dinsdag 27 juni 2017

Geen enkel oordeel!!!

Ik was vanmiddag weer op bezoek bij mijn autistische 'vriend' Piet (waar ik vaker over geblogd heb).
Piet kan niet in vrijheid leven. Dat kan hij niet aan. De wereld zit te vol met prikkels. En daardoor is hij al meermaals over grenzen gegaan.

Piet kan niet in vrijheid leven, maar ik kan hem wel bezoeken. Piet, de uitvergrote spiegel van mezelf.

En op de terugweg in de auto moest ik denken aan dat stukje tekst uit Mattheüs 25:36.
'Toen ik naakt was, gaven jullie mij ​kleren. Toen ik ​ziek​ was, zochten jullie mij op. Toen ik gevangen was, kwamen jullie naar mij toe.'

Gerelateerde afbeelding

In de volksmond c.q.  kerktraditie ook wel de 'werken van barmhartigheid' genoemd.
Dat Jezus dit aanhaalt, dat we Hem in zijn naaktheid, ziekte, gevangenschap bezoeken in onze naakte, zieke, gevangen medemens is eigenlijk iets heel mooi's. Het geeft de verdrietige vanzelfsprekendheid aan dat deze mensen om ons heen zijn en dat ook zullen blijven. Jezus weet dat wij mensen gebroken zijn. Hij spreekt geen enkel oordeel uit over die gebroken medemens. Hij zegt niet dat het eigen schuld dikke bult is dat iemand geen kleren heeft of niet in vrijheid leven kan. En zelfs al is het eigen schuld, dan nog. Die naakte, zieke en gevangene IS er. Hij heeft het helemaal niet over oorzaken. Ook niet over etiketjes. 'Ja, maar die is zo autistisch, geen wonder dat hij de vrijheid niet aankan'.
'Ja, maar die heeft zoveel kinderen misbruikt, bezoek allen die gevangen zitten, maar niet die'. Jezus ziet de mens. Sterker nog. Hij identificeert zich met die gebroken mens. 'Toen Ik naakt was...', etc.
Hij praat het ook niet goed. Hij wil ons heel hebben. En het is verre van heel als je ernstig autistisch bent, of kinderen misbruikt, of afhankelijk bent van de voedselbank of op de vlucht bent uit je land. Het IS er gewoon die gebrokenheid.

Daar werd ik in de auto door geraakt. Het IS er. Zonder oordeel. In één zin spreekt Hij deze gebrokenheden uit. Zonder ook maar met een vinger te wijzen. Sterker nog: hij roept je op je er aan te verbinden. Want Hij heeft er ook verdriet van, dat mensen gevangen kunnen zitten in hun psychische ziekte, of zó ziek zijn in hun hoofd dat ze tot verschrikkelijke dingen in staat zijn. Zo hoort het niet te zijn. Het hoort niet zo te zijn dat je in de schuldhulpverlening terecht komt, of je land moet ontvluchten. Hij heeft hier zóveel verdriet van, dat Hij - hoogverheven, heilige God - zich dóór Jezus volledig identificeert met deze mensen.

En zo - zonder oordeel - kijk ik ook naar Piet.
En via de uitvergrote spiegel naar mezelf. Kan ik ook zo zonder oordeel naar mezelf kijken? Niet altijd helaas...

En naar al mijn lieve lezers hier kijk ik ook zonder oordeel.
Voor een ieder die zich gevangen vóelt.
Voor jou, gevangen lezer, wil ik je dit lied en uitgesproken gebed meegeven:




1 opmerking: