een serieus duo werd.

En nu was ik vorige week met fietsen met mijn zus eindelijk langs de plaats Aerdenhout gekomen! Dat moest op de foto. Want ik noem mijn man nog vaak voor de grap 'dhr. Aerdenhout'.

 

We hebben overigens onze trouwfoto's (onder andere) op die sollicitatieclub laten maken. 
Uiteindelijk vonden we beiden een baan. Maar het was wel bijzonder dat we kwamen om gemakkelijker aan het werk te komen en er in eerste instantie iets anders de uitkomst was. We waren het eerste en enige stelletje daar. 

 

Zo hebben we deze dagen vanalles te vieren. 
Het is mooi om te vieren. 
En met een fotografisch geheugen heb je veel te vieren (helaas heb je ook veel negatieve herinneringen met een fotografisch geheugen).

19 september 1988 slaagde ik voor mijn rijbewijs!!! Heb dat als een film nog steeds fotografisch in mijn hoofd zitten. Hoe ik geslapen had, de route die we reden, de gevoelens nadien op deze overwinning, de verrassende reactie van mama, de periode in mijn leven waarin dit plaats vond (had net een dag ervoor de propedeuse van mijn hbo gehaald! En onverwachts volwassen op mijn 20e, ruim een maand voor mijn 21e verjaardag, omdat bij wet het volwassen worden van 21 naar 18 jaar ging), de muziek die ik luisterde, etc. Mijn hoofd onthoud alle details. Maar dit is een mooie film in mijn hoofd!!!!
Ik deel dit om te laten zien, hoe mijn hoofd werkt.

Oudste zoon vind het allemaal zwaar autistisch. Ik vier gewoon het leven als we het vieren kunnen. Ja, het zit allemaal autistisch in mijn hoofd. Zo ben ik. 
Dus lekker een stukje gebak in huis gehaald. Wij vieren deze dagen. Op het leven. Op onze relatie. 


1 opmerking:

  1. Bijzonder om dit te mogen lezen......en vier jij het leven maar. Hoe mooi zijn dit soort momenten om te vieren ❤️❤️❤️❤️. En jij het een fotografisch geheugen, ik zie in plaatjes ala mensen iets vertellen dus is ook anders. En zo is ieder mens uniek en jij bent een uniek kind van Hem.

    BeantwoordenVerwijderen