woensdag 3 mei 2017

Eenzaam, alleen

Eenzaam.
Ziele-pijn.
Dieper dan die pijn kan zijn,
zit er IN de doodsheid leven.
Het wordt me om niet gegeven.
Zijn Geest in het gat in mijn hart.
Hij heelt álle smart.
En dan voel ik:
Eenzaam, maar niet alleen.
Niet alleen, maar eenzaam
is voor mij vaker van toepassing.
Tussen mij en die ander een muur mét fundering (soms nog vertrekt door het gedrag van de ander wat ik niet snap).

2 opmerkingen:

  1. Wat een verdrietig maar toch super sterk gedicht. Op een hele andere manier dan jij dat zal hebben, herken ik mij in wat je hier schrijft!

    Blijft lastig he al die sociale processen die telkens ook weer veranderen. Wat zal het pijn en verdriet doen. Al je goede bedoelingen, juist contact willen en dan telkens weer de deksel op je neus...

    Hou vol he!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel mooi verwoord hoor ♥ dat maakt heel duidelijk hoe dingen voor jou aanvoelen!

    BeantwoordenVerwijderen