vrijdag 14 april 2017

Oudste die mij observeert en spiegelt

 

Oudste is echt een geschenk voor me. Hij geeft dingen terug waar ik zelf blinde vlekken heb (ook richting mijn man overigens). Hij observeert, doorgrondt en spiegelt. 
Gisteravond fietse ik met hem rood naar de kerk. 
'Mam, je huilt als een wolf... oewá, oewá...' 
Naderen we we mensen: 'mam stop met huilen!'. 
Met betraande ogen ga ik gierend lachen. 
'Mam, als ik je niet had gewaarschuwd was je zonder blikken of blozen, zonder schaamte, je niet bewust zijnd van je omgeving doorgegaan met je rode bui'. Klopt. In het rood merk ik niets meer van mijn omgeving. Kan gillend en stampend over straat gaan. Fijn, zo'n alerte jongen bij me, die een filter is tussen mij en de buitenwereld. 

Vandaag: ik stuur een berichtje naar mijn man. Mijn man bekijkt het waar ik en oudste bij zijn. Op het moment dat mijn man me erkenning geeft voor hetgeen ik hem gestuurd heb, merkt oudste op dat ik met mijn vingers ga trillen en knakken. Als jongste opgewonden raakt, gaat hij fladderen om die prikkels te reguleren. Ik ga met mijn vingers trillen en met vingers knakken. Oudste noemt dat een autistische boost. Als ik erkenning krijg, komt dat als één grote prikkel binnen en reguleert dat gelijk via dat snelle, ritmische vingertrillen. Een soort blikseminslag die ontlading vindt. Niet onprettig overigens. Ik ben mezelf er niet zo bewust van. Maar nu hij het zo benoemt, klopt het helemaal. Normaal gebeurd dat geheel onbewust. Maar nu herken ik het. Hij zei: 'mam, daarom heb jij ook erkenning nodig, want dan kun je met die autistische boost je emoties/prikkels even ontladen. Het gebeurt bij dingen die jij prachtig vindt en met de erkenning dat de ander het ook prachtig vindt, kun je die prikkel met een autistische boost kwijtraken/reguleren'. WoW. Zo is het. 

Dankjewel oudste voor de zeer leerzame spiegel die je me zo vaak voorhoudt. Door je intelligentie kun je snel verbanden leggen in gedragingen van mensen. Een emotionele intelligentie die ik bij lange na niet bezit. En jij hebt er plezier in dat stukje aan te vullen. Dat zeg je ook altijd. Voor jou is het of je naar een toneelstuk kijkt als je mij observeert. Een voorstelling waar je van geniet, omdat je een jongen met een groot hart bent. Humorvol doe je mij en papa na. Onze rode buien. Alles. Dat doe je graag. En jij bent een geschenk voor ons. En nee. Je hoeft ons niet gelukkig te maken. Dat besef je ook. Je doet dit uit passie. Je bent een mensen-mens. En daar genieten wij van. Het staat ook ver af van hoe ik ben. Ik krijg een autistische boost als ik zie hoe bijzonder je bent. 

Ogenschijnlijk elkaars tegenpolen. Maar daardoor is hij een geschikte coach voor me. Blijft altijd groen. Richting mij. Richting mijn man. Mijn man lijkt te veel op mij. Wordt rood van mijn rood. Dat botst érg veel...

Een Gods-geschenk, dat wij te leen hebben gekregen van Papa.

1 opmerking: