donderdag 6 april 2017

De goede dingen en de overprikkeling, ze gaan hand in hand.


Genieten van de goede dingen en overprikkeling gaan hand in hand. Het goede brengt altijd weer nieuwe gedachtenstromen op gang. Ik had nog dit. Ik had nog dat. Ik had nog kunnen zeggen dat....: 'Ik zie je dan en dan nog zie bij dat en dat concert (met mijn moeder)'.
Vanavond met een vriendin naar een rock-musical over Paulus in een RK kerk in Vinkel. Wat roept dat weer aan gedachtenstromen op?
Ik zit nu nog in de auto na een waardevolle ontmoeting... Wat uiteraard mijn hoofd niet stil doet staan. Dat is de prijs van élke ontmoeting die ik heb. Een zware prijs van een hoofd op hol. Ik kan er voor kiezen me op te sluiten (als een soort oranjeplan), omdat het voor mijn gezondheid écht beter is, om niet telkens een hoofd te hebben waarin het stormt. Ik kies daar vaak niet voor. Ik kies voor de loodzware prijs van overprikkeling. Omdat het niet goed is dat de mens alleen zij. Omdat ook mijn ziel geschapen is voor verbinding - hoe autistisch ook.
Dus ik zit huilend in de auto...
omdat ik dankbaar ben voor ontmoeting, maar geen uitweg heb voor de ene na de andere vraag die in mijn te volle hoofd oppopt. Ik laat ze er gewoon maar zijn. Als een golf die over me heen spoelt. Een golf met tranen. Het wil naar buiten. En er mensen mee lastig vallen wil ik uit zelfbescherming én volwassen respect niet meer. Dus de enige weg is mijn overprikkeling leeg te huilen. Wetend dat het vanavond weer 'feest' is. En dat is eigenlijk te veel op één dag. Maar het is niet anders. Ik moet eigenlijk eerst het ene verwerkt hebben, wil het nieuwe een plek hebben. Want eenmaal door deze verdrietige golven heen, kijk ik met dankbaarheid terug op een liefdevolle ontmoeting. Het was goed zo. Nu moet mijn hoofd dat nog snappen. Hoofd stóp, gil ik achter het stuur... Eenzaam in het niets... En de tranen stromen me los van mijn vragen. Een hoge prijs. Telkens weer. Dat is verdrietig. Ik kies ervoor. Want ik wil dat autisme met zijn overprikkeling niet de macht geven dat liefde moet wijken. Liefde in verbinding. Op mijn eigen autistische manier.

1 opmerking: