dinsdag 25 oktober 2016

Ik rijd steeds meer zelf

Eerder deze week las ik een artikel dat mijn man op FB deelde: http://www.umcutrecht.nl/nl/Ziekenhuis/Afdelingen/Hersencentrum/De-patient-vertelt/Verhalen-2016/Ik-bestuur-mijn-eigen-auto.aspx. Ik heb wat later in mijn leven hulp gekregen dan deze jongen, maar hij zegt het mooi. Ik heb ook het gevoel dat ik steeds meer mijn eigen auto ga besturen. Oftewel regie/verantwoordelijkheid over mijn eigen leven nemen. Van het boek Grenzen leer ik ook dat mijn eigen leven mijn eigen pakke an is. Vroeger had ik veel meer de neiging om het pakket van mijn leven bij anderen te dumpen. Dat komt ook door dat constante 'niet overzien', zoals ik in deze blog beschreef: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/10/ik-overzie-het-niet.html.

Maar langzaam aan begint daar wel verandering in te komen. En dat komt mede door toegenomen zelfinzicht. 
Afgelopen zaterdag had ik een niet-overzien-moment. Ik zag de berg van de herfstvakantie voor me, die anders zou verlopen dan verwacht, omdat er ziekte bij de opvang van jongste was uitgebroken. Ik zie dan alleen een berg. En dan kun je vanalles opnoemen wat vorige vakanties ook goed ging of zo leuk was. Dat helpt niet. Nu ligt er opnieuw een berg. Máár ik moet zelf verantwoording nemen om voor goed schoeisel te zorgen om die berg te beklimmen, voldoende medicijnen voor mijn astma mee voor onderweg, etc. Ik mag het zichtbaar maken en hulp vragen, maar het blijft mijn pakket. 

En het voelt fijn als je steeds meer je eigen auto leert besturen. Altijd je maar aan anderen vastklampen leidt tot problemen en pijn wat je niet wilt. Want een ander kan daar nooit voldoende in voorzien. Er blijft een nood namelijk. 

 

Zo was ik. Ik was ook dat kind van 18 maanden. En nu ben ik aan het opgroeien..Ik vind dat een mooi proces. Ik geniet daarvan. 
En met mooi bedoel ik een soort innerlijke trots dat ik er nu aan toe ben. Dat ik niet meer dat kind van 18 maanden hoef te blijven. Het voelt ook goed om meer verantwoordelijkheid over mijn eigen leven te mogen hebben. Dat Hij mij leert die te nemen. Met vallen en opstaan. Alsof ik blij ben dat ik nu mijn eigen auto mag besturen en me niet meer afhankelijk hoef te maken van mensen die ik probeer te dwingen mijn auto te besturen (want zonder grenzen werd ik manipulatief, maar het was eigenlijk een gebrek aan kennis hoe ik mijn eigen auto kon besturen). Ik geniet ervan te ervaren hoe minitieus precies Hij me precies op het juiste moment in mijn leven dingen laat leren en hoe dat groeiproces gaat. Net als in de schepping. Net als de groei van een kind (in de baarmoeder). Het is zo minutieus kloppend allemaal. Ik verwonder me over Zijn Vaderhand daarin! 

Een voorbeeld van verantwoordelijkheid over mijn eigen leven: 

Het grijze weer drukt me neer.
Een maalstroom aan verdriet en geleden verliezen,
komt dan ongevraagd voor mijn kiezen.
Ik kan gaan mokken en de last bij anderen leggen.
Daarvoor in de plaats kan ik ook zeggen: 
Ik sta op en doe er wat aan.
Heb gezellig wat kaarsjes aangedaan.
En me met de nieuwste Jan Jans op de bank genesteld.
Verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen noden.
Totdat Man en jongste van zwemmen terug zijn,
maak ik het voor mezelf fijn.
 

Of gewoon het erkennen dat het duister is, maar in plaats van klampen bij anderen er op vertrouwen dat het licht word. Zoals ik gisteravond op twitter schreef: 
'Het was geen fijne dag. 
Het grijze weer drukte me ter neer. 
Huilen om wat ik aan mensen verloor. 
Mijn ziel werd ook een donkere wolk. 
Een wolk die bleef hangen. 
Waterlanders. 
Down gevoel. 
Niet fijn 
om niet lekker in je vel te zijn. 
Het deed me denken 
aan de donkere tunnels waar ik jaren geleden in verbleef. 
Gelukkig lijkt het leven nu lichter. 
Vandaag even niet. 
Ik ga slapen. In Zijn armen.
Hij laat vannacht én morgen het licht over mij schijnen, waardoor het duister zal verdwijnen. 
Truste. '

Blij dat ik rij.


3 opmerkingen:

  1. Ik vind het mooi om jou te zien groeien, sterker te worden en je grenzen aan durft te geven. En huilen of een moeilijk moment hebben mag he......je bent ook net als ik " mens " met gevoelens, emoties en je zorgen. Ik ben blij dat ik je heb leren kennen ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi hoe je groeit de laatste tijd. Het boek over grenzen doet veel met je. Dat is mooi om te zien. Ga zo door hoor. Ik blijf het volgen.❤

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Weer zo'n mooi verhaal! Je hebt hele heldere inzichten. Fijn dat je die wilt delen.

    BeantwoordenVerwijderen