maandag 23 januari 2017

Eigenaardigheid

Na een goede nacht slaap, lijk ik weer van mijn obsessies verlost. Ik doe vandaag in mijn eigen tempo mijn eigen ding om mentaal en fysiek weer te kunnen herstellen. En ja, er is rust. Ik ben groen. Groen wil zeggen: In balans als het om prikkels gaat. Maar het zegt niets over mijn stemming. Ik kan me heel depri voelen en toch niet rood zijn. Ik kan rood zijn en me übergelukkig voelen. Zó gelukkig dat ik met die emotie geen raad weet. Het is dan zó intens, ik belééf het dan zo intens dat het me overprikkeld.
Nu ben ik groen en rustig. Maar ik ben verdrietig.
Of zoals in een gedicht in mijn uitgegeven bundel door mij verwoord:
Ik rouw op het moment heel erg om het rood. Ik huil om de gebrokenheid die ik mijzelf, mijn gezin, mijn familie, mijn omgeving, mijn vrienden op fb aan doe. In obsessies ben ik geen leuk mens. Ik voel pijn van de pijn die ik mezelf en anderen aandoe.
En ik probeer krampachtig antwoord te vinden waar en wanneer het mis ging. Het enige wat ik kan aanwijzen is een gesprek op school van jongste vorige week. Maar pas later heeft dat zijn weerslag.
Ik zat vanmiddag wat te lezen in een boekje en las dit:
'Jezus laat zien: Jij bent waardevol omdat God jou heeft geschapen (...).
Want wanneer jij je bewust bent van je eigen waardigheid, dan vind jij jezelf ook de moeite waard om bij jezelf te blijven en om het bij jezelf uit te houden.
Jij blijft jezelf, je laat jezelf dan niet in de steek, je staat jezelf bij.' #AnselmGrun

Het ging over eigen waardigheid. Maar ik las: Eigen aardigheid.
Kan ik mijn eigenaardigheid - mijn uniek geschapen autistische ziel - ook zien als mijn eigen AARDIGHEID?
Ben ik aardig tegen mijn eigen unieke kenmerken, zelfs als die inhouden dat ik voor kortere of langere tijd voor mezelf en mijn omgeving niet te genieten ben?

Terwijl ik voor mezelf antwoord probeerde te geven op deze vraag, kwam dit lied van Kees Kraayenoord in mijn tijdlijn voorbij. Ik ben nóóit onvergeefbaar, want ik bén al vergeven.
Hoe diep ik ook gevallen denk te zijn, ik val nooit dieper dan in Zijn Liefde. Opgevangen en omvat door Zijn genade.
Ik mag rouwen om het rood, maar ik hoef mezelf niet aan te klagen. Een grenslijn die flinterdun is...



1 opmerking:

  1. Je bent een prachtige vrouw, probeer en dit zeg ik heeeeeel voorzichtig eens wat minder streng op jezelf te zijn want je bent zo mooi

    BeantwoordenVerwijderen