donderdag 22 september 2016

Triggers

Mijn vaste bloglezers zullen merken dat ik in een goede - groene - periode zit.

Maar dat wil niet zeggen dat ik geen triggers heb. Triggers naar dingen die gebeurd zijn in mijn leven. Deze week twee nare triggers doorgeworsteld. Máár: ik ben er niet rood van geworden.
In alle rust (groen-zijn) kon ik de pijn voelen. En het weer loslaten.
Wow... Ook dat is groei.

De eerste trigger was op de eerste dag van deze week.
In de kerk.
Een mooie dienst/startzondag.
Maar óók deze nare trigger.
Het was tijdens het kindermoment:


Alleen vieren is niet leuk.
Nee, alleen vieren is niet leuk.
Maar ik deed niet anders als kind.
Ik vierde alleen op mijn kamer carnaval.
Ik hoste alleen.
Verving op mijn slaapkamer alle gloeilampen door gekleurde lampen, strooide confetti uit en bouwde mijn eigen carnavalsfeestje, waar de hele klas samen uit ging met carnaval. (Nu heb ik niet zoveel met carnaval meer, maar als je als kind hier in het zuiden opgroeit, dan is dat vanzelfsprekender; het hadden ook andere feestjes kunnen zijn die ik alleen vierde...).
Ik draaide dan mijn eigen rondjes om het tafeltje heen in mijn slaapkamer.
In mijn beleving was ik dan samen.
Soms was mijn moeder zo lief om mee te komen hossen.
Voor mij mijn gewone wereld.
Maar als ik probeer het van een afstandje te bekijken (hoe jullie het lezen), dan komt het natuurlijk zeer schrijnend over. Omdat het voor mij zo gewoon was, besef ik nauwelijks hoe schrijnend dat alleen feestvieren wel niet was.
De pijn die het uiteraard wél deed heb ik ook verwoord in dit gedicht: Gedicht over alleen feest vieren.

En afgelopen zondag was ik weer even terug op die slaapkamer.
Ik heb het gevoeld... en losgelaten. Het beheerst niet meer mijn leven.

De tweede trigger kwam een dag later via twitter.
Het was één of andere retweet van iemand die ik volg.
Deze tweet:
https://mobile.twitter.com/merelvang/status/777767831668715520.

'Seksuele handelingen met je pesters om het pesten te stoppen! Het gebeurt 😕#weektegenpesten
merelvangroningen.nl/boeken/liefde-… '
Ingesloten

Ik ken het boek niet. En ga het ook niet lezen. Maar de tweet zelf triggerde me... 
Het is mij ook overkomen.
Op de lagere school.
In de vijfde en zesde klas.
Met een klasgenote.
Ze terroriseerde me in een zwembadhokje. Maar was dan wel liever voor me, dan de rest van de klas waarin ik vreselijk gepest werd. 

Een citaat van wat ik er eerder over schreef:
'Wel hield ik kinderfeestjes als ik jarig was. Ik nodigde dan toch een paar buurmeisjes uit, en een paar uit de klas, die het minst erg waren. Ook omdat mama het niet wist. En mama zorgde altijd voor leuke feestjes. Zo zat er één meisje bij me in de klas. Ik noem ze YV (ook de titel van dit blogbericht). Tegen de tijd dat ik jarig werd, was ze poeslief tegen me. En mama vond haar ook heel aardig. Zij kwam dan ook op mijn feestjes. Het lag zelfs nog iets complexer. De school stond precies tussen 2 wijken. Wij woonden in een 'mindere wijk' met rijtjeshuizen. Aan de andere kant van de school woonden 'de rijkeren'. En die 2deling was er ook echt in de klas. YV woonde aan de rijkere kant. Maar...in de klas was ze ook poeslief tegen me (haar moeder gaf ook handwerkles bij ons in de klas en zag dat ook). Ze kwam voor me op als kinderen me pestten. Ik ben bij haar geweest op een feestje in haar garage (waar alleen de 'rijkeren' mochten komen, en ik als enige van de andere wijk). Ik had haar nodig. En dat wist ze. Daar maakte ze misbruik van. Want buiten die feestjes en de 'lieve' uurtjes op school, ontpopte YV zich als een sadist.'

Als je meer wilt lezen hoe dat dan ging in dat zwembadhok (waarvan ik de pijn nog steeds lijfelijk in mijn borsten voel): Ik heb het hier uitgebreid beschreven: geterroriseerd in een zwembadhokje

Nou, je kunt je voorstellen dat zo'n tweet even mijn verhaal naar boven pompt in mijn hoofd. En dan vooral de beelden die er bij horen.
Ja, en ook hiervan is er GELUKKIG veel genezing geweest. Ik heb jarenlang gehad dat ik op de wc helemaal in paniek raakte en verkrampte, omdat zo'n hokje me in mijn beleving terug voer naar het zwembadhokje (qua formaat enzo). Dat heb ik gelukkig niet meer.

Wel betrapte ik me op 'oude gedachten': het meisje was ook pas 11 of 12. Ze heeft vast niet beseft wat ze deed. Laat staan dat je het seksuele handelingen noemt. Maar wat was het dan, als iemand je opsluit en je borsten fijn perst? Het kind was ziek in haar hoofd. Dat zeker.

Nou ja... Ik heb ook dit weer gevoeld. Ben niet rood geworden. Kon er in alle rust doorheen. En nu heb ik het weer losgelaten in de meest Veilige Armen die er bestaan.

2 opmerkingen:

  1. Ik vind het knap van je echt .......dat je dit zo nu kon opvangen zonder rood te worden want meestal werken Triggers toch heel wat emoties en gevoelens op waarbij je bijna niet groen kan blijven. ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel heftig,en mooi dat je het nu zo kan plaatsen

    BeantwoordenVerwijderen