zondag 7 mei 2017

Klooster-tweets

Van 4 mei tot 6 mei was ik naar het klooster in Brecht via www.kloosterdagen.nl.

Ik had FB al een tijdje afgesloten en moest toch reguleren. Dat deed ik middels de volgende tweets.
Ik schrijf ze hier in deze blog, omdat veel mensen die mij via FB volgen, me niet volgen op Twitter.

Vanavond 2 minuten stilte...in het (stilte)klooster. Bijzonder. (schreef ik op Dodenherdenking)

Mensen houden wel van me, maar kunnen niet (altijd) met mijn gedrag omgaan. (schreef ik n.a.v. een gesprekje met een groepsgenote)

Een klooster is een autisme-vriendelijke plek: Prikkelarm, orde, structuur, rust, duidelijkheid. In sociaal opzicht wordt er weinig van je verwacht, mede door de maaltijden in stilte. Het is alleen jij en God. Ik en mijn Vader. En dat is genoeg. (schreef ik na de warme maaltijd op 5 mei)

Als je de (warme) maaltijd in stilte nuttigt, eet je meer mindful en proef je (daardoor) de verschillende smaken beter. Proef en geniet de goedheid van de Heer, maar dan in letterlijke zin. (schreef ik na de warme maaltijd op 5 mei)

Midden in de wereld staan en toch proberen eenzaam te blijven, eenzaam met en als Christus. Eenzaam op jouw eigen, unieke,ONVERVANGBARE manier. Dat zou een opdracht kunnen zijn.
#DesanneVanBrederode
(schreef ik op vrijdagmiddag 5 mei; een middag in stilte)

Respectvolle omgang met vragen: (
http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/05/briefwisseling-met-nikodemus.html )
(schreef ik op vrijdagmiddag 5 mei; een middag in stilte)

Dat je van een groepsgenote van de Kloosterdagen (voorheen kende ik haar niet, maar heb een fijn gesprek met haar gehad over het autistisch zijn) een pareltje (uit Nepal) krijgt, om mij te vertellen hoe waardevol ik ben. Levend water van Hem dat doorgegeven wordt. Hoe bijzonder.

Na de completen in het klooster, loopt zuster Theresia me in de gang tegemoet. Om me beet te pakken en me een heerlijke knuffel te geven. Ze voelde dat ik dat nodig had. Wat een lief mens. Wij vrouwen voelen dat aan, zei ze. Gij zijt een lief menske, zegt ze dan met een heerlijk Belgisch accent.

Wat een prachtmens, die Theresia. Zij weerspiegelt echt God. En wat een cadeautjes vandaag (zie vorige tweets over die parel). Truste volgers.

Ik was overigens nog gaan wandelen, maar was net te laat terug en zij-deur van klooster was op slot. Toen werd ik rood... Uiteindelijk Arie-Jan te pakken gekregen en hij liet me binnen. En heeft me rustig gepraat. Moest wel huilen. Paniek.

En weer zo'n bijzonder gesprekje met zuster Theresia vanochtend op haar kantoortje. Ik gaf haar mijn bundel. Met zoveel liefde en genegenheid in ontvangst genomen. <3 (en later zocht ze me weer op om te vertellen dat ik een gave voor het schrijven heb, ze had al wat gelezen).

Als je geraakt wordt door de stroom van levend water, dan wordt je genadig. Zoals het arrestatieteam uit Joh. 7 dat Jezus uiteindelijk niet meer arresteerde. 'Zoals Hij heeft er nog nooit één gesproken.'. Genade door levend water krijg je en geef je door. Zo mooi, zoals dat stroomt. Ik heb het de afgelopen dagen mogen ervaren. Zowel het ontvangen als het doorgeven. (schreef ik op zaterdag in de auto, toen ik al uit het klooster was en vlak bij het huis van mijn nicht stond).

Met een hoofd vol vragen - langs mijn nicht - naar huis nu. Ik ga goed voor mezelf zorgen met mijn oranjeplannen nu.
(helaas liep het heel verdrietig bij die nicht: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/05/blog-in-het-rood.html).


En tweets die ik vandaag nog postte (ook om te reguleren):

Een rustige nacht gehad, maar zó onwerkelijk na dat afschuwelijke bezoek aan nicht... Ik leef, maar ook niet.

En waar ik ook veel van opgepikt heb in het klooster? Van de verhalen over aan wie belasting betaald moet worden (met die afbeelding van de keizer, we lopen allemaal met die twee munten op zak; met de afbeelding van de keizer (afgod) en met het beeltenis van God (wijzelf zijn dat, naar Zijn beeld gemaakt); geef God wat God toebehoort. Maar de realiteit waarin we leven is dat we allemaal met die 2 goden leven. We zitten allemaal in het systeem van geld, voor-wat-hoort-wat, bevestiging, macht, etc. en we kunnen allemaal kiezen voor de stroom van Levend water (God geven wat God toebehoort ) en het verhaal over de 3 mannen die elk naar eigen aankunnen een geldbedrag kregen en dat mochten beheren. Over het vertrouwen dat ons is toevertrouwd. Handelen we uit vertrouwen, of uit angst? Opnieuw: beide kanten zitten in ons. Dat is sinds we niet meer in het paradijs leven zo. Met nieuwe ogen deze verhalen gelezen met de groep. Een schat die voor me open ging.

Zoveel mooie dingen. Zoveel mogen drinken van levend water. En dan klap.

Klap in mijn gezicht. Dit als afsluiting van mijn mooie kloosterdagen: kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/05/blog-i…?. Wat een verdriet toch... Nog steeds verlamd van ellende...

Image may contain: one or more people, people standing and shoes

1 opmerking:

  1. Wat heb je dit weer open en eerlijk geschreven, de rust en de stilte, het prikkelarme kan me goed voorstellen dat dat goed is en ik Bud voor je dat je hier nog met regelmaat aan terug mag en kan denken als het leven in het " gewone " leven je weer prikkelt........ik vind je een kanjer

    BeantwoordenVerwijderen