dinsdag 18 juli 2017

Wek in mij wie ik zal zijn

Afgelopen zondag zongen we lied 833 uit het nieuwe liedboek. Een lied uit de traditie van Iona. We zongen het tijdens de viering van het Avondmaal.

 

Gezongen afgelopen zondag in de Paaskerk tijdens het avondmaal: 



Ik was onder de indruk van de woorden. En door de herhaling dringt het dieper door. 

Ik moest denken aan dit stukje uit het boek 'de onbegrepen God': 

 

Hij hoopt niet dat ik beter wordt dan ik nu al ben. Ik mag gewoon steeds meer mezelf worden wie Hij bedoeld heeft die ik zijn zal. 
Hij ziet mij nu al - als volmaakt én af - in de toekomst en met de naam die daarbij past. 
God kijkt naar mij/jou en zegt: 'Ik ben er zo blij om dat je steeds meer jezelf en jouw unieke eigen persoonlijkheid wordt'. 

Neem mij aan zoal ik ben. Dat doet Hij! 
Wek in mij wie ik zal zijn. Hij wekt mij - dat wil zeggen dat Hij me steeds meer het besef geeft dat ik steeds meer de Ingeborg Justine wordt zoals ze bedoeld is. Authentiek. Uniek. En ja, ook autistisch. Dat hoort nu juist bij mijn unieke zijn. Zonder dat zou ik ik niet zijn. En daarbij moet ik ook denken aan onderstaande twee citaten uit het boek 'de onbegrepen God'. 
Druk Uw zegel op mijn hart en leef in mij. Door het feit dat ik Zijn dochter ben, laat Hij als Vader letterlijk zijn voetafdruk achter in mijn hart. Een zegel: een teken van aangenomen worden/trouw. Denk aan een zegelring. De ring die de verloren zoon aan zijn vinger geschoven kreeg, toen hij terug was bij zijn vader. Zoals ik ik ben mede door mijn autistisch zijn, ben ik ook ik door Zijn zegel in mijn hart gedrukt. WoW. En als ik Zijn aangenomen kind ben, leeft Zijn Geest in mij en blijft me wekken.

 





Het lied blijft haken. Ik zing het al de hele week. Vandaag een mindere dag. Maar ik weet dat ik dit lied bleef zingen. Een lied vol van belofte, trouw, hoop en een zeker weten. Een lied dat mijn hart doordrong en als vanzelf weer uit dat hart opwelt.

In Gods ogen hoeven we niet een betere versie te worden dan we nu zijn (zie één van bovenstaande citaten). Hij wekt in ons het besef dat we steeds meer mogen beseffen dat we mogen zijn wie we zijn. Geen namaakversies van anderen, of van Christus. Maar onszelf. We mogen steeds meer in onze eigen jas groeien als het ware. We krijgen geen andere jas.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen