donderdag 26 januari 2017

Gedachten met 'weerhaakjes'.

Op een eerdere blog over mijn obsessies kreeg ik deze reactie:
'Al heb ik geen dwangneurose, ik herken wel de moeite van een onderwerp loslaten. Ik noem dat gedachten met 'weerhaakjes'. Het thema zet zich vast in je brein. Ben het wel met je eens dat je verzetten niet helpt. Dat is het bekende voorbeeld van er-is-geen-roze-olifant, terwijl hij voor je neus staat! Wens je hierin simpelweg sterkte en Gods bijstand toe en neem je rust. '

En dat gebeurd er inderdaad. Ik zie wat en het haakt zich als het ware vast in mijn hoofd.
Ik was gisteren een week te vroeg voor een afspraak gemaakt in de Alblasserwaard. Een beetje confused en verbouwereerd dat ik een week te vroeg helemaal die kant uit gereden was, ging ik in mijn eentje wandelen. Het was koud en mijn gedachten waren nog bij de foutief nagekomen afspraak door mij. Dus helaas geen foto's gemaakt. Maar toch bleef er iets - tot nu - haken in mijn hoofd. Namelijk de enorme hoeveelheden zwanen die ik daar in het lage land zag. Op dat moment niet zo bewust tot me genomen (dacht ik). Maar dingen landen bij mij altijd later. Dus eenmaal thuis bleven de beelden met zwanen in weilanden daar zich aan me opdringen. In grote getale. Maar veelal twee aan twee. Dat maakte diepe indruk op me. Dat ze zo als tweetallen zijn. Iets waartoe de mens ook geschapen is. Het is niet goed als de mens alleen zij, staat in de bijbel. Dat hoeft niet perse in de vorm van een huwelijk te zijn. Als vrijgezel heb je - hoop ik - ook mensen aan je zijde. En een relatie is ook niet altijd goud wat er blinkt. Er is gebrokenheid zowel binnen als buiten relaties. Maar in essentie is het niet goed als de mens alleen zij. En deze zwanen lieten me gisteren dat beeld zien.

Maar waarom bleef het haken? Omdat ik hier in Noord-Oost Brabant veel minder van die weilanden met zwanen zie. Dus het maakte plots een verpletterende indruk op me. Ik ben vanochtend door een winters landschap naar het dorpje Zeeland (bij Uden) gereden, omdat ik daar moest zijn en heb geen zwaan gezien.
De bosgebieden hier zijn prachtig. Op de droge zandgrond. Maar ik vond de natte weilanden vol met zwanen ook zo'n mooi plaatje! Een besef hoe rijk de schepping is en hoe mooi Nederland. Ik vind de Alblasserwaard ook prachtig. Zo anders dan ons eigen Brabant. Rustgevend ook.
Nou ja... Rustgevend... Ik wil nu weten hoe het komt dat er hier minder zwanen zijn dan in dat deel van het land. Heb er al aardig wat over opgezocht en gelezen. Een site is deze:
https://www.vogelbescherming.nl/ontdek-vogels/kennis-over-vogels/vogelgids/vogel/?vogel=116

Mooie beelden in mijn hoofd. Maar de vastgrijpende weerhaakjes mogen van mij ook wel weer loslaten.
Ook mooie molens gezien gisteren 😉.
Foto van internet.


1 opmerking:

  1. Mooi blog, zwanen zie ik hier ook niet veel.......weerhaaakjes, iedereen heeft die denk ik wel op een of ander gebied .....ik noem het me vastbijten in iets

    BeantwoordenVerwijderen