zaterdag 21 januari 2017

Het moet er uit....

Vrijdagavond 20 januari 2017. Precies 21 jaar nadat ik met mijn man een huishouden ging delen. 
Ik ben moe na een week wat niet echt mijn week was. 
Ik besluit al gelijk na het eten mijn bed in te kruipen, met een tijdschrift. Maar dat tijdschrift ligt er nog. 
Ik had mijn media aan staan (tv op De Wereld Draait Door), social media op telefoon. 
En er kwamen prikkels binnen, waarmee ik niets kan. 
Opmerkingen over wat blonderingsspul met je hersenen doet (Trump, Wilders), zag ik voorbij komen. 
Laat ik voorop stellen dat ik niks blondeer, de natuur zijn gang laat gaan en steeds grijzer word. 
Mijn hersenen takelen ook af. Ik ben zo'n domme grijsaard dat ik me - in tegenstelling tot mijn zoon - nauwelijks verdiep in politiek. Ik hoor wat. Ik zie wat. Ik lees wat. Maar wat naar mijn netvlies geslingerd wordt, is altijd door een gekleurde bril gebracht. Wat het beste scoort in de media. Ik wil daar mijn kennis niet op baseren. Ik wil mijn kennis niet baseren op een man die zich door en door als mens laat zien, als hij zijn vrouw toespreekt en zijn tranen close up in beeld worden gebracht. Ik wil mijn kennis niet baseren op een blonde man, die zuur kijkt en geen enkele emotie lijkt te hebben en zichzelf wat overschreeuwt. Ik wil mijn kennis niet baseren op gasten bij DWDD die de dag labelen als een verdrietige dag (ze durven niets anders te zeggen???). Ik ben een domme grijsaard als het politiek betreft. Maar misschien daarom heb ik wel een kinderlijk vertrouwen in Hem die veel meer leidt in de wereld(politiek) dan wij willen geloven. Ja, we willen wel geloven dat Hij alles leidt, als we een tedere man met tranen zien. Misschien heeft de wereld nu wel andere leiders nodig? De boodschap klinkt zuur en niet lief. Misschien heeft de wereld deze leiders niet nodig. Maar dan nog leidt Hij het. 
Trump wordt bestempeld als een populist. Is het ook niet populistisch om voor het oog van honderden camera's (spelen met de wetenschap dat de hele wereld dit gaat zien) in tranen je vrouw toe te spreken? Misschien wel. Misschien niet. Ik laat me niet afschrikken door zure gezichten. Mensen zeggen van mij vaak dat ik streng kijk. Vaak op een moment dat mijn hart huilt. Trump een dom blondje? Misschien wel veel intelligenter dan menigeen verwacht. Ik weet het gewoon niet. We zien het vanzelf hoe het gaat, in de wetenschap dat Hij álles in Zijn hand heeft. Dáár baseer ik mijn kennis op. Daarom maak ik me niet druk als er een wereldleider is die anders is dan men volgens de (Christelijke?) norm verwacht. (Misschien is het wel populistisch door nu met iedereen mee te roepen dat sinds gisteren de wereld wat donkerder is geworden). Hij leidt elke dag. En daarom is geen dag - van oorsprong - verdrietig. Een dag kan verdrietig worden, omdat WIJ overal betekenis aan willen geven. Omdat een dag geleefd wordt buiten Hem. Omdat we opgeslokt worden door onze eigen onrust en dingen onder controle willen houden; in mijn eigen autistische wereld, op het grote wereldtoneel. We kunnen ons verdrietig vóelen om dat wat niet meer gaat, zoals het oorspronkelijk bedoeld was. Maar dan nog is een dag in essentie niet verdrietig. 
Elke dag schijnt de zon. Maar die zien we vaak niet, omdat die bedekt is door wolken of wij ons verstoppen in eigen holen. Maar dan nog schijnt die zon. Die is er dágelijks. Kortom: de dag van gisteren was niet verdrietiger dan andere dagen. Maar nu werd hij gelabeld als verdrietig. Hij oordeelt! En enkel Hij. En sommigen (dominee's en gewone mensen) menen dat oordeel te kunnen duiden door de regen die viel, toen Trump begon te spreken. Hij laat zich niet duiden. Wij kunnen nog niet een honderdste van Zijn grootheid bevatten. Dat laat God aan Job zien. Waar was jij, toen al die grootsheid werd geschapen? 
Ik weet dat mijn Verlosser leeft. Dáár baseer ik mijn kennis op. 
En ja... ik laat me zwaar overprikkelen van de verdrietige en ernstige gezichten bij DWDD. 
Door de negatieve toon op de social media. 
Of ik getuige was van een begrafenis... 

 

Mooi. Laten we bidden. Mooie oproep. Of de leider nu gekleurd of helblond is. Het zijn zonen van Papa. 

Maar waarom dan die tranen als reactie??? 

 

Voor mij een bloedserieuze opdracht om te bidden voor leiders. Niet omdat ik het wel of niet met een leider eens ben. Daarvoor is mijn kennis te beperkt.  Maar omdat God élk mensenkind gebruikt en ik - met mijn beperkte verstand - nog niet voor een millimeter kan bevatten hóe. 
Daarom wil ik bidden. 
Daarom laat ik me overprikkelen door überverdrietige mensen bij DWDD (daarom schrijf ik deze blog omdat na 16 uur staren in het niets - door de overprikkeling - te reguleren).
Ik wil niet geloven in dit verdriet. 
Ik wil geloven in Zijn macht die zó groot is dat Hij elke dag een zon aan de hemel doet verschijnen. 
Geen Obama, geen Wilders, geen Vd Staaij, geen Rutte, geen Trump heeft de macht die zon te verduisteren (tenzij je ze die macht geeft).
Naïef? Misschien. Dat ben ik dan graag. 

Ik wil afsluiten met de prachtige duiding die Rikkert Zuiderveld doet: 

 

Ook Trump is een kwetsbaar mens. En hoe Trumps zwakheid door God gebruikt gaat worden? Ik laat me verrassen. Door Gods ondoorgrondelijke wegen. 

5 opmerkingen:

  1. Geweldige blog die mij weer eens duidelijk maakte dat ik God moet vertrouwen, de enige ware Wereldleider. He holds the whole world, in just His Hand. Hoe groot is Hij !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Liedtekst
    Zegen ons Algoede,
    neem ons in Uw hoede
    en verhef Uw aangezicht,
    over ons en geef ons licht.

    Stort, op onze bede,
    in ons hart Uw vrede,
    en vervul ons met de kracht,
    van Uw Geest bij dag en nacht.

    Amen, amen, amen,
    dat wij niet beschamen,
    Jezus Christus onze Heer,
    amen, God, Uw naam ter eer.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo is het Hij leidt de wereld ook deze mensen 😘

    BeantwoordenVerwijderen