zaterdag 31 december 2016

Oud & nieuw

Ik las dit net op een FB-groep voor ouders met autistische kinderen:
'Eigenlijk is het altijd goed gegaan... Oud en nieuw... Tot vandaag... Huilbuien...ze gaat 2016 zo ontzettend missen...het eten is niet goed... Continu boos om alles, slaat haar broertje... Het vuurwerk is ineens te hard en te fel... Na een dag vol strijd ligt ze even rustig op de bank... Mede-ouders veel sterkte deze avond, we maken er allemaal wat van, allemaal op onze eigen manier... Iedereen ook een heel mooi jaar gewenst, met daarin al het beste voor onze kinderen'.

Vincent lijkt hier geen last van te hebben. Het dringt niet tot hem door dat het oud-jaar is. Hoe heerlijk om zo bij het moment te leven en alles je maar te laten overkomen.

Maar des te meer herken ik het van mezelf... Ook ik kan zo'n jaar niet loslaten en moet huilen. En... Ik word steeds roder van elke knal die klinkt... Trillen als een rietje van toenemende overprikkeling.

Nou ja. Het gaat weer over.
Voor al mijn lezers heil en zegen voor 2017 gewenst.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten