donderdag 14 september 2017

Creatief?

 

Ik heb wel eens gelezen/vernomen dat mensen met autisme veelal ook creatief zijn. Herken ik me daarin? Ja. Alleen ben ik niet van het compleet zelf-creëren. Ik moet kaders hebben, lijnen, (bege)leiding. Ik kan wel ideeën hebben, maar het uitvoeren ervan... Ik raak het overzicht kwijt en verlam. Bovendien heb ik ook echt een verstoorde fijne motoriek. Dat zie je ook aan mijn handschrift. Ik bedacht vroeger ook mooie surprises, maar halverwege vielen ze al uit elkaar... 
Maar als ik kaders heb. Iemand me bij de hand neemt, zonder alles uit handen te nemen, dan ben ik best creatief. Denk aan mijn gedichten. Die worden letterlijk geboren. Op commando een gedicht schrijven, vind ik lastiger. Neem het kleuren. Niet creatief qua tekenen. Maar ik mag zelf bedenken hoe ik het inkleuren vormgeef. Neem mijn vroegere werk. Programmeren. Ook dat vergde creativiteit. Puzzelen. Bedenken. Met duidelijke kaders. Die database. Grafieken met die kernwaarden. En de te nemen stappen. Van ontwerp tot testen. En binnen het ontwerp een duidelijk begin, einde en een logische indeling van het programma. Ik vond het leuk, dat puzzelen! Binnen kaders kon ik creatief bezig zijn. Maar ik had geen voortrekkersrol. 
Neem de kerk. Ik maak sinds een half jaar deel uit van een werkgroep 'anders vieren'. En we creeëren ideeën om inspiratiebron bezig te zijn binnen onze Paaskerk. Het kader is het klankbord wat we voor elkaar zijn. Ik ben geen voorzitter. Ga geen vergaderingen leiden. Maar heb een duidelijk aandeel in het samen creatieve en inspirerende ideeën benoemen en uitwerken. Als er op dat stukje kwaliteit een beroep wordt gedaan, voel ik me volwassen. Alsof ik letterlijk vanbinnen en vanbuiten even groei. Ik voel dan een stukje ik dat puur is, zuiver, niet gevangen gezet door mijn autisme. Een stukje vrije geest, waar ik normaal zo gevangen kan zijn in mijn eigen wereld. Ik bedoel dus niet dat er een stuk ego vrijkomt en ik kick op iets dat goed voelt. Ik bedoel met volwassen dat ik op zulke momenten contact kan hebben met mijn ik en anderen daarvan mee mogen profiteren. Ik zal nooit de leiding nemen, of voortrekkersrollen. Maar binnen veilige kaders. Als ik kleur heb ik contact met het stukje ik dat heel is. En creatief. Als er een gedicht uit mijn pen rolt. Of een programma. Of samen met geloofszusjes (en -broers) werken aan een inspirerende en genadepolder geloofsgemeenschap. 
God heeft mij creativiteit gegeven. De Geest staat ook voor creativiteit. Inspiratie. 
Als ik of anderen een beroep doen op mijn creativiteit, houdt die volwassenheid ook in dat ik verbinding voel met die Geest. Verbinding met mijn hele-ik (zonder de autistische gebrokenheid), verbonden met Vader, Zoon en Heilige Geest. 

1 opmerking:

  1. Dank je wel. Dit is mooi geschreven en ik (niet autistisch) herken het ook een beetje dat ik wel creatief ben. Maar wel veilige kaders wil hebben.

    BeantwoordenVerwijderen