maandag 16 oktober 2017

Het klopt niet.

Buiten is het ongewoon warm. 
Mijn man heeft een korte broek aangetrokken. 
Ik niet. Want het hoort niet. Bij dit jaargetijde zitten andere kleren in mijn systeem. Lange broek, laarsjes, fleece-vest. 
Ik had altijd al systemen in mijn kleding. In mijn puberteit liep ik rustig op zondag in een oude trui of een broek die erbij vloekte. Ik pakte mijn kleren op nummer. En pakte wat in mijn systeem aan de beurt was. Dan kon het zijn dat de broek die aan de beurt was niet stond bij de trui die aan de beurt was. En liep op maandag in een nieuwe blouse en oo zondag in mijn ouwe kloffie. Als het systeem maar klopte, had ik rust in mijn hoofd. Precies op 1 april kwam de zomerjas en zomerkleding en op 1 oktober de winterjas en winterkleding. Dat is nu nog. Nu met een korte broek gaan lopen, klopt niet in mijn hoofd. Dus ik loop met mijn vest en winterjas in de te warme herfstzon. Dat ben ik. 
En wat ik ook ben? Een mens die op een unieke manier liefde geeft. De ene verstaat die liefdestaal wel, de ander verbindt er totaal verkeerde conclusies aan. Liefde geven gaat ook volgens mijn eigen unieke systeem. Anders dan hoort, maar niet minder gemeend. Daarom begrijpen veel mensen mij ook niet. Omdat ze mijn liefdestaal niet verstaan. En mijn man begrijpt mijn kledingkeuze vandaag niet. Als ik het maar snap. Mijn te warme kleding geeft me rust. Maar toch ben ik verward erdoor...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten