dinsdag 18 oktober 2016

Verwachtingen

In het boek Grenzen een stukje gelezen over verwachtingen.
Er stonden dingen die ik de laatste tijd steeds beter begrijp. 

Samengevat komt het hier op neer: 

Mensen maken andere mensen niet kwaad. Als je boos wordt, dan is dat iets in je éigen innerlijk. 
Je wordt gekwetst door je teleurgestelde verwachting, niet door iemands tekortschieten. 
Het zijn hooguit aan elkaar tegengestelde verwachtingen/wensen/verlangens. 
Maar je hebt te dealen met je éigen verwachtingen. 
Zélf maak je telkens weer de keuze wel of niet wat te verwachten. 
Een lief woord van je man.
Dat cadeautje van je vriend. 
Boos worden als dat niet komt is misplaatst. 
Ik verwachtte. Daar ligt de crux. 
Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen wensen. En die ander heeft andere wensen. 

 

Het probleem is dus vaak de vraag wie er verantwoordelijk is voor verwachtingen die je hebt (die ieder mens heeft). 
Het is je éigen verwachting. Niet die van de ander. 
Je bent er zelf verantwoordelijk voor deze te vervullen. 
Dat is een regel van het leven. 
We ontvangen niet alles wat we willen en we moeten allemaal onze teleurstelling hierover verwerken in plaats van dat we anderen er voor straffen. 
(Ik dacht wel altijd dat het een gebrek van mij persoonlijk was dat ik zo'n moeite met verwachtingen heb, maar het is een probleem van álle mensen). 


Problemen ontstaan als wij iemand anders verantwoordelijk stellen voor onze noden en behoeftes en wanneer we een ander de schuld geven van onze teleurstellingen.

Wat is dit inzicht bevrijdend. En teleurstellingen zullen er altijd blijven komen. Omdat niet alles in je aardse/gebroken leven vervuld wordt. En ik mag ze stuk voor stuk verweken. Dát is genezend. En iets van die genezing ervaar ik al sinds ik mijn oranjeplannen hanteer. Dat was één van de gebieden waarbij het mis ging, toen ik dit inzicht nog niet zo had.
Wat ik las is dus een bevestiging van wat ik zelf in de praktijk ervaar. Ik las het en ben er echt stil van geweest. Ja. Zo is het. En het is goed.

 


2 opmerkingen:

  1. Klopt meid.....verwachtingen hebben we allemaal en dan is inderdaad de vraag hie we ermee om gaan een hele goede......fijn dat je nu ziet dat het niet aan jouw ligt maar dat iedereen hiermee moet dealen. Weer een super goed blog waar we allemaal mee aan de gang kunnen 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik schreef het gisteren nog aan een vriendin; dat ik me zo eenzaam kan voelen in verwachtingen. Dat ik zo hoop op iemand(en) die precies weten hoe ze van me moeten houden, zonder dat ik dat hoef uit te leggen of te vragen. En het blijft moeilijk, ook als je zelf soms mensen beter kunt inschatten dan zij jou. Ach ja... Het is voor mij ook een groot leerproces. Dankjewel voor je heldere blog!

    BeantwoordenVerwijderen