vrijdag 5 mei 2017

Briefwisseling met Nikodemus

Lieve Nikodemus,

Ik weet niet of je mij goed kent. Ik ken jou een beetje. Ik heb jou vandaag wat beter leren kennen uit mijn Bijbel in gewone taal in Johannes 3. 
Je lijkt wel wat op mij. Je bent erg met je hoofd met de Schrift bezig en wilt ook graag dingen kunnen begrijpen. Voor jouw vragen kies je een rustig moment uit. Je wilt je vragen stellen aan Jezus. Maar die is nogal druk met wonderen en genezingen overdag. Dus kom je 's nachts naar Hem, om rustig te kunnen praten. Gelukkig blijkt Jezus een goede gesprekspartner. Al stoor je Hem in de nacht, hij luistert naar je vragen en het wordt een respectvol gesprek. Ik heb dat met discipelen van Hem wel anders meegemaakt. Dan worden mijn vragen weggezet als autistische behoeften. En het is ook nooit het goede moment. In plaats van een respectvol gesprek waarin er naar mijn vragen (die er altijd toe doen, hoe autistisch ook) geluisterd wordt, wordt er geadviseerd dat ik beter niet meer naar de plekken en personen kan gaan die vragen oproepen en ik maar beter kan gaan kleuren. Duidelijke grens, die ik helemaal respecteer. Dit zit vers in mijn geheugen. Maar het is een ervaring van zovelen in mijn leven. Telkens in andere bewoordingen en andere situaties. Daarom raakt het me zo dat jij zo respectvol ontvangen werd met je vragen. In mijn beleving zijn alle mensen die Jezus volgen ook zo. Een naïeve veronderstelling en een valse verwachting van mij. Een ideaalplaatje van een ongebroken wereld in mijn hoofd. Dat is mijn fout. Mijn verantwoordelijkheid. Dus ik ben niet boos op mensen die niet aan dat ideaalplaatje (van mij) voldoen. Het ligt niet bij hen, maar bij mij, dus ik probeer ook volwassen met die grenzen om te gaan. En soms gaat dat weleens mis. Dat mag. 
Maar Jezus was Jezus. Hij sloot aan bij waar je op dat moment mee zat. Hij veroordeelde je niet, maar wees naar God. 
Jij wilde weten hoe dat zat met dat koninkrijk van Hem. Met die wonderen. Tot 3x toe stel je de vraag 'hoe?'. Tot 3x toe legt Jezus het uit: 'Zó!' 
Het is in de laatste periode van Jezus' leven dat jij er bent. Jezus geeft veel onderricht. Hij pakt mensen niet terug, maar sluit aan waar ze zitten en onderwijst ze. In een poging hun hart te bereiken. 
Dat jouw hart bereikt was, dat je wedergeboren was, dat je het begrepen had en een bron van levend water geworden was, bleek uit het verdere verloop van wat er over jou geschreven staat. In Johannes 7 komt het arrestatieteam bij Jezus. Ondertussen gaf Hij in de tempel mensen onderwijs over dat levende water dat al in jouw binnenste was. En wéér deed dat levende water wat. Want het arrestatieteam nam Jezus niet gevangen en dat moesten ze uitleggen aan hun leidinggevenden. Jij nam het daarbij zelfs voor Jezus op! Zó heeft dat levende water jou veranderd. 
Wat moet dat jou diep geraakt hebben! Iemand die naar je luistert, je vragen serieus neemt, aansluit bij waar jij zit op dat moment. Wat deed dat met je? 
Als ik met mijn vragen naar Jezus-mensen ga, is dat óók mijn diepste verlangen om bevredigd te worden met dat levende water. Dat mijn vragen stoppen en de uitleg genoeg is. Dat was in jouw gesprek met Jezus duidelijk het geval. Jezus legde nog wat uit en jij was stil. Gevoed. Bevredigd. Genoeg stof tot nadenken. Dat is ook mijn verlangen, als ik naar Jezus-mensen ga! Helaas stoot ik daarin vaak mijn neus. 
Ik heb door jouw gesprek en je latere optreden bij Jezus wel antwoorden gekregen op een vraag waar ik zelf mee zat. 

De vraag waar ik mee zat was de volgende: je moet niet oordelen (duiden wat goed en kwaad is). Je moet ook het kwaad (bijvoorbeeld een artiest die andere dingen zingt dan wat volgens de bijbelse norm goed is) omarmen (met Zijn Liefde en Waarheid), in plaats van wegdrukken (uit concertagenda's schrappen). Jezus houdt ook van mensen die niet goed doen. Maar op een moment dat ik beslis zo iemand te omarmen, heb ik dus al geoordeeld. Namelijk dat het kwaad is en hij/zij omarming behoeft. 
Dat was de vraag waar ik mee liep. 

Wat ik geleerd heb uit jouw gesprekje, Nikodemus is dat het niet gaat om etiketjes goed/fout plakken, maar doen wat Jezus deed: aansluiten bij waar iemand zit! Jij krijgt te horen dat je opnieuw geboren moet worden om in Gods nieuwe wereld te horen (volgens Joh.3:16 ben je opnieuw geboren als je Amen zegt op Jezus). De wereld van wonderen, van genade, van aansluiten bij waar je zit (= niet veroordelen!) en geven wat die ander nodig heeft (=omarming met de waarheid/liefde (zoals in couplet 3 van opwekking 717), omarming met levend water). 

Dankjewel Nikodemus voor het laten meelezen van je mooie gesprek. Wat is het fijn en genezend om gehoord en gezien te worden. Dat blijkt uit je verdere levenswijze als je bij dat arrestatieteam je woordje doet. Een gesprekje met Jezus verandert je ziel tot een bron van levend water. En een gesprekje met Jezus-mensen soms ook. Dat ervoer ik vandaag in het klooster. Bevredigd en de dorst gelest. En met mijn verhaal mocht ik weer uit delen. Mocht ik een zegen zijn voor hen. Een feest van herkenning. Een bemoediging in hoe ik een autistisch leven leef. Deze mevrouw was zelf moeder van een autistische dochter van 40 en een heel aantal autistische kleinkinderen. Mijn verhaal hielp haar en de toehoorders aan tafel. Hun verhaal hielp mij om anders te kijken. Bijvoorbeeld dat mensen wel van me houden maar niet altijd van mijn gedrag, dat voortvloeit uit mijn autistisch zijn. Terwijl ik geneigd ben te denken dat mensen niet meer van me houden... 
Een Jezus-mens die voor mij een bron van levend water was én andersom. Ik heb niet de behoefte om in autistische behoeften voorzien te worden, maar om mijn dorst gelesd te krijgen. En verdrietig genoeg voor mezelf, zet ik mijn mond dan aan verkeerde kranen. 

Jij hebt met jouw gesprek met Jezus ook mijn dorst gelesd, Nikodemus. Zonder dat je het zelf wist was je voor mij ook een bron van levend water geworden en heb je mijn vragen tot rust gebracht. Een mooi Jezus-mens ben je erdoor geworden. En ik weer door jou. Een bemoediging voor elkaar. Dankjewel. 

Liefs, Ingeborg.


Lieve Ingeborg,

Vol ontroering heb ik je brief gelezen. WoW... dit kon ik toen natuurlijk niet bevroeden dat dit het gevolg van mijn gesprek met Jezus zou zijn. Dat mijn begrijpen van hoe het werkt in Gods nieuwe wereld, van bron naar bron naar bron 2000 jaar later bij jou terecht komt. 
Inderdaad deed het me geweldig goed om zo respectvol door Jezus behandeld te worden. Hij nam me serieus en had geen enkele veroordeling. Ik had natuurlijk wel respect voor zijn drukke bestaan. Vandaar dat ik in de nacht ging. Maar dat was geen enkel probleem. Hij was beschikbaar voor me. En die ervaring alleen al maakt je tot een ander - gevuld mens. Ik ben blij dat je vragen voor nu tot stilstand zijn gekomen. Dat gebeurde met mij evenzo. Gehoord en gezien. Ik weet dat de wereld daar niet volmaakt in is. En ook niet iedereen zal met je autistische vragen kunnen omgaan. Maar weet dat God op Zijn tijd wél mensen stuurt aan wie je je kunt laven. Dat hoef je zelf niet te claimen. En Jezus zelf is altijd beschikbaar. En wees zelf ook beschikbaar. Je merkt vanzelf wel wanneer dat nodig is. Bij mij was dat toen ze Jezus gevangen wilden nemen. Ik had echt het gevoel dat ik voor het recht moest opkomen. Ik was veranderd. Ik wens jou veel lieve Jezus-mensen toe, waar jij je ook gehoord en gezien mag weten. En weet dat in wat jij aan mij schrijft jij ook voor mij weer een bron van levend water bent voor. Mooi Jezus-mens. Een bemoediging voor elkaar. Dankjewel. 
Ik wil je graag nog dit meegeven uit Psalm 81 vers 9:
'Leef uit mijn verbond.
Vraag van Mij vrijmoedig.
Open wijd uw mond.
Al wat u ontbreekt,
al waar gij om smeekt
geef Ik overvloedig.'

Liefs, Nikodemus.

3 opmerkingen: